Flashback-Nation 1

Flashback-Nation: Paperboy

Als er een game is die wel voorbij moet razen in een Flashback-Nation is het toch wel Paperboy. Wie kan het zich nou niet herinneren dat hij/zij op een regenachtige dag zich de pleuris irriteerde aan hoe moeilijk deze game was? Al bleek later dat geduld een schone zaak zou zijn. Vandaag dus de NES-klassieker, die er op dit moment voor zorgt dat ik me erg oud voel…

Paperboy

Krantenjongen

Paperboy was natuurlijk een vrij eenvoudige game met een behoorlijk simpel doel, althans zo leek het. De bedoeling was dat jij als nieuwe krantenjongen ervoor zou zorgen dat de abonnees hun kranten kregen, maar door je goede service ook nieuwe abonnees wist aan te trekken. Echter zaten er flink wat addertjes onder het gras. Je kreeg dan ook één week de kans om al je talent te laten zien en te bewijzen dat jij de krantenjongen bent die men zocht. Elke dag begon je namelijk met een aantal abonnees en deze moest je natuurlijk zo keurig mogelijk hun krant brengen. Je speelde het level door op je fietsje keurig de kranten voor de deur of in de bus te gooien. Des te beter je timing, des te beter je de krant afleverde en des te meer punten je kon scoren.

Zelfs de dood probeert je te stoppen!

Echter was het allemaal niet zo simpel als een wandeling door het park. Je kwam tijdens het bezorgen nogal wat obstakels tegen. Van losgeslagen honden tot grasmaaiers, personages die op de grond lagen, maar zelfs orkanen en Magere Hein probeerden je zelfs tot stoppen te dwingen.
Je kon overigens niet alleen punten verdienen door middel van het leveren van de krant aan de juiste abonnees, ook kon je dit verdienen door glazen van de andere bewoners in te gooien of de hond van je af te houden door het gooien van een krant.
Daarnaast zorgde het aantal kranten dat je in je bezit had soms voor problemen. Kwam je namelijk zonder kranten te staan, moest je soms je leven op het spel zetten om weer een aantal kranten te kunnen bemachtigen. Deze lagen voor je gevoel soms op de meest onmogelijke plekken!

Tot in den treure

Het was natuurlijk de bedoeling om heelhuids alle kranten af te leveren en elke dag eindigde dan ook met een mini-parcours, waarin je skills nog eens tot het uiterste getest werden. Alhoewel je daar meestal het idee had dat je er toch al was, lag het gevaar natuurlijk om de loer.
Je uiteindelijke doel was dan ook zorgen dat er zoveel mogelijk extra klanten bijkomen, maar ook de huidige abonnees tevreden houden. Ik kan me dan ook nog goed herinneren dat ik uren achter een heb gespeeld om überhaupt door de volledige week heen te komen, laat staan dat ik bezig was met de score die ik had. Uiteindelijk wist je hoe de game in elkaar stak en wat je kon verwachten om vervolgens nog eens meerdere uren te spenderen aan de hoogst mogelijke score!

1 Comment

  • Avatar
    Reply
    Boyd Willemsen
    07, 06, 2014 1:23 pm

    Oh, wat een nachtmerries heb ik van dit spel zeg…..het lukte me nooit verder te komen dan een paar levels. Ik heb dit spel als kleine smurf geloof ik nog gespeeld op de Atari!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.