Reviews

Review: Vane

Eens in de zoveel tijd struikel je over een trailer die er bijzonder uit ziet. Vane heeft zo’n bijzondere trailer, is de game even bijzonder als die trailer? Lees het hier!

Wat is er aan de hand?

Het verhaal in Vane is op z’n subtielst te benoemen als vaag. Zodanig vaag en onduidelijk dat ik je niet kan zeggen wat er nu eigenlijk aan de hand is in de wereld van Vane. Om toch een idee te geven van de game zal ik opschrijven wat ik grofweg heb gedaan. Dit doe ik natuurlijk zonder spoilers of oplossingen van de puzzels.

Vane begint in een toffe moderne kunstachtige wereld, waarin jij als personage wegrent met iets onduidelijks in je armen. Ondertussen breekt de wereld om je heen af. Je rent en rent, maar de afbraak houdt je zonder moeite bij. Totdat je bij een deuropening komt, daaruit schijnt een fel licht en stapt erdoor. Tot dusver allemaal begrijpelijk; er is iets waardoor de wereld om je heen verdwijnt en daar wil je vooral niet blijven, dus ren je weg met iets dat je dierbaar is. Nu het volgende.

De volgende ‘scene’ is het begin van hoofdstuk één; alles hiervoor was de proloog. Je ziet een uitgestrekte woestijn en een boom met daarin een grote, zwarte vogel. Zodra je beweegt gaat de vogel vliegen en blijkt het  dat jij de vogel bestuurd. Als vogel mag je de grote woestijn verkennen en hier en daar zie je iets glimmen waar je eventueel iets mee kan. Deze glimmende elementen zijn schaars en liggen ver uit elkaar. Dat geeft je het gevoel dat de wereld gigantisch is en dat je erin verdwaald moet raken. Aan de rand van de wereld is een storm gaande die je, als je daar in vliegt, terug naar het begin brengt.

In verband met spoilers zal ik niet verder gaan met wat ik allemaal heb meegemaakt in de game, maar je zal een goed idee hebben waarom ik zelfs na tweemaal de game te hebben uitgespeeld nog steeds niet een goed idee heb wat er eigenlijk aan de hand is. Wel kan ik je zeggen dat het allemaal steeds vreemder wordt, ook omdat je op een gegeven moment in een kind veranderd en weer naar vogel kan veranderen, maar wel met een hulpmiddel.

Een ontspannen ervaring

Wat er aan de hand is weet ik niet zo goed, maar het is wel duidelijk waar de vijfkoppige ontwikkelaars Friend & Foe Games op mikken. Een ontspannende ervaring, eentje in het kaliber van Journey. Die ontspanning is echter gedeeltelijk gelukt, want er komt namelijk ook een hoop frustratie bij kijken. De game legt je helemaal niets uit, op drie dingen na: kruisje om meer vaart te maken, rondje om af te remmen en te landen en driehoekje om te schreeuwen. Wat je moet doen, waarom en waar is aan jou als speler om te ontdekken.

Bij het mailtje die we van de studio hebben gekregen waar de game bij zat, zat ook een guide voor het geval je vast komt te zitten. Die guide heeft mij enorm geholpen, anders zou ik nu waarschijnlijk nog steeds door de woestijn vliegen, niet wetend wat er van mij verwacht wordt. Achteraf gezien waren alle puzzels met een gezonde dosis logica op te lossen, maar mijn kleine hersens konden de eindjes niet aan elkaar knopen.

De frustratie die ik aan het begin had met zowel de besturing als het niet weten wat de bedoeling is, was gelukkig maar tijdelijk en daarvoor kan ik niet de game de schuld geven. Ik begreep de insteek niet goed en dan werken de net niet soepele controls ook niet mee. Toen ik eenmaal goed en wel in het ritme zat (en meerdere malen het meegeleverde spiekbriefje had bekeken) werd de game steeds leuker. Zodanig leuk dat ik na het uitspelen gelijk aan een tweede playthrough ben begonnen en de game in een keer gelijk weer uit te spelen. De tweede keer wist ik wel wat de bedoeling was en daardoor is alles een stuk leuker, maar ook erg kort. De eerste keer heb ik er grofweg 10 uur om Vane uit te spelen, de tweede keer ongeveer een uur.

Een bijzonder landschap

De artstijl is hetgeen wat me in eerste instantie aansprak in de game. De grove afwerking en bijzondere bouwsels die her en der verspreid door de wereld liggen zijn het decor voor het avontuur. Friend & Foe Games heeft op de juiste plaatsten de nodige details aangebracht en op veel plaatsen het lekker grof gehouden. Dit geeft een effect dat je nagenoeg ieder moment in de game een screenshot zou kunnen maken om een toffe nieuwe wallpaper te creëren.

De sfeer die de soms grove, soms gedetailleerde wereld met zich meebrengt geeft Vane net even dat stukje extra wat het (voor mij) niet te begrijpen verhaal goedmaakt. Het gevoel van verdwalen in de woestijn is frustrerend, maar dan kom je langs een bouwwerk die je van alle hoeken kan bewonderen. Zo is je reis toch niet voor niets geweest!

Een onduidelijke ontspanning

Vane is een game die je het best als een ontspannen ervaring kan beschrijven, maar omdat het soms helemaal niet duidelijk is wat je moet doen, kan het ook juist frustrerend werken. Zeker aan het begin, als je net door de proloog heen bent was het voor mij vooral onduidelijk wat de bedoeling was. Na uren nutteloos rondvliegen werd het ook nog eens behoorlijk frustrerend. Toen ik eenmaal een beetje op één lijn kwam met de game en begon te snappen hoe de puzzels werkte, werd de game steeds beter. Gelukkig is de complete (bijzonder grote) wereld een groot modern kunstwerk, dat maakt de frustratie een stuk draaglijker.

Al met al is Vane een erg toffe game, maar daarvoor moet je wel slimmer zijn dan mij. Als je in de flow van de game komt, en kunt genieten van de omgeving, dan is dit een prachtige ervaring die mogelijk meer vragen dan antwoorden achterlaat.

 

Uitgever: Friend & Foe
Ontwikkelaar: Friend & Foe
Releasedatum: 15 januari 2019
Platforms: PlayStation 4
Gespeeld op: PlayStation 4

Een ontspannende ervaring

Vane is een game in het straatje van Journey, het is niet duidelijk wat er van je wordt verwacht, maar je doet het toch. De game kan bij vlagen onduidelijk en zelfs frustrerend zijn, maar als je eenmaal de flow te pakken hebt is het een erg toffe, ontspannen ervaring in een prachtige wereld!

7.3
Verhaal:
5
Grafisch:
9
Gameplay:
7
Algehele ervaring:
8

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.