Column

Column-Nation: Het belang van de verhaallijn

Het komt minder vaak voor en het lijkt soms zelfs alsof er minder aandacht aan besteed wordt. De verhaallijn in games. Maar kan dit wel zomaar worden weggelaten. Is dit niet iets wat een game zo ‘echt’ kan maken voor gamers.

Er is nog steeds een stijgende lijn qua populariteit voor ‘battle royale’ games. Fortnite en Apex Legends draaien ongelofelijk goed en er komen bijna dagelijks nieuwe free-to-play games binnen het genre uit.

Vrij logisch, maar er zit natuurlijk weinig verhaal in deze games. Wat voor een verhaal bij het ‘vechten tot de dood nadat je uit een vliegende bus bent gesprongen’ hoort durf ik je niet te vertellen. Als je wat weet, ik hoor het graag! Deze games zijn echter niet de enige die de verhaallijn links laten liggen en investeren in de multiplayer. En is dit wel zo erg? Vinden we als gamer de verhaallijn nog wel zo belangrijk?

Zelf kan ik heel erg genieten van een sterk verhaal in een game. Als de dialoog ook een beetje leuk geschreven is en inhoudelijk goed, dan praat ik graag met alles en iedereen in RPG’s. Dit begon voor mij bij games als The Elder Scorlls IV: Oblivion. Achteraf had ik pas door dat die dialoog niet zo heel fantastisch was, maar het verhaal heb ik me in verloren. Direct wilde ik weten hoe het af zou lopen met Martin Septim, en of hij daadwerkelijk de Daedra kon verslaan. Zodra ik klaar ben met een game en ik zou er qua verhaal nog meer van willen lezen koop ik ook graag bijbehorende boeken. Ik heb dan ook zeker wat boeken op de plank staan, van bijvoorbeeld World of Warcraft en The Witcher.

Maar doordat het steeds minder voor komt, ga ik er lakser mee om. Ik skip steeds vaker de cut scènes die het verhaal vertellen, of klik door de dialogen heen. Of het nou komt omdat de verhalen minder interessant zijn geworden of omdat ik steeds minder het geduld ervoor heb, ik weet het niet zeker.

Maar ook uitgevers lijken er steeds minder aandacht aan te willen besteden. Kijk bijvoorbeeld naar Call of Duty. De eerdere delen hadden, naar mijn idee, altijd een leuke singleplayer modus met een best pakkende verhaallijn. Maar het laatste deel in de reeks had helemaal geen singleplayer. In eerste instantie vond ik dit raar, want welke game die dat eerder wel had, heeft ineens geen singleplayer meer. Maar vervolgens bedacht ik me dat ik bij eerdere delen ook na een uurtje verhaal modus direct de multiplayer in dook.

Neem ook bijvoorbeeld Bioware, de studio die altijd bekend stond om zijn fantastische verhalen in games. De Mass Effect reeks heeft ook een vrij legendarische status. Misschien onder druk van EA, maar de focus ligt toch minder op het verhaal bij Anthem. De stukken gameplay die over het verhaal gaan zijn volledig gescheiden van de actie, waarbij teruggaan naar de stad bijna als vervelende verplichting voelt. Waardoor men het verhaal al gauw links laat liggen. Zonde, want ondanks dat een game van een verhaal veel beter wordt, wordt er ook veel tijd besteed aan het verhaal door schrijvers.

Ik probeer mezelf in ieder geval aan te moedigen om zeker de tijd te pakken om het verhaal te volgen en om alles te lezen. Dit maakt een game voor mijn gevoel veel intenser en maakt de ervaring veel werkelijker. Zeker niet nodig bij alle titels, maar zeker niet onmisbaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.