Reviews

Review: Warhammer: Chaosbane

Warhammer Chaosbane

Wat doe je als jouw keizer gevangen wordt genomen door een vloek van heksen? Juist, je baant jezelf een weg door duizenden monsters en gaat achter degene aan die dit veroorzaak heeft.

Hordes hakken

Voor degene die nog niet bekend zijn met de wereld van Warhammer: het is een dystopische wereld, waarin de kleinste sprankjes hoop worden gedood door gruwelijkze wezens en pure chaos. Zo loopt ook het verhaal van Warhammer: Chaosbane; Magnus, de Keizer die de mensheid bijeen bracht om te vechten tegen de hordes van Chaos, wordt in de ban genomen door een vloek van Chaos heksen. Jij bent getuige van deze aanval, maar wordt gelijk gezien als de schuldige. Voordat je direct ter dood veroordeeld wordt, wordt je gered door de High Loremaster Teclis, die ziet dat jij onschuldig bent. Je wordt op een missie gestuurd om erachter te komen wie achter de aanval op Magnus zit en hoe de vloek verbroken kan worden. Het verhaal is geschreven door Mike Lee, die meerdere boeken op zijn naam heeft staan die zich afspelen in het universum van Warhammer. Het is duister, gruwelijk maar het is ook zeker pakkend. De introductie verteld duidelijk het verhaal en wat jouw doelen zijn, zonder daar al teveel tijd in te steken. Het verhaal wordt verder verteld met korte cutscenes die bestaan uit stukken artwork en gesproken dialogen tussen personages in het spel zelf.

De speelstijl van Warhammer: Chaosbane is simpel: het gaat om een isometrische hack ‘n slash RPG, vergelijkbaar met de klassieke Diabloe speelstijl. De kern van de gameplay draait dus om het tot pulp vermalen van hordes vijanden, het verzamelen van loot en het verslaan van grote bazen aan het einde van een missie. De speelbare personages zijn de Empire soldaat Konrad Vollen die de rol van Tank invult, de High Elve tovenaar Elontir die de rol van DPS en Crowd Control invult, de Dwarf Slayer genaamd Braxi Axeslayer bedoelt om schade aan te brengen en de Wood Elve Elessa, die als een Rogue speelt met een boog. Je kan het spel uiteraard alleen spelen, maar je kan ook met maximaal vier andere spelers de hordes te lijf gaan.

Spelen met vrienden en vreemden

Hoewel het spel prima in je eentje te spelen is, zijn spellen als dit ervoor gemaakt om samen met anderen te spelen. Gelukkig kan Warhammer: Chaosbane zowel via het internet als lokaal samengespeeld worden, dus als je vier controllers thuis hebt liggen (en vier vrienden hebt), kan je samen achter één scherm zitten. Ik vind dit zelf een erg leuke toevoeging, wat mij terugbrengt naar de old-skool multiplayer, waarbij je met je vriendjes thuis moest afspreken om een spel te kunnen spelen. Uiteraard kan je het spel ook via Internet spelen, wat prima werkt als je vrienden uitnodigd, maar wat nogal vreemd is als je jouw spel openbaar maakt. Spelers komen jouw spel binnen, maar hoeven niet per se bij jouw party te blijven. Ze kunnen zelf missies oppakken, uitvoeren en overal heen gaan waar ze willen. Naar mijn ervaring komen spelers jouw spel binnen en gaan ze hun eigen ding doen, zonder ook maar een minuut echt samen met je te spelen. Uiteindelijk kwamen er allerlei veel te sterke spelers mijn potje binnen, begonnen de missies met alle gemak te doorlopen en maakten ze progressie in het verhaal zonder dat ik ook maar iets hoefde te doen. Het had een beter systeem geweest als spelers in dezelfde kamer als jou moeten zijn, of dat ze niet te ver kunnen gaan, of dat ze missies niet kunnen spelen zonder dat jij dat geaccepteerd hebt. Het voelde nu meer alsof je de host was voor een free-for-all-wereld, niet voor een wereld waarin je samen de monsters te lijf gaat. Na een paar uur heb ik mijn spel alleen open gezet voor vrienden, totdat ze dit probleem gaan oplossen.

Weinig diepgang

Als er dieper gekeken wordt naar de gameplay van Warhammer: Chaosbane, kan je duidelijke vergelijkingen trekken met Diablo. Alhoewel er gekozen kan worden uit verschillende Skills, er veel loot te verzamelen is en er ook God Tiers zijn die je allerlei boosts geven, is het spel niet zo diepgaand als het vergeleken spel en al helemaal niet als bijvoorbeeld Path of Exile. Het spel is duidelijk meer gestroomlijnd op bepaalde speelstijlen en daar zal niet veel variatie in zitten. De Mage krijgt geen healing spells, de Tank kan niet uitbranchen naar subclasses en de Dwarf blijft een glazen kanon. Dit is an sich geen probleem: het zorgt ervoor dat Chaosbane de focus legt op bepaalde speelstijlen en daar zijn kracht uit kan halen. Ik heb geen enkele Skill gehad met zowel de Mage als de Tank die ik nutteloos vond of geen indruk op mij maakte. De Tank kan vijanden langzamer maken, dwars door linies heen rennen, met een sprong een groep vijanden in springen en ga zo maar door. Alle aanvallen voelen krachtig of in ieder geval nuttig, zodat je niet het idee hebt dat je de verkeerde keuzes maakt tijdens het levelen.

Daarbij zijn de vijanden wel gevarieerd in het begin: in het begin zal je voornamelijk dezelfde vijanden tegen komen, maar uiteindelijk worden vijanden slimmer, sterker en zullen ze meer eraan doen om jouw leven zuur te maken. Je zal vijanden tegen komen die andere vijanden weer terug tot leven brengen, zuur over je heen gooien, ontploffen als je ze hebt gedood, met grote zwaaien je aan de kant gooien en nog meer gevaarlijke dingen die jouw leven snel achteruit laten lopen. Gelukkig heb je een Potion die jouw leven weer aanvult, maar deze heeft een lange cooldown en kan daarom maar eens in de zoveel tijd gebruikt worden. Je hoeft dus geen potions te verzamelen in in je inventory te stoppen, wat aan de ene kant een zorg minder is maar het spel ook een stuk minder uitdagend maakt. Zorg ervoor dat als je jouw potion hebt gebruikt, je buiten het bereik van de sterkste vijanden blijft totdat je hem weer kan gebruiken.

Saaie levels, saaie loot

Hoewel ik hierboven een kleine klacht noem, liep ik nog wel tegen twee andere zaken aan die dooddoeners zijn voor het genre: het monotone level design en de saaie loot. Ik weet dat het spel zich afspeelt in de Warhammer wereld, maar alle levels lijken op elkaar. Er wordt gebruik gemaakt van hetzelfde kleurenpalet en er zit gewoon te weinig variatie in. Het zijn gewoon gangen gevuld met vijanden waar jij je doorheen moet banen, niet meer en niet minder. Er zijn geen shortcuts te vinden, geen spannende kamers, geen zijmissies, geen NPC’s die je in nood moet helpen: het zijn de missies die je krijgt en dat is het. De saaie loot helpt daar ook niet bij. Je krijgt variaties van hetzelfde wapen met een ander kleurtje en iets meer of minder kracht, maar het treed niet buiten deze oevers. De gear ziet er net wat anders uit, maar het veranderd je speelstijl niet en daarom zal het je verder ook weinig boeien. Je pakt nieuw spul, je pakt degene met de beste nummers en daar blijft het bij. Dit is echt een doodsteek voor een spel uit dit genre!

Helaas blijft Warhammer: Chaosbane bij vermakelijk. Het spel is niet geweldig en het pakt je niet als andere giganten van zijn genre. Daarvoor is het spel te gelimiteerd, zijn de levels teveel hetzelfde en zijn de vijanden niet divers genoeg. Je hebt constant het gevoel dat je door dezelfde wereld heen loopt, aangezien alles grauw en grijs is. Ik heb nooit echt het gevoel van gevaar gevoeld, of dat ik echt epische loot heb gevonden. Het spel is net té veilig en teveel ‘by the numbers’ om er echt bovenuit te steken. Ik kan het daarom alleen maar aanraden als je het voor een zacht prijsje op de kop kan tikken en als je vrienden hebt die het samen met je willen spelen bij je op de bank.

Vermakelijk, maar niet meer dan dat

Warhammer: Chaosbane is een vermakelijke isometrische hack 'n slash RPG, vergelijkbaar met Diablo. Helaas is het spel niet boeiend genoeg om een concurrent van zijn vergelijking te worden, mede door de gelimiteerde speelstijlen, de saaie loot en het monotone level design.

6.3
Graphics:
7
Gameplay:
7
Diepgang:
5.5
Variatie:
5.5

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.