Column

Column-Nation: Als muziek in de oren

BN-KS549_SYMPHO_J_20151012154644

Het afgelopen jaar zijn we weer verwend met een karrenvracht aan geweldige games, die stuk voor stuk van even geweldige geluidsontwerpen en soundtracks waren voorzien. Op deze koude zondag wil ik graag even inzoomen op de audio in de games die onze harten veroverden in 2017.

Als we naar muziek in de filmwereld kijken, leren we dat muziek enkel en alleen gebruikt zou moeten worden om bepaalde emoties te versterken en sfeer te creëren. Echter is het zo dat grote series als Star Wars en Indiana Jones hele scores hebben die zelfs toevoegen aan de verhaalvertelling van een bepaalde scene. Een voorbeeld hiervan is de achtervolgingsscène in Raiders of the Lost Ark, waarin voor de gefocuste luisteraar “de fysieke reis” door de scene, die hoofdpersoon Indiana Jones doormaakt, door componist John Williams briljant wordt vertaald naar muziek.

Het medium waar ik hier over spreek, natuurlijk de game, is sinds jaar en dag ook voorzien van de soundtrack zoals die bij film ook toegepast wordt. En man, wat klonken de scores die ik voorgeschoteld kreeg in 2017 mij toch als muziek in de oren!

Guerilla’s Horizon Zero Dawn kenmerkte zich door het sterke verhaal en de prachtige open wereld die ons gepresenteerd werd, maar net zo belangrijk waren de geweldige geluiden die geïmplementeerd werden in de gameplay. De genadeloze, diepe klanken van de machines die Aloy aanvallen en het sfeervolle omgevingsgeluid van het winters klimaat op The Cut in The Frozen Wilds zorgen in combinatie met de bombastische percussie en de -achtige geluiden dat elk gevecht even innemend en meeslepend is. Om nog maar te zwijgen over de futuristische audiovisuele en muzikale sfeer die de Cauldrons in Horizon hebben: vonkende reactoren en de zoemende geluiden van machines gaan gepaard met melodische synthesizers en nemen me in combinatie met de visuals helemaal mee in de high-tech tombes. Heerlijk

Van de 31ste eeuw gaan we naar het Persona-universum, en maken we een rigoureuze switch op muzikaal gebied: de jazzy soundtrack die Persona 5 me biedt voegt alleen maar toe aan de comfortabele gameplay van de bejubelde RPG. Heel anime-achtig om liedjes met songteksten in te zetten op sommige momenten, maar het nummer Last Surprise tijdens de gevechten in de paleizen? Shit! Wat catchy! Natuurlijk mag Cuphead niet ontbreken in dit rijtje! De door jaren dertig cartoons geïnspireerde run and gun-game komt met heerlijke klassieke achtervolgingsmuziek, die het gevoel van opgejaagd worden alleen maar versterkt. De tracks knisperen alsof een LP afgespeeld wordt, de herkenbare Mickey Mouse– achtige Pats! Boem! geluiden. Cuphead had het allemaal in huis en ik smulde ervan!

Ik zou nog uren willen doorlullen over de klanken die mij dit jaar hebben weten te behagen in de gamingwereld, maar ik ga me beheersen. Tenslotte wil ik daarom twee titels aanhalen die absoluut niet vergeten mogen worden: The Legend of Zelda: Breath of the Wild en Super Mario Odyssey. Nintendo’s meest recente uitstapje naar Hyrule was er een om nooit te vergeten, mede door de heerlijke melodieën die het Zelda-koninkrijk bevolkten: BOTW had, net als elke Zelda-game, een soundtrack met een eigen gezicht door de muziek tijdens de mini bosses en het eigenzinnig Main Theme. Toch wordt de herkenbare Zelda-sound gewaarborgd tijdens gezette momenten in het verhaal.

Als ik luister naar Super Mario Odyssey word ik alleen maar vrolijk. Heel, heel vrolijk. De tonen in het Wooded Kingdom zal ik nooit meer vergeten. Snel ritme, energiek en lekkere melodietjes. Wederom erg catchy! Wat ik misschien wel meer kan waarderen is die naadloze overgang naar de 8-bit tunes die Odyssey biedt. Het blijft toch een feit dat we die nostalgische gevoelens altijd zullen blijven koesteren en Nintendo bedient ons hierin op onze weken. Chapeau!

Nou, ik ben wel klaar na deze muzikale escapade. Van welke soundtracks genoot en geniet jij nog steeds? Laat een reactie achter met jouw favo soundtrack!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.