Column

Column-Nation: Microsoft richt zich op de games op de E3

Microsoft Xbox E3

Ik kan me de persconferentie van Microsoft van vorig jaar nog herinneren. Het woord exclusive, dat vaak in de voice-over langskwam, rinkelt nog steeds in mijn oren. We werden daadwerkelijk overspoelt met de ene aankondiging van een videogame na de andere. Nu, een jaar later en met veel van die games nog niet uitgegeven, hebben ze veel om waar te maken.

Net als EA probeert Microsoft op iets andere wijze hun presentatie te starten. In plaats van de gebruikelijke compilatietrailer met elektronische muziek eronder, starten ze met een orkestsoundtrack die heel verfijnd klinkt. Halo Infinite als eerste aankondiging is natuurlijk ook niet mis, een sterke opening wat mij betreft. Echter is het wel jammer dat verder niet uitgelegd wordt wat Halo: Infinite nou precies inhoudt.

Jammer genoeg wordt die mooie opening snel teniet gedaan als Phil Spencer het podium opkomt. Ik heb absoluut niks tegen Spencer of het verhaal dat hij verteld, maar het hele gebeuren duurt te lang. De man had eigenlijk een paar zinnen moeten zeggen zodat we konden starten, waarna we meteen naar de tientallen beloofde games konden gaan kijken. Net als vorig jaar wordt er een enorme lading beloofd, wat de interesse zeker wekt.

Zodra het From Software logo op het scherm verschijnt zit ik op het puntje van mijn stoel. Vervolgens gaan mijn wenkbrauwen omhoog als ik Activision’s logo zie verschijnen. Sekiro: Shadows Die Twice wordt onthuld, een van de vele games die het oude Japan als visueel thema gebruiken. Het lijkt er op dat From Software een obsessies heeft met doodgaan in videogames. Your death won’t come easily is zelfs een tagline die gebruikt wordt. Ik moest er van gniffelen, de studio heeft absoluut zelfspot.

Sekiro Shadows Die Twice

Wat de game zelf betreft: het lijkt een mix te zijn van herkenbare en non-herkenbare Dark Souls-elementen. Het uiterlijk en ontwerp is absoluut Dark Souls, maar de gameplay lijkt nog sneller dan bijvoorbeeld Bloodborne. Ook zie ik dat je met een enterhaak jezelf snel kan bewegen over de omgevingen, wat een nieuwe dimensie zou kunnen geven die From Software’s bekendste franchise niet heeft. Ga er maar van uit dat ik Sekiro: Shadows Die Twice in de gaten zal houden.

Todd Howard komt vervolgens het podium op en iedereen weet wat dat betekend. De bekende please stand-by afbeelding uit Fallout staat op de achtergrond ook nog eens te teasen. Een zelfverzekerd uitziende Howard verteld dat Fallout 4 naar de Xbox Game Pass zal komen. Een leuk kleinigheidje, dacht ik, Bethesda gaat natuurlijk Fallout 76 bewaren voor—

Maar nee! Niks bleek minder waar. Fallout 76 kreeg een trailer tijdens Microsoft’s presentatie. De toevoeging van Country Road op de achtergrond was erg toepasselijk. Echter toen Howard met trots aankondigde dat Fallout 76 vier keer groter zal zijn dan Fallout 4, werd ik sceptisch. Wanneer gaan ontwikkelaars nou eens leren dat de grootte van een map niet uitmaakt? Het gaat erom hoe goed die ontworpen is. Hoe dan ook, ik begon me af te vragen wat Bethesda dan voor de game in petto had voor hun eigen presentatie. In een toekomstige column gaan we zien wat dat is.

Weet je wat, ik kon aan de muziek al horen dat de volgende aankondiging over Life is Strange zou gaan. Het is de muziek die ik alleen maar kan beschrijven als ‘hipsternummers’. Ik bleek deels gelijk te hebben, omdat The Awesome Adventures of Captain Spirit zich slechts in het Life is Strange-universum zal afspelen. Maar ach, het is gratis, dus klagen erover kan ik niet.

De daarop volgende Crackdown 3-trailer is een zoethoudertje. Terry Crews zorgt ervoor dat fans weer een paar maanden kunnen wachten op de game. Schijnbaar komt hij nu echt in februari uit, dus we gaan het zien. Ligt het trouwens aan mij, of lijkt Crackdown 3 heel erg op Saints Row 4? Een overpowered en over-the-top sci-fi held in een grote stad lijkt mij toch wel bekend. Of ben ik de laatste die er achter komt?

The Awesome Adventures of Captain Spirit

Een korte alinea wil ik ook nog even wijden aan Metro: Exodus. Mijn ogen werden tijdens deze persconferentie namelijk echt geopend erover. Ik weet niet precies wat het is dat me naar deze game toetrekt. Misschien zijn het de geïmproviseerde wapens en het benauwde sfeertje. Ik heb de eerdere games ook gespeeld, maar geen van hen kon mij zo raken als alleen de trailer van Exodus al deed.

Als het midden van de persconferentie nadert gaat het tempo omhoog. Talloze games vliegen kort over en weer, waarvan ik de meest interessante kort zal bespreken. Een trailer van Disney Infinity…euhm sorry Kingdom Hearts 3 komt langs. De keuze van Disney om personages van Frozen toe te voegen zal hen waarschijnlijk bakken met geld opleveren. De Battlefield V-trailer die eigenlijk bij EA’s presentatie had moeten zitten komt ook tevoorschijn. Ik moet zeggen dat ook deze mijn hart niet sneller liet kloppen. En verder is er Forza Horizon 4 voor als je van de geur van rokende banden houdt.

Kingdom Hearts 3 Frozen

Wat volgt is de meest lege reeks aankondigingen van de hele presentatie. Phil Spencer keert terug en verteld over alle studio’s die door Microsoft gekocht zijn: Ninja Theory, Playground Games, Compulsion Games en Undead Labs. Ik heb geen idee waarom het publiek juicht bij deze aankondigingen. We hebben toch allemaal geen idee wat voor impact dit zal hebben? Zowel goedschiks als kwaadschiks?

Over Compulsion Games geproken: We Happy Few krijgt ook nog wat aandacht. Ligt het aan mij, of zal die game nooit zo goed zijn als diens trailers? Elke keer als ik een trailer zie word ik enthousiast, denkend dat het een creepy Bioshock-achtige verhaalgame is. Maar in het echt ligt het in een genre dat ik absoluut niet interessant vind.

We Happy Few

The Division 2 maakt een grootste onthulling. De menigte juicht uitzinnig bij het zien van het bekende logo met een twee aan het einde. Maar jongens, wat was die gameplay saai en generiek zeg. Ik kon me nog over het gebruik van de mic trick heen zetten, maar er was gewoon niks interessants aan die gameplay. Het had wat mij betreft twee dozijn andere tactische third-person shooters kunnen zijn. Hopelijk komen ze met een unique selling point als ze hopen dat ik daar mijn portemonnee voor ga trekken.

Maar dan zit ik ineens rechtop in mijn stoel, alsof iemand me van achteren elektrocuteert. Plotseling is daar een trailer vol demonen, over-the-top geweld en slechte grappen. Het kan niet anders dan dat dit Devil May Cry is. En jawel hoor, het vijfde deel wordt aangekondigd. Mijn brein fluisterde dat dit misschien een mengeling wordt van oude Dante en nieuwe Dante, aangezien ik meende twee verschillende versies te zien. Wat mij betreft is dat een interessante invalshoek waarbij twee groepen fans aangesproken worden.

Devil May Cry 5

Dit gedeelte krijgt echter een zure nasmaak als er nog een praatje achteraf gehouden wordt. Niet alleen voegt het praatje weinig toe aan de onthulling, ook hebben we wederom iemand op het podium die amper Engels spreekt. Ja, ik ga hier over blijven zeuren totdat uitgevers ontdekken dat dat hun presentatie in de weg staat.

Wat er vervolgens op het scherm verschijnt is de natte droom van anime-liefhebbers. Jump Force lijkt een crossover te worden tussen allerlei bekende franchises in dit genre. Waarschijnlijk wordt het een fighting-game, maar toch hoop ik stiekem dat er sandbox elementen in zullen zitten. Toegegeven, ik gaf een klein gilletje van geluk toen ik Ryuk en Light uit Death Note zag verschijnen. Hé, ik heb nooit gezegd dat ik geen anime kijk.

Jump Force

De sterke aankondigingen zetten zich voort met Dying Light 2. Net als bij Sekiro: Shadows Die Twice lijkt het een mix te worden van bekende en nieuwe elementen. De combat en parkour zien er net zo gaaf uit, maar de toevoeging van keuzes die de omgeving beïnvloeden lijken ook goed te passen bij de jonge franchise. De tease aan het einde met de zombies was ook heel netjes in elkaar gezet. Mijn complimenten voor Techland!

Battletoads maakte vervolgens een verrassende opwachting. Het was alleen wel jammer dat we niks anders kregen dan een korte teaser. Met een volledige trailer en misschien zelfs wat gameplay zou deze aankondiging echt een homerun zijn geweest voor Microsoft. Overigens, toen Just Cause 4 langskwam kreeg ik een nieuwe gedachte. Microsoft toont inderdaad tientallen nieuwe games, maar de meeste zijn vervolgen op eerdere delen. Ik denk dat de compleet nieuwe IP’s in de minderheid zijn.

Als er iets onmisbaar is bij een Microsoft-presentatie, dan is het Gears of War. De Funko-trailer in het begin leek (jammer genoeg) nep te zijn. Daarna kregen we een zeer ongemakkelijke overgang naar een scene uit een Gears-game. Na veel actie blijkt het om Gears of War 5 te gaan. Krijgen we nu een vrouwelijke hoofdpersoon? Dat zou wat zijn voor de meest testosterongevulde reeks van gaming.

Dan nu nog de sterke landing inzetten. Phil Spencer werd plotseling afgekapt door een ‘glitch’ waarna een nieuwe trailer begon. Alles stond klaar voor Microsoft om af te sluiten met een knaller. Zodra ik het logo van Cyberpunk 2077 zag verschijnen was ik overtuigd dat ze de homerun te pakken hadden. Toch gebeurde dat niet naar mijn mening. Microsoft struikelde in werkelijkheid bij de finish.

Cyberpunk 2077

Waarom denk ik dat? Simpelweg omdat ik de trailer niet interessant vond. We zagen een futuristische stad en kregen wat grimmige voice-overs. Dit leek me niks nieuws, talloze keren hebben we dit in trailers gezien. Hoe groot fan ik ook ben van CD Projekt Red, de eerste blik op Cyberpunk 2077 deed me jammer genoeg helemaal niks.

Dit betekend gelukkig niet dat Microsoft’s presentatie gefaald had. Integendeel, het was een erg sterke. Ik moet de overige presentaties nog gaan bekijken, maar de kans dat Microsoft een van de sterkere persconferenties heeft gegeven lijkt me groots aanwezig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.