Reviews

Review: Catherine: Full Body

De erotisch verhaal gedreven Catherine (2011) heeft een remastered en enhanced editie gekregen in de vorm van Catherine: Full Body. Naast ruim 20 nieuwe cutscenes zijn er 5 nieuwe eindes te ervaren in de game, en een nieuwe tegenspeelster, Rin. Wij zijn ermee aan de slag gegaan, hier lees je onze bevindingen.

Catherine, Katherine en Qatherine

Ja, alle dames die onze protagonist Vincent leuk vindt, heten Catherine, maar steeds met een andere beginletter.De originele game Cathrine had twee dames tussen wie je moest kiezen. In Catherine: Full Body komt daar Rin, voluit Qatherine, bij. Vincent is een 32-jarige jongen die al jaren een relatie heeft met Katherine. Zij wil graag verder in het leven met trouwen en kinderen, vooral omdat haar sociale kring daar alleen nog maar over praat. Op dat moment is Vincent er duidelijk nog niet klaar voor en als mooie toevalligheid komen Catherine en Rin ineens ten tonele.

Uiteraard is Vincent geïnteresseerd, in alle vrouwelijke aandacht, maar tegelijkertijd weet hij dat ‘ie er maar beter niets mee moet doen. Dat is dezelfde tijd dat zijn nachtmerries beginnen. De nachtmerries zijn de gameplay stukken waarin je blok-puzzels moet oplossen. Deze puzzels beelden de nachtmerries uit. Je bent een schaap, maar ziet jezelf niet als schaap. Ondertussen zie je iedereen om je heen wel als schaap, die eveneens vinden dat zij zelf geen schaap zijn. Snap je ‘m nog? Je kan in de tussenstukken van de puzzels gesprekjes hebben met andere schapen, die allemaal niet zulke boeiende mededelingen hebben. Vaak zijn ze bang en na de tweede nacht heb ik de gesprekjes ook gewoon overgeslagen en ben verder met de game gegaan.

In een ingewikkelde constructie waar je de aandacht van 3 dames moet verdelen, wordt het verhaal steeds verder verteld door middel van cutscenes. Welke je te zien krijgt is gebaseerd op de antwoorden die je geeft in de nachtmerries en de antwoorden die je geeft op de e-mails. Er zijn aardig wat eindes mogelijk, en daardoor is het ook leuk om de game nog een keer te spelen nadat je ‘m uitgespeeld hebt. Het vervelende is wel dat je geen autosave hebt, daardoor heb ik de game dus al gelijk twee keer uitgespeeld. De ene keer als lieve jongen, de tweede keer als gewetenloze rotzak. Zo heb ik, ondanks dat ik de 10 uur tweemaal heb doorgespeeld, toch een hoop nieuwe dingen gezien. Ook de vragen in de nachtmerries worden anders als je alternatieve antwoorden geeft.

Geen porno

De reclame afbeeldingen voor Catherine: Full Body doen lijken alsof je een halve hentai-game voorgeschoteld krijgt. Dit is niet het geval, er komen een aantal keer suggestieve beelden voor, maar niets dat je niet in een kuise Netflix show ziet. Voor de conservatieve Amerikanen is waarschijnlijk allemaal heel spannend, maar voor ons Nederlanders en Belgen is het niets speciaals. Zo af en toe zie je een halfnaakte dame, waarvan de edele delen netjes buiten beeld gehouden worden. Vincent zelf houdt altijd zijn broekje aan.

Toch raadt het af om de game met je moeder in de kamer te spelen, want de suggestie van erotiek wordt regelmatig gemaakt. De gesprekken die je daarna moet afwikkelen zijn voor niemand leuk.. De beelden die je te zien krijgt zijn leuk en sexy, maar niet de hentai die ze suggereren met de trailers.

Van links naar rechts: Catherine, Qatherine (Rin) en Katherine

Anime vs CG

Cathrine: Full Body is meer een interactieve anime film met gameplay elementen. Het verhaal speelt zich af over acht dagen, waarvan je alleen de nachten gameplay elementen hebt. gedurende de dag zijn er sporadische momenten dat je niet in een cutscene zit. Eén van die situaties is dat je in de bar rond mag lopen, met andere aanwezigen kan praten, de nachtmerrie game nogmaals spelen maar dan met Rapunzel in de hoofdrol en je naar de wc kan (waar je overigens pikante foto’s op je telefoon kan bekijken..). De ander is de sms-jes die je krijgt beantwoorden, en zo Catherine of Katherine te vriend houden, of verder van af laat staan.

De vele cutscenes zijn er in 2 verschillende vormen, anime stijl en cg (computer graphics, animatie gemaakt met de computer). De meeste cutscenes zijn cg, die er oké uitzien, maar niet bijzonder. De anime cutscenes hebben wel zo’n fijne zaterdagochtend cartoon vibe, en komen ook nog eens beter over. Het is ook niet helemaal duidelijk waarom sommige cutscenes nou cg of anime zijn, het is gewoon zo. Gelukkig is de cg niet heel storend, maar het haalt je wel steeds uit het verhaal als de switch tussen cg en anime gebeurt.

Dieper dan het lijkt

Cathrine: Full Body lijkt op het eerste gezicht op een interactieve film, met als doelgroep jongens en/of meisjes die graag naar mooie anime meisjes kijken. Daar is helemaal niets mis mee en zorgt voor een prima game, maar het gaat dieper dan dat. Je krijgt in je nachtmerries vragen die je moet beantwoorden, en die zetten je aan het denken, meer dan ik van te voren had gedacht. Zo is een van de vragen; “Heb je ooit geleden doordat iemand vreemdging?”. Op het eerste gezicht is dat een gekke vraag, maar niet heel vreemd of diepgaand. Doordat je de ervaringen van Vincent meemaakt krijgt de vraag een extra lading en wordt het ineens persoonlijk. Je krijgt aan het einde van zo’n vraag ook wat de rest van de spelers heeft geantwoord. Zodra je ziet dat er iedereen wel eens eronder geleden heeft, dan heeft zo’n in eerste instantie simpele vraag een veel diepere laag en zet het je aan het denken. Verder heeft Catherine: Full Body genoeg thema’s die we allemaal meemaken. Zo is Vincent bang om vader te worden, dat keert terug in zijn nachtmerries in de vorm van een gigantische baby die ‘m achtervolgt.

Er is een groot gebrek aan gameplay in Catherine: Full Body, wat op zichzelf niet eens zo erg is, maar de stukken die je mag spelen, zijn eentonig. Ondanks dat er steeds een nieuwe uitdaging bij de puzzels komt, denk daarbij aan ontploffende blokken, zijn de nachtmerries allemaal hetzelfde. De eerste levels wordt het nieuwe van die nacht geïntroduceerd, in het slotlevel zit er iets of iemand achter je aan waar je overdag mee worstelt. Naast dat dit voorspelbaar is, is het ook nog eens steeds hetzelfde. Dezelfde blokjes die net even iets nieuws doen. Het doet me erg denken aan een matige indie-game die inspiratie bij Qbert vandaan heeft gehaald. Gelukkig is het verhaal en de hoofdrolspelers daarin interessant, want voor de gameplay hoef je het niet te doen. Als je geen zin hebt in de gameplay, dan kan je die helemaal overslaan. Je moet dan wel op de allermakkelijkste modus spelen, daar heb je de keuze om de computer de puzzels uit te laten spelen.

Oppervlakkige diepgang

Catherine: Full Body heeft een paar dingen die het een interessante game maken, maar er zijn minstens zoveel punten die dat weer onderuit halen. Zo is er een gebrek aan gameplay, en hetgeen wat er wel is, is niet heel erg boeiend. Ondertussen is het wel erg leuk om een sms-je op te stellen die je naar een van de 3 dames stuurt, om ze weg te jagen, of juist voor je te winnen. De game speelt leuk in op thema’s van nu, en de invloed die je keuzes hebben is ook snel zichtbaar.

De 10 uur die Catherine: Full Body duurt is naar mening niet de 60 euro waard waarvoor die in de winkel ligt. Het is een amusante game die leuk is om een keertje te spelen, maar wacht lekker op een aanbieding.

 

 

Uitgever: Atlus
Ontwikkelaar: Atlus, Studio Zero
Releasedatum: 3 september 2019
Platform: PlayStation 4
Speelduur: 10 uur

 

 

 

 

Matige game

Catherine: Full Body is een leuk, sexy verhaal met een beetje gameplay eromheen gewikkeld. Met leuke cutscenes en de suggestie van erotiek komt de game een heel eind, maar in de kern ontbreekt het eraan. Het verhaal van de drie C/K/Qatherines is amusant, maar niet de 60 euro waard die er nu voor gevraagd wordt. Mocht je reuze benieuwd zijn naar de game, dan raadt ik aan te wachten op een mooie aanbieding.

7
Verhaal:
7.5
Gameplay:
6
Replay-waarde:
7.5
Algehele ervaring:
7

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.