Reviews

Review: Spyro Reignited Trilogy

Onze blauwe gevleugelde vriend is bij de meeste gamers wel bekend. In die tijd waren 3D platformers erg populair; Crash Bandicoot en Banjo-Kazooie hebben een aantal jaar daarvoor enorme populariteit voor zich gewonnen dus de lat lag al hoog. Insomniac heeft de lat met Spyro gewoon even wat hoger gelegd, want de games werden erg goed ontvangen. Zelfs zo goed dat ze nu opnieuw gemaakt zijn voor de hedendaagse consoles.

Voor mij een goede kans om ze eens op te pakken, want ik heb ze als kleine man helaas nooit helemaal door kunnen spelen. Ik ben opgegroeid met Nintendo en een Playstation kon ik mij daarom ook niet veroorloven. Desondanks had ik wel wat vriendjes die Spyro in hun bezit hadden, dus ik ben gelukkig niet helemaal onbekend met deze kleine, blauwe draak.

De Spyro Reignited Trilogy bestaat uit de drie originele titels: Spyro the Dragon, Spyro 2: Ripto’s Rage en Spyro: Year of the Dragon. Je krijgt vooraf de keuze welk deel je wilt spelen, dus je bent niet verplicht om ze op volgorde te spelen en kan tussendoor gerust wisselen. We gaan er voor het gemak even vanuit dat je gewoon vooraan begonnen bent en je het eerste deel dus hebt opgestart. Spyro heeft in dit verhaal namelijk je hulp nodig. De kwaadaardige Gnasty Gnorc heeft alle draken (behalve Spyro blijkbaar) versteend uit woede, omdat de draken hem lelijk noemde. Gegronde reden. Het is onze taak daarom om de draken weer te bevrijden uit hun stenen gevangenis. Maar niet zonder problemen natuurlijk.

Minstens zo schattig als boos!

How to train your Spyro

De opzet van Spyro is vrij eenvoudig. Je begint in een ruimtelijke, vrij open ‘thuiswereld’ waarin je portalen vindt die naar andere delen van de wereld leiden. Zodra je het portaal betreedt kom je in een soort zwart gat terecht. Spyro vliegt hier aan een stuk door, oneindig vooruit. Je kan vuurspuwen en rondjes draaien en als je een eeuwigheid en een miljoen kilometer verder bent heb je het laadscherm gehad. Ja beste lezers, ik overdrijf grof. Maar de laadtijden zijn niet mis. Dit is iets wat we in de huidige generatie spellen niet vaak meer zien, zelfs niet bij games als Red Dead Redemption. Natuurlijk mogen we niet klagen als we het vergelijken met jaren geleden, waarbij we rustig even koffie konden zetten tijdens een spelletje. Een onnodige ergernis, maar niks waar we niet aan kunnen wennen.

Snelheid wordt mooi weergegeven.

Afijn, we zijn aangekomen in het eerste level! Het is de bedoeling dat je op zoek gaat naar je versteende broeders. Deze levels hebben een begin en een einde maar dat betekent niet dat je ook klaar bent als je op het einde hebt bereikt! In deze levels, of werelden, vind je alle onderdelen die we achttien jaar geleden ook voor onze kiezen kregen; het verzamelen van diamanten, het bevrijden van je makkers en een vervelend mannetje achtervolgen die een draken-ei heeft. Natuurlijk kun je als speedrunner aan de slag en door de levels heen jagen, maar dan mis je een hoop leuks. Zelf vind ik het leuk om de levels 100% uit te spelen. Is dit echter niet je ding, dan vlieg je er inderdaad razendsnel doorheen, wat me wel een beetje tegenstond. Er ontbreekt toch een stukje uitdaging.

Toekomst

Doordat we grafisch enorme sprongen hebben gemaakt de afgelopen jaren zijn we niet meer gebonden aan een minimale hoeveelheid pixels en resources. Dus zoals we van een remake in 2018 mogen verwachten, ziet de Spyro Reignited Trilogy er fantastisch mooi uit. De game is opnieuw opgebouwd in de Unreal Engine, waardoor de levels uit het origineel nu stralen en weer jaren vooruit kunnen. Nu weet ik natuurlijk nog wel hoe mooi de spellen vroeger leken. Kijken we er nu naar, dan is het een mix van nostalgie en een pixel-achtige warboel. De wereld nu in zijn hedendaagse grafische glorie aanschouwen is daarom ook een behoorlijk spektakel! Tel daar wat nostalgie bij op en de fans zijn direct tevreden.

De cross-over met Robocop werd slecht ontvangen door Gnorcs.

Het is dus erg leuk om de vele verschillende werelden opnieuw, of voor het eerst, te ontdekken. Al deze levels zijn stuk voor stuk leuk in elkaar gezet en hebben allemaal een soort eigen thema. Zo ga je van magische bergtoppen naar besneeuwde grotten vol met ijs en door naar vieze moerassen. In het begin misschien wat minder, maar de levels zijn wat verder in het spel ook vol met extra gangetjes en plekjes waar je nog extra diamanten zou kunnen vinden. Ze hebben zich heel goed gehouden aan de eerdere delen, maar een aantal werelden voelen hierdoor wat leeg aan. We hebben nu juist de techniek, dus het was leuk geweest als er hier en daar wat extra dingen toegevoegd konden worden. Al is het maar een boom, bergje of toren.

Trilogy

We hebben het hierboven voornamelijk over het eerste deel gehad en over hoe het grafisch enorme sprongen heeft gemaakt. Maar er zijn natuurlijk meerdere delen beschikbaar. We gaan in Ripto’s Rage achter de wraakzuchtige Ripto aan. Dit kleine.. monster(?), wordt per ongeluk naar de wereld van Avalar gehaald en komt er snel achter dat dit wel een plek is die hij wilt overnemen. In Year of the Dragon ga je achter de Sorceress aan, de koningin van de ‘Forgotten Worlds’. Ze heeft opdracht gegeven om alle draken eieren te stelen, wat ook lukt, en Spyro gaat deze natuurlijk allemaal terughalen.

Tegenwoordig groet TNT ook in bomen.

In deze andere delen komen er nog wat extra gameplay-features bij kijken. Zo kun je in Spyro 2: Ripto’s Rage verschillende power-ups vinden, (onder water) zwemmen en een extra zetje geven aan het einde van je vlucht om toch nét op dat lastige platform te komen. De grootste toevoeging aan het laatste deel, Year of the Dragon is dat je naast met Spyro, ook met andere personages kunt spelen. Zo kun je met de kangaroe extra hoog springen en met je gevleugelde vriend een bepaalde tijd vliegen en raketten werpen. Dit gebeurd wel in speciaal afgezette gedeeltes van een level. Zo bijzonder als deze extra’s 20 jaar geleden misschien waren, zo eenvoudig zijn ze nu. Als we een tweede deel van een game zien met de mogelijkheid om onder water te zwemmen als grote update, wordt de game waarschijnlijk gauw uitgespuugd. Voor de leuke platformer die Spyro is, is het prima. Verwacht echter geen super uitdagende gameplay mechanieken en eindbaas gevechten waarvan je oksels gaan klotsen. Zo eenvoudig als dat de game toen was, is het nog steeds.

Mocht je opzoek zijn naar een leuke platform titel, of wil je de epische saga nog een keer beleven, dan doe je er zeker goed aan om Spyro aan te schaffen. Het is snel en eenvoudig vermaak en je komt er zo in. De stap van 1999 naar 2018 is ook goed gegaan en je ziet dat de Insomniac tijd heeft besteed aan elk detail. Mocht je nu wel iets meer uitdaging zoeken dan verwijs ik je graag door naar andere titels, want in Spyro vind je meer een vrolijke ervaring, dan een uitdagende.

 

Nog steeds betoverend!

Spyro is nog steeds een ijzersterke game met super leuke platform elementen. De game is feilloos overgenomen en heeft de tand der tijds goed doorstaan. De game voelt echter wel, vergeleken met andere platformers van tegenwoordig, wel wat leeg aan. Desalniettemin is het een leuke aanvulling voor fans en nieuwkomers, jong en oud.

8.3
Gameplay:
7.5
Grafisch:
8.5
Remake:
9

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.