Reviews

Review: Doom Eternal

Doom Eternal

Hoe volg je een game op als Doom 2016? Een game die in één klap een klassieke franchise naar de moderne tijd bracht? Een game die met haar old school aanpak als een frisse wind door het shootergenre blies? Het was een run-gun-fun game die bij velen in het geheugen is blijven hangen. Bethesda antwoordt hierop met Doom Eternal. Deze maakt alles wat goed aan het eerste deel was grotendeels net ietsjes beter. Het resultaat is een Doomgame die niet alleen haar voorganger eer aan doet, maar wellicht zelfs overtreft.

Ben je benieuwd hoe Doom Eternal de cliffhanger van het vorige deel opvolgt? Ik ook, want dat lijkt ontwikkelaar ID Software helemaal niet te interesseren. Het verhaal van Eternal is losstaand en simpel. De Aarde wordt aangevallen door het demonenleger van de hel. Hoofdpersoon Doom Slayer kan deze invasie stoppen door de drie priesters van de hel letterlijk een kopje kleiner te maken.

Meer verhaal heb je eigenlijk niet nodig als het gaat om Doom Eternal. Net als in het vorige deel zijn er documenten te vinden die achtergrondinformatie geven. Echter gaat het er uiteindelijk om dat je bezig bent met Hell Priests onthoofden of onderweg zijn om Hell Priests te onthoofden.

Achtergrondverhaal?

Ik zeg wel dat je niet meer verhaal nodig hebt, maar ID Software lijkt het daar niet mee eens te zijn. In de tweede helft van de game krijg je namelijk flashbacks over het verleden van Doom Slayer, toen nog bekend als Doom Guy. Zo wordt er bijvoorbeeld naar gehint hoe deze persoon het machtige figuur werd dat hij nu is. Als er één personage is dat wat mij betreft geen achtergrondverhaal nodig heeft, dan is het wel de hoofdpersoon van de Doom-reeks. De flashbacks zaten mijn plezier echter niet in de weg, maar ik wilde het toch even genoemd hebben.

Een opvallende verandering ten opzichte van het vorige deel is het uiterlijk van de levels. Doom 2016 had toch wel wat eentonige gebieden. De meeste levels zagen eruit alsof Scorpion uit Mortal Kombat er zo thuis zou horen. Doom Eternal verbetert dit door levels te hebben in kastelen, besneeuwde gebieden, fabrieken en omgevingen die niet zouden misstaan in de meest recente God of War. Dit is een mooi voorbeeld van een manier waarop je een al sterke game net ietsjes beter kan maken.

Super Shotgun

De basale gameplay is zo goed als volledig overgenomen uit de vorige game. In de levels zal je eindeloze hordes aan demonen tegenkomen. Met een combinatie van steeds opvallendere geweren, zwaarden, kettingzagen, vlammenwerpers en granaten zal je je een weg door hen moeten banen. Haast ieder wapen voelt bevredigend om te gebruiken, vaak dankzij het hoogstaande geluidsontwerp dat er achter zit.

Speciale vermelding wil ik ook maken van de Super Shotgun en diens Meathook upgrade. Dit nieuwe wapens is een shotgun met een ketting eraan. Met deze ketting kan je jezelf naar een vijand toetrekken, waardoor een schot in het gezicht gemakkelijk kan volgen. Vooral vliegende vijanden en vijanden met schilden zijn handig hiermee te bestrijden. Je kunt wel zeggen dat ik de Super Shotgun meteen gebruikte zodra ik er weer ammunitie voor had.

De Marauder

Het ontwerp van de wapens is sterk gedaan. Dit vind ik omdat er geen enkel wapen tussen zat dat ik niet wilde gebruiken. Elk wapen heeft zijn eigen voordelen, zoals een betere zoom of het kunnen beschieten van meerdere vijanden tegelijk. Er zijn ook wapens die sterker zijn tegen specifieke vijanden. Zo kan je bijvoorbeeld met de sniper-mod van je machinegeweer bepaalde delen van demonen afschieten, waardoor ze een stuk minder gevaarlijk worden.

Gelukkig maakt Doom Eternal niet de fout dat je sommige vijanden alleen met een bepaald wapen te lijf kan gaan. Het is volledig de keuze aan de speler om de wapens en/of aanpak te gebruiken die hij of zij wilt. Combineer dit met een breed scala aan upgrades en toevoegingen en het wapengebruik wordt daarmee een van de sterkere onderdelen van het spel.

Zo goed als alle demonen uit het vorige deel keren terug, aangevuld met een aantal nieuwelingen. Een favoriete (of juist gehate) vijand is de Marauder, een demon die een bijl rondzwaait. Hem schade toebrengen kan alleen op bepaalde punten in zijn aanvalspatroon, waardoor je goed op moet letten. Hersenloos knallen heeft bij hem dus geen zin. Er moet enige tact gebruikt worden om hem te overmeesteren. Bij het spelen van Doom Eternal is tact gebruiken nu eenmaal niet wat je gewend bent, dus dat alleen al was een uitdaging. Het zitvlak van mijn stoel was vaak te groot wanneer de Marauder verscheen, want ik bevocht hem met samengeknepen billetjes.

Verzamelen, verzamelen en verzamelen

De gameplay krijgt ook meer variatie door de manier waarop je kunt voortbewegen in het spel. Bij Doom 2016 was verticaliteit (de mogelijkheid om te klimmen en springen) een belangrijk onderdeel. Eternal breidt hier op uit door klimmuren en slingerstokken te introduceren. Dit zijn manieren om je nog sneller of hoger door gebieden te bewegen.

Dit geldt niet alleen voor de combat, maar ook voor de platformlevels die Eternal introduceert. Op bepaalde gebieden zijn het niet tanden, klauwen of kogels, maar een dodelijke val die je ten einde kan brengen. Spring op een stok, grijp een klimmuur vast, dash naar een ander platform en ga zo maar door. Ook hier zaten een aantal pittige levels bij die ik vaak over moest doen.

Easter eggs en secrets zijn natuurlijk al heel lang onderdeel van de Doom-franchise. Eternal’s levels zitten boordevol leukigheidjes die je kan vinden. Denk aan upgrades voor je wapens, outfit, perks en de Doom Slayer zelf. Je kunt soundtracks vinden, verhaaldocumenten, uitbreidingen voor je worldmap, cheat codes, de zogeheten toys en zelfs zijlevels die extra pittig zijn.

Het Doom Fortress

Het maakt het leuk om de levels extra goed door te spitten en deze zaken te verzamelen. Hiervoor introduceert Eternal ook een fasttravel mogelijkheid voor levels die je voltooid hebt. Het geeft je de kans om levels opnieuw te spelen en helemaal uit te pluizen. Ik heb er tijdens mijn eerste speelsessie aardig wat aandacht aan besteed, maar ik heb nog lang niet alles gevonden. Ik verwacht in de toekomst terug te gaan en nog meer te verzamelen.

Een andere nieuwe toevoeging is het zogeheten Doom Fortress. Dit is de centrale hub van waaruit de Doom Slayer zijn missies uitvoert. Het Doom Fortress is om twee redenen een leuke toevoeging. Ten eerste omdat je alles ten toon kan stellen dat je in de levels gevonden hebt. Gevonden soundtracks hangen als posters aan de muur en er is zelfs een rek voor de toys die je verzameld hebt. Het Fortress biedt ook nog meer upgrades. Werkelijk waar, deze game verzuipt in upgrades. Maar er zijn ook exclusieve zaken in het Fortress te vinden, zoals nieuwe wapens en custom skins. Ik vroeg me in het begin af waarom de thuisbasis van de Doom Slayer niet meteen al haar wapens beschikbaar stelde. Het antwoord daarop: want het is een videogame.

Metal, techno en mannenkoren

Het Doom Fortress heeft ook de zogeheten Demon Prison. Dit is een apart gebied binnen het fort dat eigenlijk dient als endless combatlevel. Je kunt dus een oneindige horde aan vijanden bevechten als je dit level continue speelt. Zo kan je nieuwe wapens en tactieken proberen en bepalen hoe je sommige vijanden het beste te lijf kan gaan. Ik heb het idee dat spelers ontzettend veel plezier aan deze modus gaan beleven.

De opzwepende metalmuziek was een belangrijk onderdeel van Doom 2016. Eternal bouwt hier op verder door meer variatie in de soundtrack aan te brengen. Naast de heftige Djent-riffs zijn er nu ook zware technobeats te horen. Bij sommige levels hoor je zelfs de diepe stemmen van een mannenkoor. Deze momenten bouwden goed de spanning op als ik bijvoorbeeld letterlijk de hel moest doorkruisen.

Soms iets te veel van het goede

Doom Eternal is geen perfecte game. Er zijn namelijk een paar punten die wat mij betreft verbeterd of verwijderd hadden kunnen worden. Ik vind bijvoorbeeld dat het spel iets te veel upgrades, perks en extra’s heeft. Zeker in de eerste helft blijft het spel maar extra zaken op je afvuren. Het werd naar mijn idee overweldigend. Omdat het haar kruit zo snel verschoot, kreeg ik het idee dat ik na een uur of zes al tegen het einde aan zat.

Dat bleek echter niet waar te zijn. Mijn eerste speelsessie duurde zo’n vijftien uur. Ik moet ook melden dat het midden van de campaign wat aan de trage kant is. Hiermee bedoel ik dat de hoeveelheid nieuwe elementen, die bedoelt zijn om de gameplay fris en interessant te houden, afnam. Mijn wapenwiel was vol en de meeste upgrades had ik ook al te pakken. Echter pikte het tempo in de tweede helft weer op met weer nieuwere omgevingen en wapens. Het ging in dit geval dus maar om een kwalitatief dipje in plaats van een matige tweede helft.

Speel als een demon!

Want qua structuur zit de game in zijn geheel goed in elkaar. Over het algemeen is er genoeg variatie om me geïnteresseerd te houden. Eén van die zaken zijn regelmatige bossfights die allemaal aardig pittig waren. Naarmate de game vorderde kwamen een aantal van die oude bosses gewoon tevoorschijn als reguliere vijanden. Tijdens mijn speelsessie werd ik steeds machtiger en geschikter om hen te bevechten. Dit liet zien dat de RPG-elementen redelijk goed uitgesmeerd waren over het spel.

Nog een noemenswaardig moment is waarop je in de huid kruipt van één van de demonen. Het gaat om de Revenant, een demon die jetpacks en raketwerpers gebruikt. Het was ontzettend leuk om even door de levels te kunnen vliegen, vergelijkbaar met de jetpack-levels uit Killzone 3. Zo leuk als dit was, des te teleurstellende was het dat het amper gebeurde. In de campaign krijg je deze kans maar één keer. Als er één zaak is waar ze meer mee hadden kunnen doen, dan was het deze wel.

Eeuwig speelbaar

Doom Eternal is een schoolvoorbeeld van een goed vervolg. Het is een spel dat diens al sterke voorganger als springplankje gebruikt. Hiermee duiken ze in nog betere gameplay, muziek en mogelijkheden om goodies te verzamelen. Zet je brein uit, zet die metal aan en knal er lekker op los.

8.2
Gameplay:
8.5
Soundtrack:
8
Collectibles:
8.3
Verbetering vanuit vorige deel:
8

GamesGames

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.