Reviews

Review: Lornsword: Winter Chronicle

Lornsword

Lornsword: Winter Chronicle is een aparte naam voor een even apart spel. Het gaat om een combinatie van een strategiespel en een MOBA, geweven in RPG-elementen en gedreven door een verhaal. Het resultaat is een interessant recept, waar helaas weinig smaak aan zit.

Het spel staat op het moment nog in Steam Early Access, maar heeft wel al een prijskaartje van €18,99 aan zijn naam hangen. Het lijkt mij daarom ook eerlijk om dit spel eerlijk en objectief te beoordelen zoals het nu wordt aangeboden door ontwikkelaar Tower Five, bestaande uit zes Franse medewerkers.

Allereerst ziet het spel er grafisch goed uit: Lornsword is kleurrijk, heeft fijne muziek en de algehele sfeer is uniek genoeg om het een eigen identiteit te geven. De verschillende personages op het veld zijn duidelijk te herkennen en de cutscenes hebben een interessante look. Wat daarbij dan wel weer tegenvalt is de voice-acting; de stemmen zijn onprofessioneel ingesproken en mist de juiste overtuiging om het verhaal van Lornsword goed over te brengen. Wellicht dat het komt omdat de studio Frans is en de Engelse taal niet goed beheren, maar ik kon zelf niet in het verhaal komen hierdoor.

In Lornsword: Winter Chronicle speel je als Corun Lan Ka, een Lornknight die onderdeel is van de Empire. Het spel speelt als een isometrische RPG à la Spellforce, maar in tegenstelling tot dat spel is Corun geen superheld. Hij beschikt wel over verschillende spreuken en andere handige vaardigheden, maar je merkt dat jouw personage al gauw onder de zoden ligt als je niet op let; de HP balk gaat verrassend snel leeg en je kan alleen helen bij jouw hoofdbasis. Daarom kan je gebruik maken van verschillende soorten soldaten en wezens die je mee kan nemen naar de vijanden.

Je bestuurt deze troepen niet direct; je neemt ze mee en je kan ze ‘loslaten’, maar het vechten kan niet direct worden beïnvloedt. Je bent dus meer bezig met het strategisch sturen van jouw manschappen op het veld, terwijl je zelf zoveel mogelijk dekking probeert te geven met jouw spreuken. Hoewel dit op zich een interessant idee lijkt, ben je hierdoor constant van hot naar her aan het rennen om ervoor te zorgen dat jouw basis niet wordt gesloopt omdat jouw troepen toevallig niet op de juiste plek stonden. Neem hierbij ook in gedachte dat jouw troepen de vijand gaan ‘opzoeken’ als ze geen directe bedreiging ziet. Daarbij moet je ook terug naar de hoofdbasis rennen om jouw spreuken weer van mana te voorzien – je kan elke spreuk maar één a twee keer gebruiken-, wat betekent dat je ook hier weer extra voor moet rondlopen. Je bent dus constant jouw leger en jouw mana aan het micromanagen, wat de gameplay enorm saai en monotoom kan maken.

Het patroon van Lornsword wordt enigszins doorbroken door de basebuilding: je kan namelijk jouw eigen basis opbouwen zoals in een RTS-spel. Hierdoor kan je strategisch bepalen wat voor troepen je wil maken, waar jouw verdedigingen komen te staan en op welke punten jij jouw mana weer kan opladen. Hoewel dit in het begin interessant is, zal je al gauw een winnende strategie in het begin van het spel verzinnen en deze door het gehele spel aanhouden. Als je dit eenmaal in de vingers hebt, verval je weer in het saaie patroon wat in de vorige alinea is beschreven.

Lornsword: Winter Chronicle is een interessant spel, maar het mist uitdagende gameplay en elementen om spelers – in ieder geval mijzelf – aan te trekken. Als het aansturen van de troepen wordt uitgebreid, de besturing met het toetsenbord wordt aangepast (speel dit spel niet met een toetsenbord, gebruik altijd een controller!) en het verhaal interessanter wordt overbracht naar de speler, dan kan Lornsword een interessantere titel worden om meer uren in te steken.

Interessant recept met flauwe smaak

Lornsword: Winter Chronicle is een interessant spel, maar het mist uitdagende gameplay en elementen om spelers - in ieder geval mijzelf - aan te trekken. Als het aansturen van de troepen wordt uitgebreid, de besturing met het toetsenbord wordt aangepast (speel dit spel niet met een toetsenbord, gebruik altijd een controller!) en het verhaal interessanter wordt overbracht naar de speler, dan kan Lornsword een interessantere titel worden om meer uren in te steken. 

6.2
Graphics:
7.5
Gameplay:
5
Verhaal:
6

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.