Column Nieuws

Column-Nation: Waarom willen we herkenbaarheid?

herkenbaarheid, column, robert buckert, PUBG, astral chain

Je ziet het eigenlijk op ieder vlak wel gebeuren. In de kunst, de media, op televisie en ook in de gamewereld. Concepten en ideeën die hun succes hebben bewezen, worden gretig opnieuw gebruikt door de herkenbaarheid. Geen goede ontwikkeling!

Wat is er erg aan?

Als je een beetje hebt opgelet, is het vast opgevallen. Er wordt ontzettend veel herkenbaars uitgebracht. Disney films die een real-life versie krijgen, muziek die is gebaseerd op oudere hits, succesvolle games van vroeger die een nieuw jasje krijgen en ga zo maar door. Voor het publiek is het een feest van herkenning, daarom werkt dit principe ook zo goed. Echter is het zo slecht voor alle sectoren die van dit trucje gebruik maken en belangrijker nog; wat moeten we straks?

Laten we eens beginnen met de Disney films. Vanuit marketing oogpunt een gouden greep. Zowel kinderen, jongeren en volwassenen gaan met grote aantallen naar The Lion King, Aladdin en de toekomstige remakes. Voor de nieuwe generatie kinderen zullen deze films als enige ‘origineel’ aanvoelen, omdat zij wellicht de klassiekers nog niet hadden gezien. De jongeren en ouderen willen vooral weer even ‘kind’ zijn en huilen bij die scene uit The Lion King of meezingen met de bekende hits. En natuurlijk, Disney vernieuwt wel enigszins door te de-generaliseren (getinte hoofdpersonages, genderneutraliteit enzovoorts) en deels nieuwe muziek te componeren. Echter, vielen deze real-life films bij jullie ook niet een beetje tegen? Voldeden ze uiteindelijk (net als bij mij) ook niet aan de verwachtingen?

Voor muziek geldt hetzelfde

Op muzikaal gebied ligt het misschien een beetje anders. Hier wordt eigenlijk altijd wel een beetje van elkaar ‘gejat’. Vandaar ook de treffende uitdrukking; ‘Beter goed gejat dan slecht verzonnen’. Zodra een genre of stijl erg populair is wordt daar door andere artiesten natuurlijk op ingespeeld. Zo was er een periode waarin het heel tof was om een saxofoon te verwerken in een lied. Zoals dat ook in de jaren 50 erg populair was (jazz). Toch gebeurt het ook hier dat bewezen tijdloze hits veel hergebruikt worden.

Het is een goede manier om je als artiest in de spotlights te zetten, maar tegelijkertijd is het grotendeels niet jouw lied. Waarom niet iets nieuws bedenken? Nou, tijd kost geld en dat is met streaming diensten als Spotify of Apple Music alleen maar duurder geworden. Daarom is het veel gemakkelijker om iets herkenbaars te hergebruiken en samen te laten smelten met een deels nieuw idee. Ik geef ze ook geen ongelijk om dit te doen, alleen verliezen we zo wel creativiteit.

En dan tot slot games

Natuurlijk mogen games niet ontbreken in deze column. We zien in de gamewereld een beetje een tweestrijd. Aan de ene kant zijn er (voornamelijk) indie ontwikkelaars die zoeken naar nieuwe manieren van gameplay of artstyle. Tegelijkertijd zijn er de grote triple A bedrijven die winst willen maken en elkaars ideeën gebruiken. Daarmee lopen ze de originele concepten deels in de weg.

Een goed voorbeeld is het idee van battle royale games. Laten we PlayerUnknown’s Battlegrounds beschouwen als eerste populaire battle royale game. Sindsdien zijn er talloze games in dit genre uitgebracht. Allereerst vanwege het toffe concept, maar vooral ook door het winstmodel. Het is jammer om te zien dat veel uitgevers geen moeite doen om hier iets nieuws mee te doen.

Nog een ander voorbeeld is het ‘free to play’ principe op mobiele apparaten. Zodra bedrijven zagen hoeveel winst dit soort games konden opbrengen, spoten deze games als paddestoelen uit de grond. Erg aanlokkelijk voor de gebruiker, omdat de game gratis is te downloaden. Vervolgens echter bijna niet volledig te spelen zonder in-app aankopen te doen. We lijken tegenwoordig wel te azen op de ‘genieën’ die met dit soort ideeën komen.

Wat moeten we straks?

Ik heb nu wel een beetje een doemscenario geschetst met deze column. Er zijn genoeg filmstudio’s, muzikanten en gameontwikkelaars die met originele ideeën en games komen. Alleen zijn dit tegenwoordig de kleine ondergesneeuwde genieën. Daarnaast willen wij als consumenten alles steeds vlugger, korter en krachtiger, waardoor herkenbaarheid een groot sellingpoint is. Herkenbaarheid bevat namelijk alles om een consument over te halen om langer te blijven kijken of sneller in een game te kunnen duiken.

De moeilijke taak voor bedenkers en ontwikkelaars om hier doorheen te prikken. Mijn recente review van Astral Chain is een goed voorbeeld. Een prachtige originele game die wordt onderbelicht door de herkenbaarheid van The Legend of Zelda: Link’s Awakening. Hoe denken jullie hierover en wat zouden voor jullie oplossingen kunnen zijn voor dit ‘probleem’?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.