Reviews

Review: Battle Princess Madelyn

Wie vond het vroeger niet leuk om voor het slapen gaan een verhaal te lezen of voorgelezen te krijgen. In je hoofd kon je je het hele tafereel voorstellen: grootschalige, heldhaftige gevechten. Mooie prinsessen en gevaarlijke monsters. Het zou toch tof zijn als je eens de schoenen van zo’n verhaal-held kon stappen?

Laten we dat eens doen, moeten ze bij Casual Bit Games hebben gedacht. Ze zullen zelf goede herinneringen hebben overgehouden aan vroeger, want het begint op een nostalgische manier. Je ligt ziek in bed en je opa komt even een verhaaltje vertellen, maar wel een stoer verhaal natuurlijk. Vol overtuiging begint hij te vertellen over Madelyn, een jonge prinses. Het koninkrijk lag onder vuur en Madelyn helpt haar trouwe dorpelingen, samen met haar hondje Fritz. Eenmaal terug bij het kasteel ziet ze dat haar familie in gevaar is en wordt aangevallen door een kwade tovenaar. Ze wilt helpen en ook Fritz doet een poging, maar het is al te laat. Je familie en Fritz zijn niet meer.

Zie je onze prinses al in zo’n omgevingen rondlopen?

Wraak is zoet

Dus, wat doe je? Wraak nemen natuurlijk! Samen met je speer, je akelig atletische opa en de geest van je lieve hondje ga je op pad. Battle Princess Madelyn is goed te beschrijven als ‘Metroidvania’ game. De spelwereld bestaat uit een 2D omgevingen waarbij je van links naar rechts en van beneden naar boven beweegt in prachtig weergegeven wereld. Naast dat de levels vol zitten met obstakels, uitdagende ‘jumping-puzzles’ en lastige gevechten, zien ze er mooi uit. Je hebt natuurlijk de voorgrond, waar je loopt, en op de achtergrond zie je mooie toevoegingen, zoals bergen of bewegende bomen. Het is alsof je je door een interactieve comic beweegt. Het zijn grote, uitgebreide levels die vol met geheimen en uitdagingen zitten. Soms moet je enorm de hoogte in om verder te kunnen, soms door rivieren en zeeën. Net zoals bij bijvoorbeeld als The Legend of Zelda zijn er ook gebieden die nog niet bereikbaar zijn tot je bijvoorbeeld een nieuw voorwerp hebt gevonden. Wel is het soms een beetje onduidelijk waar je moet zijn, want dit eigenlijk niet echt aangegeven. Zoeken dus!

Samen met je oneindige voorraad speren ga je op pad. Je komt gaandeweg een hoop inwoners tegen, in zowel de dorpjes als midden in de wildernis. Deze inwoners hebben vaak wel wat voor je te doen, al krijg je deze opdrachten niet op de traditionele manier. Geen quest om te accepteren, maar de veeleisende mens geeft gewoon aan wat dwars zit of wat er gebeurd is en dan moet je maar kijken of je er iets mee kan doen. Ik vind het zelf altijd wel fijn als ik een overzichtje kan terugvinden met al deze info, maar misschien komt dat wel doordat we door de loop van de jaren heen wat verwend zijn geraakt. Ik kon in ieder geval bij lange na niet alles onthouden dus moest zo nu en dan wat ongewenste extra meters maken. Achteraf gezien had ik misschien even pen en papier erbij moeten pakken.

Eens wat anders dan een schilderij aan de muur

Het is te gevaarlijk om alleen te gaan

Hiervoor heb je de hulp nodig van eerdergenoemde voorwerpen! Er zit wel een leuke variatie in. Zo krijg je nieuwe schoenen voor een extra sprong, vind je nieuwe wapens. Deze voorwerpen kom je voornamelijk tegen in de vele kerkers, grotten en gebouwen die je zult vinden. De ene keer vind je ‘m voorafgaand, soms pas nadat je de baas hebt verslagen. Dit is nog best een uitdaging, want de bazen zijn best pittig. Hij (of het) is vaak overweldigend groot en maakt goed gebruik van de gehele ruimte, waardoor er vaak geen plek is om even na te denken. Het zorgt er voor dat de hoeveelheid gelegde loodjes vaak hoog ligt. Een hoge moeilijkheidsgraad vind ik persoonlijk tof. Battle Princess Madelyn pakt dit goed op en laat je echt wel zweten voor resultaten. verschillende vijanden die op verschillende onhandige plaatsen staan zorgen namelijk echt wel voor zweet. Ergens vanaf springen wordt vaak gestraft met een dodelijk springend schaap of een pijl en boog gebruikend skelet. Omdat je in het begin nog geen hele sterke bepantsering hebt ben je door twee klappen al neer. Dit gaf me een beetje een Dark Souls gevoel, wat me deugd deed!

Ondanks dat we tegenwoordig wel heel erg aan de hand worden meegenomen in games doet Battle Princess Madelyn het wel weer extreem de andere kant op. Je hand wordt afgehakt en deze wordt een maïsveld in geslingerd. In het begin valt het mee, maar na de eerste kerker werd het me toch wat onduidelijk wat er precies moest gebeuren. Met regelmaat kwam ik aan op een punt waar ik maar gewoon de gok waagde en een afgrond in sprong, omdat er verder geen mogelijkheid was om verder te gaan. Soms ging dit goed, soms viel ik keihard dood neer. Ik hoef echt geen pijl in beeld die me altijd verteld waar ik heen moet, maar enige indicatie wordt wel gewaardeerd. De game is namelijk een aantal keer uitgezet omdat ik ècht niet wist waar ik heen moest.

Nostalgisch

Dit mag de pret echter niet drukken. We bekijken het zo, als je uiteindelijk wel de weg hebt gevonden, als je uiteindelijk toch dat verzoek hebt weten te in te willigen of die verrekte lastige baas hebt vermorzeld, dan geeft dat wel voldoening. Mocht je nou niet ‘in the mood’ zijn voor verhalen en progressie, dan kan je ook eens aan de haal gaan met de Arcade modus. Je doet in principe hetzelfde, maar je speelt nu voor punten. Je uiteindelijke doel is natuurlijk om de volgende keer nog meer punten te krijgen! Op deze manier scores verbeteren trekt niet echt mijn aandacht, maar ik kan me best voorstellen dat je jezelf telkens wilt verbeteren, of je broertje/zusje/oma die ook een score heeft neergezet. Het is een leuke stukje competitiviteit!

Battle Princess Madelyn zal geen Game Of The Year prijzen gaan winnen ben ik bang. Dit betekend echter niet dat het geen toffe game is, welke voor een gezonde dosis uitdaging en frustratie zorgt. Het is veel plezier voor niet al te veel geld, en mocht je de game op Switch spelen, zoals ik, dan kan je natuurlijk onderweg genieten van de enorme berg aan nostalgie (à la Ghouls and Ghosts), toffe kerkers en grote hoeveelheden monsters.

 

Een interactieve comic

Een titel vol nostalgie. Meteen na het opstarten van het spel brengt Casual Bit Games het gevoel mee alsof ik weer als een kleine knul voor de t.v. Ghosts & Goblins opstart. Prachtig! Maar dit is natuurlijk niet genoeg om een game te dragen. Naast dat een spel best lastig mag zijn, is niet weten waar je heen moet of wat je moet doen best een spelbreker.

7.3
Gameplay:
6.5
Grafisch:
8.5
Verhaal:
6.8

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.