Column

Column-Nation: De magische wereld van Syberia

Syberia

Ik weet het nog goed. Ik was een kleine jongen, van 7 jaar oud. Mijn vader kwam thuis uit de bibliotheek met een spel voor de computer. Iedere vrijdagavond mocht ik gamen. Syberia, stond er op de doos van dit spel. Ik was enthousiast. Ik had geen idee waar dit over zou gaan, maar ik wilde dit spelen.

Spoiler warning: deze column bevat spoilers uit de Syberia serie.

Meteen werd ik meegezogen in het verhaal van advocate Kate Walker. Kate toont een vreselijk groot doorzettingsvermogen, om de erfgenaam van de Voralberg Automaton fabriek, Hans Voralberg, te vinden. En als ze hem uiteindelijk gevonden heeft, zit haar taak erop. Of niet? Kate moet een beslissing maken die haar leven voorgoed kan veranderen. Ik keek naar mijn computerscherm toen de eindcredits over het scherm rolden. En over mijn wangen rolde een traan. Kate had me iets geleerd. Kate had me geleerd dat je hoe lastig een situatie ook lijkt. Hoe duidelijk het ook lijkt dat iets “moet”. Je hebt altijd een keuze.

Syberia 2 kwam uit.. En ik was excited! Weer in de schoenen stappen van Kate. Lachen met Oscar the automaton. Ik heb deze games echt kapot gespeeld. Zowel op pc als op PlayStation 2. Deze games zijn onderdeel van mijn heden en verleden.

Toen… 2017. Syberia 3 brak aan. Dit is een van de weinige games die ik als pre order gekocht heb. Niks wachten op de uitverkoop, spelen, op de releasedag! Ik moest even wennen aan het verhaal, want ik begreep niet zo goed hoe Kate ineens in Valsembor beland was, bij de Youkols. Aan het eind van Syberia 2 zat ze toch in Syberia, met Hans? Hoe komt ze ineens zonder Hans, in Valsembor? Mijn hoofd heeft er maar van gemaakt dat er veel tijd tussen de games zat, wat er in real life ook zat, dat Hans in Syberia is gebleven, en Kate is teruggegaan, naar de Youkols, waar ze in deel 2 al zo warm ontvangen werd. Dit stukje had Microids beter uit kunnen werken. Sowieso hangt het hele verhaal van deel 3 een beetje als los zand aan elkaar. Er zit ook niet echt een einde aan de game. Dat vind ik zonde. Waar de verhalen van deel 1 en 2 echt ergens naar toe leidden, leidt het verhaal van Syberia 3, naar ja.. niks eigenlijk. Er is niet echt een groot doel. En dat had beter gekund.

Maar goed. Eens een fanboy, altijd een fanboy. Syberia 3 is in zijn genre, een geweldige game. Stiekem hoop ik op een deel 4. Hopen jullie met me mee?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.