Reviews

Review: Tales of Vesperia Definitive Edition

Tales of Vesperia DE

Als buitenbeentje van de maatschappij rondkomen, kan wel eens lastig zijn. Je wordt gauw beschuldigd van kleine misdaden en kan weinig meer goed doen bij de wet, ondanks je goede bedoelingen.

Als straatschoffie heb je het echter wel gemaakt. Je bent een bekende in de community en kent eigenlijk iedereen wel. Op zowel een positieve als negatieve manier heb je een naam voor jezelf weten te maken. Dit is het verhaal van Yuri, een cynische wees die is opgegroeid in de ‘lower parts’ van Zaphias. Normaal gesproken een vrij rustige omgeving, van de een op de andere dag ineens een onderwater gelopen boel. De lokale fontein lijkt problemen te hebben en bij nader onderzoek ontdek je dat er een ‘Blastia’ is gestolen. Deze ‘stenen’ bevatten krachten en zijn dus behoorlijk wat waard. Aan jou de taak om eens wat terug te doen voor de community!

Tales of Vesperia Definitive Edition geeft direct de indruk dat je een verbeterde variant van het origineel voorgeschoteld krijgt. Het wordt in de cut-scènes al duidelijk dat het grafisch vele malen scherper is, kleuren beter naar voren komen en de algehele presentatie een flinke upgrade heeft gehad. De resolutie is natuurlijk verhoogt om de aanzienlijk grotere schermen van tegenwoordig goed vullend te krijgen en dit alles geeft een erg goede indruk. Petje af! Maar, in deze tijd van vele pixelated games en remakes weten we dat een goede grafische uitstraling lang niet alles is. Hoe is de gameplay ten opzichte van al die jaren geleden en hoe verhoud het zich ten opzichte van soortgelijke titels.

Terug in de tijd

Toch gaan we gevoelsmatig een beetje terug in de tijd. De scherpe grafische veranderingen omarmen we, maar we hebben meer nodig. Tales of Vesperia geeft ons meer, maar ook een beetje minder. Zoals ik het ervaar, is het over het algemeen een vrij normale JRPG, zoals Final Fantasy en Dragon Quest. Een groot verschil ten opzichte van die games is de combat, maar daar straks meer over. We hebben al een beetje kennis gemaakt met het hoofdpersonage, Yuri. We zien hier zeker een uniek iemand, maar de formule blijft een beetje hetzelfde. En waarom ook veranderen, de formule werkt nog steeds prima! Tot op de dag van vandaag speel ik nog JRPG’s van nu en vroeger, elke keer weer opnieuw genietend van de fantastische, met Aziatische sfeer overspoelde werelden en personages. Heerlijk. Ook Tales of Vesperia gaf me weer een soort heimwee gevoel op het moment dat ik door de open wereld heen liep.

Tegelijkertijd

“Maar Rogier, met heimwee en gevoelens verslaan we geen monsters”. Dat klopt! Er is gelukkig genoeg ruimte voor de combat. En in tegenstelling tot wat jongere broertjes in het genre, heeft Tales of Vesperia geen turn-based gevechten. We mogen gewoon met z’n allen tegelijkertijd knokken, magie rondslingeren en klappen vangen. Helemaal anders is het niet; er is nog wel een menu welke je kan benaderen tijdens het gevecht om een potion te drinken of om je makker weer tot leven te wekken. Het vechten gaat echter wel in ‘real-time’, zoals we dat noemen. Je loopt dus gewoon rond in een soort kleine arena waar iedereen in rond rent. Erg leuk, al wordt de flow een beetje afgehouden door de houterigheid van het vechten. Je valt één monster aan en zodra je naar een ander wilt, moet je via een soort selectie á la turn-based toch een andere vijand kiezen. Zonder de keuze lukt het ook nagenoeg niet om te wisselen. Ren je weg en druk je opnieuw op de slaan toets als je bij een ander monster staat, ren je gewoon weer terug. Frustrerend op en top.

Het haalt de flow weg, wat jammer is. Je kan namelijk onwijs coole combo’s maken met je personages. Naast de normale aanvallen, die je kunt aanpassen naar je vijand door omhoog of omlaag te bewegen met je stick/muis, heb je ook een soort skills. Men noemt deze Artes, vergelijkbaar met de welbekende ‘skills’. Deze Artes kun je combineren met je normale aanvallen wat voor interessante combi’s zorgt. Leuk is wel, dat je voor verschillende vijanden wel andere combinaties moet proberen. Zo moet je voor vliegende monsters meer naar boven gerichte aanvallen uitvoeren, naar beneden voor kleinere wezens.

Omdat je met je groep personages de gevechten afhandelt moet de strateeg in je ook nog een klein kijkje komen nemen! Je moet natuurlijk wel opletten dat je de juiste mensen met de juiste combinatie aan krachten mee neemt. Ik ben zelf erg fan van iemand meenemen die je kan helen, iemand die een beetje klappen vangt en wat aanvalskracht (ben vast niet de enige). Je kan per personage, of voor je team, kiezen of ze agressief aanvallen, magische krachten besparen of juiste ‘all-in’ gaan. Je kan dit ook tijdens het gevecht veranderen, mocht je in de problemen komen of toch nog die laatste tik uit moeten delen. Misschien kleine features, maar ik kan het beetje diepgang erg waarderen.

Klein

Ik weet ‘t, dit hoort natuurlijk bij het type spel. Maar hier liep ik bij het origineel ook wel een beetje tegenaan. De omgevingen voelen wat… klein aan. De grote, open wereld niet meegerekend natuurlijk, maar je bent in de verschillende gebieden en steden wat gelimiteerd in je gaan en staan. Dit is voor een JRPG niet perse vreemd, want zo open als een Skyrim zijn deze games nu eenmaal niet. Maar desondanks voelde het toch wat smaller en kleiner dan soortgelijke games. Hierdoor wordt het wat recht toe recht aan, waar ik mee bedoel dat je eigenlijk niet kan verdwalen. Zowel tijdens het spelen als in het verhaal. Het is erg duidelijk om te zien waar je heen moet, waardoor ik een stukje uitdaging mis. Niet met het vechten, maar het moedigt niet aan om met alle cut scenes en uitleg op te letten. Het is namelijk toch wel duidelijk waar je heen moet. Ik vind dit altijd wel jammer. Een beetje moeten zoeken en opletten om verder te komen houd ik wel van!

Maar dit neemt absoluut niet weg dat Tales of Vesperia de welbekende Tales serie eer aan doet. Dit deed het 10 jaar geleden al nu gewoon opnieuw. Het is ook heel toegankelijk , makkelijk in te stappen voor zowel fans als voor spelers die voor het eerst kennis maken met de serie of het genre. Dus hou je van een goede anime sfeer, veel knokken en een fantastische wereld, schroom dan niet om je uren te verliezen in deze definitieve versie van Tales of Vesperia.

Anime RPG, zoals ie hoort

Als liefhebber van games, anime en fantasy kan je deze eigenlijk niet laten liggen. Ben je ook nog fan van de Tales serie, dan ben je zelfs een beetje verplicht. Ondanks de kleine gebreken die deze definitieve versie laat zijn, toch een super titel. Voor de kleine prijs die je er voor betaald kan je onwijs veel uren plezier beleven, wat het dubbel en dwars waard is.

7.2
Gameplay:
7
Graphics:
7.5
Remaster:
7

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.