Column

Column-Nation: Easy mode

De discussie over toegankelijkheid en moeilijkheidsgraden in games is weer helemaal opgelaaid door de nieuwe FromSoftware game, Sekiro: Shadows Die Twice. De ene helft schreeuwt om een ‘easy mode’, de andere helft vindt dat onzin. Dit is wat ik vind:

‘Easy mode’

Sommige games zijn tergend moeilijk, zodanig moeilijk dat een groot deel van de gamers die nooit zullen uitspelen. Vaak is dat omdat zij geen zin hebben om de tijd of energie er in te steken die nodig is om de brute gameplay onder de knie te krijgen. Nog vaker is dat om dat ze er helemaal geen tijd voor hebben. Voor die, best wel grote groep, gamers is een easy mode ideaal. Zo kunnen ook zij meedoen met de gruwelijk moeilijke games en zo de ook de supertoffe ervaring van bijvoorbeeld Dark Souls of Sekiro meemaken.

Er is een tweede, veel minder grote, groep gamers voor wie het anders ligt. Voor hen is nagenoeg elke game zo ongelooflijk moeilijk als Sekiro. Ik heb het over de gamers met een handicap. Voor sommige is het al een uitdaging om alle knoppen op de controller in rap tempo te kunnen gebruiken. Voor hen is een easy mode dé uitkomst, zo kunnen zij meedoen met de game van het moment. Het is niet meer dan redelijk om hen te betrekken bij de tofste games van het moment. Er zijn een paar instanties die zich sterk maken voor deze groep, zoals AbleGamers. Als het aan hen ligt dan krijgt elke game een toegankelijke modus en wellicht hebben ze nog gelijk ook.

Dark Souls 3 Ashes of Ariandel

Artistieke vrijheid

Als tegenargument kan je heel simpel zeggen dat het een kwestie is van artistieke vrijheid en een keuze van de ontwikkelaar. Zij zien de game als een ervaring die je alleen écht beleeft als je het speelt zoals zij het bedoeld hebben. Een easy mode zou dan juist de ervaring ondermijnen en het een compleet andere game maken. Ook vallen dan een hoop gamers af die de uitdaging er dan niet meer in zien en zo krijgt de game een heel ander publiek. Een game krijgt dan een ander aanzien, als voorbeeld Bloodborne een easy of story mode zou hebben, dan zouden lang niet zoveel spelers de game als voorbeeld gebruiken. Sterker nog, als je een easy mode in Bloodborne zou hebben, dan zou die dezelde standaard krijgen als een willekeurige Tomb Raider, God of War of  Devil May Cry game.

Zo’n ontwikkelaar zet bewust een grote uitdaging neer en de vrijheid om dat te kunnen doen moeten zij hebben. Als zij vinden dat een easy mode niet past in het beeld van de game, dan moet daar vooral geen easy mode in komen. Als dat betekent dat zij daardoor een miljoen of wat exemplaren minder verkopen, dan is dat maar zo. De integriteit van de ontwikkelaar is dan in ieder geval intact gebleven. Eerlijk is eerlijk, daar is ook wat voor te zeggen.

Niet voor iedereen

Niet iedere game is voor iedereen geschikt, zo simpel mag je het stellen. Zolang de ontwikkelaar dat zo wil, dan hebben wij daar niet zoveel over te zeggen en moeten we dat maar accepteren. Dat dit betekent dat niet iedereen alle games zullen kunnen spelen, dan is dat maar zo. En gelukkig maar, ik wil niet dat de volgende Need for Speed action-RPG of puzzel elementen krijgt om meer op mijn smaak in te spelen. Die games zijn gewoon niet voor mij, en dat is oké.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.