Reviews

Review: Assassin’s Creed Rogue Remastered

Assassin's Creed Rogue

Assassin’s Creed Rogue is de Assassin’s Creed-game die een paar jaar geleden tegelijk met Assassin’s Creed Unity uitkwam. Doordat Unity destijds nog niet af was en Rogue alleen voor de last-gen consoles uitkwam, en ondertussen de console oorlog zijn hoogtij beleefde, is Rogue behoorlijk ondergesneeuwd. Nu, 3,5 jaar later, heeft Assassin’s Creed dankzij Origins zijn goede naam teruggewonnen en krijgt Rogue een tweede kans.

De assassin die tempelier werd

Rogue is de game die het gat in het verhaal tussen Black Flag en Unity opvult. Je bent Shay Patrick Cormac, een Ierse assassin die in de piratentijd in de buurt van de Noord Atlantische oceaan de wateren al dan niet veiliger maakt. Vrij snel kom je oude bekende Adéwalé tegen, de vrijgevochten slaaf die honderden slaven heeft bevrijd en de eerste stuurman was op het schip van Edward Kenway, de assassin uit Black Flag. Hij vertelt jouw mentor dat de tempelieren een document en een onderdeel van de sleutel om dat document te ontcijferen in handen hebben.

Het is aan Shay om de sleutel te heroveren, dus ga je die halen bij de tempelieren en daarbij gelijk wat hoge piefen uit de weg ruimen. Shay gaat steeds meer twijfelen aan de motieven van de assassins en langzaam maar zeker voelt hij meer voor de richting die de tempelieren op gaan. Op een gegeven moment besluit hij om bij de tempelieren te blijven en voor eens en altijd een einde aan de assassins orde te maken. De assassins vinden dat uiteraard niet tof en sturen sluipmoordernaars om hem te stoppen, wat leuke in-game situaties oplevert waarin je een assassin uit moet lokken om hem te weerhouden van zijn aanval of op tijd reageren op een sneak-attack.

Het einde van de campaign zal ik niet verklappen, maar zeker als je Unity hebt gespeeld zal je het heel erg tof vinden.

Ouderwetse assassins gameplay

Als je Origins hebt gespeeld dan zal je de gameplay van de originele Assassin’s Creed games niet meer zo goed in de vingers hebben, maar dat went zeer snel. De combat is net als alle voorgaande games uit de serie, op tijd je counter inzetten en je bent onoverwinnelijk. Maar de echte kracht van de game zit in de stealth, een heel eiland uitmoorden zonder dat ook maar iemand iets doorheeft blijft een goed gevoel geven. De stealth werkt goed en er zijn veel goede manieren waarop je de vijanden kan besluipen en zo ongezien je gang gaan.

Ubisoft heeft goed geluisterd naar de fans van de serie, daardoor is Rogue een grote mengelmoes van alle goede elementen uit eerdere Assassin’s Creed games. Zo is een groot onderdeel van de game de doorgaande gevechten op zee, die net zo goed voelen als het was in Black Flag. Uit Assassin’s Creed III komt het rennen, klimmen en jagen in bossen, en daarna het craften van nieuwe attributen met je verkregen materialen. En uit alle eerdere games een uitgebreide stad, in dit geval New York uit 1758, waar je lekker de daken op kan en alle vrijheid hebt. Hiernaast zijn er nog een paar leuke nieuwe elementen, zoals de eerder genoemde assassins die een poging trachten jou uit de weg te ruimen. Ook word je nu aangevallen op zee, andere piratenschepen zullen je proberen te enteren en jij moet je dan verdedigen.

Het is heerlijk om de locaties uit te kammen, de verborgen schatten te vinden en alle kisten te vinden en vijanden te looten. Het enige wat van mij echt niet had gehoeven zijn de shanties. Je kent ze nog wel uit Black Flag, de liedjes die je kan verzamelen die je crew later op de boot zingen. De liedjes staan op bladmuziek die wegvliegen zodra je in de buurt komt, waardoor je erachteraan moet. Als je er te lang over doet verdwijnt de shantie en moet je wachten tot deze respawnd.

Net als in bijna elke Assassin’s Creed game heb je ook hier stukken in de huidige tijd. Daar zitten een paar minigames in om computers te hacken of systemen te herstarten. Ook dit had van mij niet gehoeven, maar echt storend is het ook niet. In de huidige tijd heb je redelijk veel vrijheid, zo mag je bijna overal naar binnen en rondneuzen, of op zoek gaan naar accesspoints. Die accesspoints zien er uit als wifi-logootjes en met je eigen tablet kan je daar dan inhacken. Zodra je toegang hebt, krijg je een document over een eerdere assassin of npc die allemaal bij elkaar een stukje achtergrond verhaal vormen.

Cheeky Shay

Shay is een cheeky Ierse assassin die vanaf het begin van de game al niet helemaal meewerkt met de orde. Hij is ongehoorzaam en wil lekker zijn eigen pad kiezen. Zo begint een van de eerdere missies met drie boze NPC’s die een uur op hem hebben moeten wachten, terwijl het om zijn training gaat. Doordat hij getalenteerd is gaat alles hem gemakkelijk af en komt hij ermee weg.

Hij is geen niet een soldaat die blindelings orders volgt. Hij is kritisch en neemt daarbij de motieven van de orde onder de loep. Deze elementen zorgen ervoor dat Shay een interessante, vreemde eend in de bijt is. Deze verfrissende kijk op de daden van de assassins zorgt ervoor dat je als speler ook je eerdere acties opnieuw heroverweegt. Daarbij komt een beetje twijfel aan al die jaren als assassin, heb je wel de juiste targets uitgeschakeld? Juist doordat je uiteindelijk als tempelier speelt in deze game laten de makers zien dat de assassins ook niet altijd aan de juiste kant staan. Een wijze les via een cheeky Ier.

Remastered graphics

De graphics zijn netjes opgepoetst en zien er goed uit. Het is geen hoogstaand pareltje, maar het ziet er gewoon goed uit, zeker in vergelijking met de originele versie. De omgeving is goed afgewerkt, de NPC’s gedragen zich goed en zijn opgepoetst. Alles is helemaal netjes afgewerkt. Het is allemaal niet zo slick als de graphics van recentere remakes als Shadow of the Colossus, maar voor een remastered versie is het gewoon goed.

Geef Rogue een kans

Voor fans van de Assassin’s Creed serie is dit een must-play, zeker als je Rogue 3,5 jaar geleden hebt gemist. Voor iedereen die is afgehaakt bij de teleurstelling van Unity en de rest van de serie links heeft laten liggen, zal ook hier niet veel overtuiging in zitten, maar toch vraag ik je het een kans te geven. Rogue is een Assassin’s Creed game die zeker zijn eigen plek in de serie verdient, het verhaal is erg sterk en de game geeft een mooie overbrugging tussen Black Flag en Unity. Voor veel gamers zal dit de eerste kennismaking zijn met Shay en zijn verhaal die een vraagteken bij de motieven van de assassins zet.

Naar mijn mening is Rogue de tijd en geld zeker waard, de game is op release maar 30 euro en daarvoor krijg je een volwaardige Assassin’s Creed game met een tof origineel verhaal. Dit is de vergeten game die van iedereen een tweede kans zou moeten krijgen en hopelijk de aandacht en lof krijgt die het verdient.

Assassin's Creed Rogue verdient een tweede kans

Rogue is een game die helaas ten tijden van oorspronkelijke release is ondergesneeuwd door de negativiteit rondom Unity. Nu de serie zijn goede naam terug heeft, is het de ideale tijd om het duistere hoofdstuk van Assassin's Creed nog eens aan het licht te brengen. In de game koen veel hoogtepunten van eerdere AC games terug en alleen dat al is de moeite waard. Rogue is een eigenwijs verhaal, met een eigenwijze assassin.

8.6
Verhaal:
9.5
Gameplay:
7.5
Vernieuwde graphics:
8.5
Algehele ervaring:
9

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.