Reviews

Review: Warhammer 40,000: Mechanicus

Het gebeurd niet vaak dat een spel je een groep supersoldaten laat besturen die voor het grootste gedeelte bestaan uit augmentaties, zo fanatiek zijn als een religieuze sekte en alle buitenaardse wezens opruimen in de naam van hun Keizer. Dit gebeurd echter wel in de wereld van Warhammer 40,000: Mechanicus.

Expeditie op een Necron planeet

In Warhammer 40,000: Mechanicus ben jij Magos Dominus Faustinius, de leider van een expeditie op de planeet Silva Tenebris, waar de Necrons(een soort technologisch geavanceerde zombieskeletten) zich schuilhouden. Je leidt een groep Adeptus Mechanicus, supersoldaten die meer machine zijn dan mens. Zij vervangen organen en lichaamsonderdelen om zich niet alleen sterker en sneller te maken, maar ook om basisemoties te kunnen onderdrukken zoals angst en twijfel. Je hebt als expeditie maar één doel: het vinden en het uitmoorden van de vuile aliens die zich bevinden op deze planeet, voordat er teveel ontwaken uit hun diepe slaap.

Hoewel jij als speler de leider bent, bestuur je Magos Dominus Faustinius niet direct; hij bevindt zich veilig aan boord van het ruimteschip en stuurt de Adeptus Mechanicus aan. Een leuk detail is dat dit ook wordt uitgelegd in het spel: een groot deel van het spel bekijk je namelijk door een computer(zie de screenshot hieronder), wat logisch is aangezien jij niet direct bij het team bent. In dit deel verplaats je de expeditie van kamer naar kamer, die elk gevaren en mogelijkheden met zich meebrengen. Als jij terecht komt in een kamer, krijg je een situatie waarover je een beslissing moet maken. Dit kan echt van alles zijn: zo kan je een soldaat vinden die op sterven ligt en jij moet beslissen wat je met hem doet: probeer je hem nog te redden, verbrand je zijn lichaam of bidt je tot de redding van zijn ziel? Jouw beslissingen hebben effect op de situatie van de missie en zelfs – en hier kom ik later op terug – op de gehele campagne. Je kan zijn lichaam verbranden, maar dit zorgt ervoor dat de Necrons ‘wakker’ worden en zich bewust worden van jouw aanwezigheid, wat er weer voor zorgt dat je in de uiteindelijke gevechten het lastiger krijgt. Probeer je hem te redden, dan kan de soldaat door het tegenspartelen één van jouw groepsleden verwonden of het moraal naar beneden brengen door hem in zoveel pijn te zien. Wie weet dat het bidden wel helpt? Daar kom je alleen achter als je één van de keuzes maakt. Daarbij kan je ook in kamers komen waarin je hiërogliefen van de Necrons tegenkomt; elk teken heeft zijn eigen betekenis en kan fortuinlijk zijn of voor tegenslag zorgen. Er zijn talloze kamers met talloze keuzes, veel te veel om er nu op te noemen.

Het perspectief vanuit Magos Dominus Faustinius.

Dit aspect van het spel is zo ongelooflijk gaaf en brengt mij terug naar de text-based adventure games van vroeger, waarbij er gevaar loert om elke hoek en dat foute beslissingen fataal kunnen zijn. Het zorgt ervoor dat elke missie weer anders uitpakt, ook al herhaal je ze. Tel daarbij op dat de opbouw en de inhoud van de kamers elke keer willekeurig zijn (ook bij herhaling) en het zorgt iedere keer voor een spannende ervaring. Het is namelijk ook belangrijk dat je genoeg CP – Combat Points – verzamelt voor de gevechten, zodat je niet met een te grote achterstand de Necrons te lijf gaat. Het enige waar ik in dit geval minder gecharmeerd van was waren de hiërogliefen, omdat je niet kan weten wat goed of slecht is. Het komt dan teveel neer op willekeur en na drie keer de verkeerde te hebben gekozen, pak je je telefoon erbij en zoek je een overzicht van de tekens zodat je geen foute keuze meer maakt. Dit haalt echter weer het bijzondere van deze kamers weg, omdat je nu precies weet welke je wel en niet moet kiezen. Dit geldt alleen voor deze specifieke kamers en niet voor de anderen, tenzij je het voor jezelf wil verknoeien en ook de juiste antwoorden gaat opzoeken voor elk dilemma.

De klok tikt

Wat het spel ook ongelooflijk spannend maakt is dat al jouw acties effect hebben op de gehele campagne: er is namelijk  een timer die je meeneemt naar alle missies, die langzaam op telt naar 100%. Ben jij luidruchtig tijdens een missie, of heb je jouw tijd genomen en alle kamers bezocht? Dan zal je de teller langzaam zien optellen. Zoals ik net al had verteld, moet je juist verschillende kamers bezoeken om jouw voordeel eruit te halen, bijvoorbeeld het verzamelen van CP of het genezen van jouw troepen. Hierdoor ben je constant alle keuzes aan het afwegen: wil je het volgende gevecht goed voorbereid in gaan, of moet ik nu gaan letten op de timer? Dit zorgt ervoor dat al jouw keuzes meer gewicht krijgen en je laten twijfelen of je wel de goede stap hebt genomen.

Dit alles wordt grafisch simpel, maar o zo effectief getoond aan de speler. De muziek, de stemmen van jouw teamgenoten, de geluidseffecten, de schokkende en duistere afbeeldingen die getoond worden helpen allemaal om een grauwe, grimmige sfeer af te beelden die perfect past in het Warhammer 40,000 universum. Het spel is objectief gezien niet erg mooi te noemen, maar alles gecombineerd geeft het een fantastische sfeer die je dit totaal laat vergeten. Als jij alleen in een donkere kamer zit met een goede headset op of met goede speakers, wordt je meegenomen in de wereld van dood, verderf en dwaasheid.

Zie linksboven: de Necrons zijn bijna ontwaakt…

Turn-based knokken

Dit is echter nog maar één aspect van het spel, want er moet uiteraard ook gevochten worden. Als je in een kamer met Necrons terecht komt, veranderd het spel in een turn-based strategiespel zoals X-COM. Je zal de eerste keer ook de vergelijking willen maken met dit spel, maar de gelijkenissen zijn alleen op het oppervlakte te vinden. Het zijn beide turn-based strategiespellen en ze hebben beide een dosis geluk nodig, maar daar houdt het ook op. Het draait in Mechanicus namelijk niet om de juiste dekking te vinden in het level: je kan je niet verschuilen achter lage muurtjes of een geparkeerde auto en is geen percentage om iemand te raken: elk schot gaat raak en de Adeptus Mechanicus hebben er geen zin in om gehurkt te schuilen voor het vijandelijke vuur. Overigens gaat wel elk schot van zowel jou als de vijand raak, maar is de toegebrachte schade wel het een groot deel willekeurig: een wapen kan bijvoorbeeld tussen de 4 en de 8 schade doen, wat ook keurig getoond wordt. Hierdoor kan je gelukkig wel strategisch te werk gaan, want bij totaal willekeurige schade zou dit als sneeuw in de zon verdwijnen.

 

Dat is wel érg dichtbij een Necron….

Je zit daarbij ook niet vast aan één of twee acties per beurt: je kan net zoveel doen als dat jouw CP dat toestaat. Zoals al eerder genoemd verzamel je dit tijdens het exploreren, maar ook in de gevechten zelf kan je CP verzamelen door langs bepaalde torens te lopen óf door vijanden uit te schakelen. Bewegingen kosten over het algemeen geen CP, tenzij je verder wil lopen dan je normale bereik. Het is duidelijk en overzichtelijk hoeveel CP je hebt en hoeveel elke actie kost, zodat je per beurt een weloverwogen beslissing kan maken. Houdt er ook rekening mee dat je de punten verdeeld over jouw troepen én dat je ook CP kan uitgeven voor zogenaamde ‘fodder units’, die niet permanent dood gaan als je het loodje leggen. Ja, je leest het goed: de Adeptus Mechanicus blijven dood en komen niet terug. Dit kán je uitzetten aan het begin van de campagne, maar dit haalt een hoop van de strategie en de spanning weg, dus naar mijn idee moet je dit gewoon aan laten staan.

Uiteraard vecht je tegen de Necrons: in het begin zal je tegen de standaardtroepen vechten, die de vervelende gewoonte hebben om binnen een aantal beurten weer op te staan nadat je ze hebt omgelegd. Gelukkig zal elke hoeveelheid schade ze voorgoed uitschakelen, maar dan moet je uiteraard wel genoeg CP hebben en dichtbij genoeg staan om ze daadwerkelijk voorgoed te doden. Een aantal missies later zal je een verscheidenheid aan vijanden tegenkomen, die ieder weer z’n krachten en zwaktes heeft. Zo heb je de Flayed Ones, die de huid van hun prooi als een shirt dragen (totaal geen smaak voor mode, maar dat is bijzaak). Ze zijn erg fragiel, maar dodelijk als ze in close combat komen. Je hebt daarentegen de Destroyers, die tweemaal in een ronde aan de beurt zijn en grote vernietiging op afstand kunnen aanrichten. Zeker in het begin zal je om de missie weer nieuwe vijanden tegenkomen, die je allemaal het leven zuur zullen maken. Het zorgt ervoor dat terwijl je tegen één vijand vecht, de vijand nooit repetitief aanvoelt. Jouw tegenstanders worden steeds sterker en gevarieerder, waardoor je steeds meer op je passen moet tellen.

Ten slotte is de UI erg overzichtelijk en kan jezaken intuïtief vinden, ook al wordt het niet direct aan je uitgelegd. Ik heb nauwelijks problemen ermee gehad en ik zou willen dat meer strategiespellen zo makkelijk te lezen en te besturen waren(ik kijk naar jou, Fire Emblem: Three Houses!).

Upgraden met augmentaties

Gelukkig zijn de Necrons niet de enige die sterker worden: de Adeptus Mechanicus hebben de mogelijkheid om zich sterker te maken. In een intuïtief en zeer overzichtelijk upgrademenu kan je elke Tech-Priest niet alleen nieuwe vaardigheden geven, maar ook nieuwe pantsers, wapens en technieken. De vaardigheden kan je ontgrendelen met Fragments die je vindt tijdens jouw missies. Ze kunnen bestaan uit passieve skills zoals het extra schade toebrengen met afstandswapens, of actieve skills zodat je kan schieten zonder dat het je CP kost (met uiteraard een cooldownperiode achteraf). De vaardigheden zijn tof bedacht en passen goed in hun classes en ook kan je verschillende soorten Gear ontgrendelen. Je kan dan kiezen uit een aantal verschillende soorten en na jouw keuze wordt de rest vergrendeld. Kies dus goed!

Wat betreft jouw gear: hoe sterker je wordt, hoe meer onderdelen je kan dragen en hoe meer klappen je kan uitdelen. Hoewel je vaardigheden uit verschillende classes kan kiezen en kan upgraden met een skill tree, zit je niet gebonden aan één rol per Tech-Priest. Wil jij een soldaat hebben met een sluipschuttergeweer en bijl? Ga je gang. Een combinatie van twee pistolen, of alleen maar één grote hamer? Zolang je genoeg punten hebt om het vast te houden, kan het. Wat ook cool is dat jouw Tech-Priests ook veranderen qua uiterlijk, zodat jouw upgrades ook badass eruit zien op het slagveld. Je wordt niet alleen sterker qua schade die je toebrengt, maar ook ga je er steeds krachtiger uit zien. Zelfs items die jou speciale vaardigheden geven (bijvoorbeeld de kans om een schot te ontwijken, of om iedereen in jouw omgeving te genezen) veranderd jouw uiterlijk, door je bijvoorbeeld een antenne op jouw rug te geven of een grote rugzak. Helaas kan je niet alle details zien omdat je niet kan inzoomen of rond kan draaien; dit is helaas erg gelimiteerd, zeker omdat het spel niet veel grafische details heeft voor een spel uit 2019. Daarbij moet wel rekening gehouden worden dat het ontwikkelteam erg klein is (volgens mij bestaat het uit één of twee man), dus dit is te verwachten.

Gooi er maar op wat je wil!

Salty vanwege de moeilijkheidsgraad

Tot nu toe ben ik alleen lovend geweest over Warhammer 40,000: Mechanicus. Zijn er onderdelen die ik minder vindt? Als ik eerlijk ben, zijn er twee dingen die mij tegen het zere been schoppen: de willekeurigheid en de moeilijkheidsgraad. Ik weet dat elk strategiespel gebaseerd is op een dosis geluk, zeker een turn-based game, maar de willekeurigheid in dit spel slaat soms door. Doordat de kamers willekeurig zijn bij elke missie, ook bij het herladen ervan, is het moeilijk om goed erin. Je kan hierdoor een gevecht binnenkomen met een volle bak CP en met vrijwel geen Necrons die wakker geworden zijn, of je komt een missie binnen zonder CP terwijl je wordt overspoeld door die monsterlijke tech-skeletten. Dit kan voor veel frustratie zorgen, zeker als je Permadeath aan hebt staan. De willekeurigheid van de missies, de opbouw van de levels en de schade die wordt uitgedeeld maakt het spel in bepaalde gevallen oneerlijk, zeker in de latere missies. Dit brengt mij tot mijn tweede pijnpunt: de moeilijkheidsgraad. Ik waarschuw je: Warhammer 40,000: Mechanicus heeft geen medelijden. Het geeft niet om je, geen enkele zier. Het ene moment voel je je een stoere man omdat je net 40 minuten erover hebt gedaan om je door een gevecht heen te worstelen, het andere moment spawnen er opeens 3 Necrons in je flanken en moet je reddeloos toekijken hoe jouw Adeptus Mechanicus, zoals de kinderen het zeggen, gerekt worden. Je zal in dit geval zo hard vloeken dat de buurman denkt dat er iets mis met je is, hard op de Escape toets rammen en je save file weer laden. Het spel wordt écht belachelijk moeilijk: Destroyers zijn zo sterk dat ze vaak als zwaar oneerlijk aanvoelen, zeker omdat ze als enige unit in een close combat situatie mogen schieten én twee beurten per ronde krijgen en als je het uiteindelijk moet opnemen tegen de teleporterende Praetorians, dan zakt de moed echt in je schoenen. Je moet echt een bepaalde toewijding hebben wil je hier doorheen komen.

Deze jongens kunnen opeens naast je staan en jouw dag vergallen.

Dit is ook waarom ik dit spel waardeer: het is een niche spel voor Warhammer 40,000 fans en geeft helemaal niks om wat het grote publiek denkt. Het doet zijn eigen ding en doet dit fantastisch. Ik kan dit spel echter niet aan iedereen aanraden, omdat je echt van dit specifieke genre moet houden en er echt veel tijd in moet steken om er goed in te worden. Bovendien legt Mechanicus nauwelijks uit wie je bent en tegen wie je vecht, dus als je niets van de lore weet dan zal je er bar weinig van snappen. Spreekt het bovenstaande verhaal je echter aan en ben je een Warhammer-fan? Dan raad ik je echt ten sterkste aan om dit vandaag nog te kopen. Kom alleen niet bij mij uithuilen als jouw Tech-Priests permanent slapen in een plas van hun eigen bloed.

 

Warhammer 40,000: Mechanicus

Uitgever: Kasedo Games
Ontwikkelaar: Bulwark Studios
Releasedatum: 23 juli 2019 (Heretek DLC, originele launch is 15 november 2018)
Platforms: PC
Gespeeld op: PC

Boeiend spel voor een niche groep

Warhammer 40,000: Mechanicus is een strategisch indrukwekkend spel, maar bruut in zijn moeilijkheidsgraad. Gepaard met de benodigde kennis over de lore van Warhammer 40,000 is dit spel bedoelt voor een niche markt en niet voor het grote publiek. Bijzonder goed spel als dit in jouw straatje valt, maar sluit iedereen buiten die niet de benodigde tijd en toewijding hierin wil steken.

7.8
Grafische stijl en sfeer:
8
Gameplay:
8.5
Strategie versus geluk:
7

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.