Reviews

Review: Sekiro: Shadows Die Twice

Sekiro is de game waar ik maanden met smart op aan het wachten was, leeft het op tegen mijn torenhoge verwachtingen? Lees het in deze review!

Shinobi Souls

Sekiro: Shadows Die Twice is de nieuwe game van FromSoftware, de makers van Dark Souls en Bloodborne. Met die games op je repertoire zijn de verwachtingen al gauw hoog. Gelukkig is Sekiro alles wat ik ervan hoopte te zijn. De game heeft de ingenieuze wereld design die we kennen uit Bloodborne en Dark Souls en ook de moeilijkheidsgraad van die games komt terug. Toch is er veel in de game compleet anders. Zo is de snelheid van de game opgevoerd en bijvoorbeeld combat gaat om niet om dodgen maar om ‘deflecten’.

In Sekiro ben je een shinobi die zijn leven heeft beloofd aan de ‘young master’ Kuro. Kuro is de jongste in de bloedlijn van de ‘dragonborn’, wiens bloed speciale krachten heeft. Het bloed zorgt er namelijk voor dat je weer kan opstaan als je doodgaat. Jij, als trouwe shinobi van Kuro, mag meegenieten van deze krachten en kan ook weer opstaan als je sterft. Dit zorgt voor interessante combat situaties, want menig tegenstander verwacht niet dat je nog opstaat nadat ze hun katana door je hart hebben geduwd. Zo kan je alsnog die sneak-attack uitvoeren en je overwinning opeisen.

In het begin van de game verlies je een gevecht en daar raak je je linker onderarm kwijt. Gelukkig is degene die je van het slagveld haalt een houtbewerker en die heeft je een vervangende arm gegeven, eentje met extra hulpmiddelen. Die hulpmiddelen zijn bedoeld om jou als shinobi verder te helpen in combat en je vind regelmatig nieuwe attributen die je daaraan kan bevestigen. Zo heb je bijvoorbeeld een vlammenwerper en een bijl. Alle hulpmiddelen kunnen zo maar het verschil maken in de toch al moeilijke gevechten.

Het verhaal kan meerdere kanten opgaan, het ligt aan jouw keuzes door de game heen. Je kan trouw blijven aan je meester, maar je kan ook alles in de wind gooien en compleet rogue gaan. De game heeft vier verschillende eindes, die ik nog niet allemaal gezien heb en dus ook niet weet waar het verschil precies ligt. Wel weet ik dat je meerdere kanten op kan in het verhaal en daardoor moet je sommige eindbazen bevechten die je anders te vriend had gehouden.

Sekiro: Shadows Die Twice

Onvergeeflijke moeilijkheidsgraad

Bekend uit de soulslike games is de moeilijkheidsgraad, die is ook weer in Sekiro aanwezig. Nagenoeg elke vijand kan jou met twee slagen doden, wat de uitdaging alleen maar mooier maakt. Zeker de minibazen en eindbazen voelen erg goed om te verslaan, nadat je een keer of 40 van ze hebt verloren. De variatie in de bazen is enorm, maar aangezien juist de eindbazen in dit soort games een van de tofste dingen zijn, zal ik daar verder niet op in gaan. Wel kan ik je zeggen dat elke eindbaas een compleet nieuwe tactiek nodig heeft, en geen van alle kan verslagen worden met de wijze waarop je in bijvoorbeeld Bloodborne werkte.

Nog een groot verschil met de spirituele voorgangers is dat je in Sekiro niet zomaar kan levelen. De enige manieren om sterker te worden is door het verslaan van eindbazen. Deze laten een item achter waarmee je de algehele damage kan opkrikken. Minibazen laten regelmatig items achter waarmee je je health kan verhogen. Je kan dus niet eindeloos dezelfde vijanden in de pan hakken en daarmee al je stats verbeteren, je moet nu echt aan de slag met de eindbaas. Wel kan je skills vrijspelen met xp, deze skills geven je een extraatje in combat, zoals een beetje health bij de fatale slag, oftewel een deathblow of bijvoorbeeld de mogelijkheid om terwijl je springt aan te vallen.

Shinobi’s Creed

De bewegingsvrijheid is enorm, mede dankzij de mogelijkheid tot springen en je ‘shinobi-prostetic’ waar standaard een grapplehook in zit. Hierdoor kan je over daken klimmen, springen van boom tot boom en zo hele bergen beklimmen. Ook is stealth een grote factor in de game, je kan in het hoge gras schuilen voor groepen vijanden en ze zo één voor één uitschakelen, zonder dat ze je ooit hebben gezien. Meer dan eens deed me dit denken aan Assassin’s Creed, alleen is Sekiro een stuk gruwelijker en moeilijker.

De eerdergenoemde deathblow is de laatste aanval waarin je in een korte animatie een einde maakt aan het leven van je tegenstander. Minibazen en eindbazen hebben vaak meerdere deathblows nodig om ze niet meer te laten opstaan, maar die laten ook betere loot achter. Met stealth kan je een deathblow doen zonder dat je eerst het gevecht aan hoeft te gaan.

Het oordeel

Sekiro: Shadows Die Twice is de perfecte spirituele opvolger van de eerdere games van FromSoftware, alleen laten ze je wel eerst alles vergeten wat je in de eerdere games hebt geleerd, om vervolgens de stijl van de shinobi te leren. De wereld-design en combat zijn steengoed, en het verhaal door de game heen (die overigens niet te sterk aanwezig is, maar duidelijk genoeg als je een beetje oplet) is er eentje om in te lijsten. De game zal je regelmatig tot het uiterste duwen en naar het scherm laten vloeken. Toch is Sekiro: Shadows Die Twice en fantastische game die iedereen zou moeten uitproberen!

 

 

Uitgever: Activision
Ontwikkelaar: FromSoftware
Releasedatum: 22 maart 2019
Platforms: PlayStation 4, Xbox One, PC
Gespeeld op: PlayStation 4

 

 

Top game!

Sekiro: Shadows Die Twice is een van de beste games die ik in de afgelopen jaren langs heb zien komen. De moeilijkheidsgraad en de wereld-design van Dark Souls, met een prachtig verhaal. De gameplay is zodanig soepel dat je elke situatie op meerdere manieren kan aanpakken, zowel snel als stealth of vol in de aanval. Als je de doorzettingsvermogen hebt is dit dé game voor jou!

9.8
Gameplay:
10
Wereld-design:
10
Moeilijkheidsgraad:
9
Graphics:
10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.