Reviews

Review: Control

Control

Met een nieuwe technologie in graphics komt er altijd een paradepaardje om dit te tonen aan het publiek. Ray Tracing is hét nieuwe buzzword in de PC gaming wereld en Control is een goede demonstratie hiervan. Weet het spel meer dan een teaser te zijn voor een nieuwe technologie? Kort gezegd: ja en nee.

Ray Tracing

Ray Tracing, wat is dat? Het antwoord hierop is complex, maar de simpele uitleg is een nieuwe manier waarop licht wordt getoond in spellen. Control maakt gebruik van Real Time Ray Tracing, wat het allemaal een stuk realistischer maakt. Hiervoor moet je overigens wel de laatste generatie Nvidia GPU in bezit hebben, waar je al gauw 700 tot 1000 euro voor kwijt bent.

Het resultaat is er zeker: Control is een prachtig spel en maakt bijna elk moment gebruik van bizarre scènes en abstracte beelden om het grafische geweld naar voren te blazen. Artistiek gezien is het spel van Remedy Entertainment een pareltje en zeker een mooie demonstratie als je net een klein fortuin hebt uitgegeven aan een  PC die dit allemaal aan kan.

Echter, het is niet eerlijk om Control alleen als een demo naar voren te brengen. Laat mij daarom wat meer vertellen over het spel zelf.

Realiteit wordt gebroken

In Conrol speel je als Jesse Faden, waarmee je jouw eerste dag start als de Director van de Federal Bureau of Control (FBC), een geheime Amerikaanse overheidsgroep die bezig zijn met fenomenen die onze realiteitswetten tarten. Simpel gezegd zijn er verschillende dimensies waar door middel van paranormale gaves mee gecommuniceerd kan worden. Als Director – en persoon met paranormale gaves – ga je de strijd aan met de Hiss, die proberen onze realiteit binnen te vallen. Hierbij maak je niet alleen gebruik van de Service Weapon, een bovennatuurlijk pistool dat ook wezens uit andere realiteiten kan doden, maar ook van verschillende telekinetische gaves. Het verhaal begint zeker goed, met verschillende droomachtige cutscenes die je helemaal in de juiste sfeer brengen. Je hebt geen idee wat je te wachten staat en verbaas je je over de surreële beelden die je ziet.

Matige gameplay

Helaas viel de magie bij mij weg zodra de kern van de gameplay naar voren kwam: Control is een third-person actiespel, vergelijkbaar met Quantum Break (ook van Remedy Entertainment). Voor mij botert de stijl van het spel en de gameplay totaal niet. Het ene moment zit ik in een abstracte wereld vol realiteit brekende taferelen en surrealistische zaken, het andere moment zoek ik dekking en schiet ik als een bezetene op niet al te intelligente monsters en soldaten. In het begin had ik echt geen zin om verder te spelen hierdoor, dat mag iedereen weten.

Wat het niet beter maakt is dat de physics en controls van Control ‘wonky’ zijn: Jesse beweegt en rent veel te snel voor de prachtige wereld, wat je meteen uit de sfeer van de Oldest House haalt. Als je ook maar iets aantikt, vliegt het alle kanten op. Kasten, tafels, stoelen; Jesse lijkt wel een tank, in plaats van een dame van ongeveer 60 kilo. Het schieten is niet erg leuk, alhoewel de plekken waar je dekking kan zoeken wel aan gort geschoten kan worden, wat het wel spannend kan maken.

Toffe krachten

Wel zijn de telekinetische krachten erg leuk: het oppakken en weggooien van objecten en het overnemen van vijanden zijn erg leuke tools om in gevechten te gebruiken. Het is jammer dat je een pistool krijgt in het begin, want dit spel had veel leuker geweest als je alleen was aangewezen op je krachten. Je kan je krachten upgraden door Objects of Power te vinden, wat normale voorwerpen zijn die zijn ‘ bezeten’  door bovennatuurlijke krachten. Zo is er een telefoon waarmee je kan bellen met andere realiteiten, jouw pistool waarmee je kan schieten op wezens uit andere realiteiten en een floppy disk met telekinetische krachten. Het klinkt allemaal bizar, maar wordt in de context van het spel goed en geloofwaardig uitgelegd.

Matige AI en weinig variatie

Helaas zien de vijanden er niet erg gevarieerd uit en zijn ook niet zo spannend: het zijn voornamelijk zombie-achtige wezens in andere dimensies en verder FBC soldaten die zijn overgenomen door de Hiss, die je zonder al teveel gedachte proberen uit te schakelen met wapens of met hun klauwen. Er zijn ook bazen, maar hier is naar mijn idee niet erg goed over nagedacht. De eerste baas komt vijf minuten na het verkrijgen van jouw telekinetische krachten, waarmee je voorwerpen kan gooien naar vijanden. Wat blijkt? Hij ontwijkt alle voorwerpen die je gooit en je kan hem alleen uitschakelen door op hem te schieten met je pistool! Zo saai, zo jammer. Dit had juist het moment moeten zijn om te late zien hoe kick het is om je krachten te gebruiken, niet om weer jouw erwtenschieter te gebruiken die bijna niets uithaalt bij monsters en zeker niet bij de baas.

Pure middelmaat met een goed verhaal

Al met al is Control een middelmatig spel met prachtige graphics. Het is een redelijk standaard third person actiespel, met matige physics en standaardvijanden. Het enige wat het redt is de heerlijk abstracte wereld en het boeiende verhaal, want meer vlees zit er niet op dit bot.

Middelmaat dat wordt gered met een goed verhaal

Control is een standaard third-person shooter met leuke krachten, maar brengt niets nieuws op de tafel behalve de Ray Tracing gimmick. Het verhaal is daarentegen erg boeiend en de sfeer wordt goed naar voren gebracht, maar de gameplay trekt je weer uit de abstracte wereld die zo goed wordt neergezet.

6.8
Graphics:
8.5
Gameplay:
4.5
Verhaal en sfeer:
7.5

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.