The Legend of Zelda, Skyward Sword HD

Review: The Legend of Zelda: Skyward Sword HD

Mis dit niet Reviews

De originele uitgave van Skyward Sword in 2011 kwam voor mij op een ongelukkig tijd uit. Er was net een wissel van televisies en een console met scart-aansluiting op een 42” zorgde voor een wazig beeld. Ook op de Wii-U, welke wel HDMI ondersteund, bleef het een pixel-achtige ervaring. Natuurlijk ben ik dan ook erg blij met de heruitgave in HD, die me eindelijk de kans geeft om de mooie ervaring die Skyward Sword bied opnieuw te beleven, in glorieus High Definition.

Het verhaal van Skyward Sword is een belangrijke, het is namelijk het begin van de ingewikkelde tijdlijn van The Legend of Zelda. Voordat men zich settelde op het aardoppervlak leefde de mens eigenlijk alleen maar op zwevende eilanden in de lucht. Een dikke laag wolken scheidde de lucht en aarde van elkaar. Het is voor de inwoners van de eilanden volledig onbekend dat er onder deze wolken een volledige wereld te vinden is. Een van de eilanden is in het bijzonder erg speciaal, namelijk Skyloft. De  inwoners van Skyloft hebben nagenoeg allemaal een eigen Loftwing, een grote vogel waar men op kan vliegen. Op deze manier kunnen ze tussen de vele verschillende eilanden reizen. Op Skyloft wonen twee jonge jeugdvrienden van elkaar; Link en Zelda. De twee delen een speciale band en in de loop van tijd blijkt wel waarom. Zelda lijkt een speciale connectie te hebben met de godin, die door een noodlottige tornado ten val komt en op de aarde terecht komt. Link, nobel als hij is, gaat er achteraan om zo zijn jeugdvriendin te redden. Later blijkt ook dat Link door Hylia gekozen is om Zelda te beschermen.The Legend of Zelda, Skyward Sword HD

Skyward Sword is ten opzichte van andere Zelda-games toch vrij uniek. Niet qua opzet, want we gaan net zo goed op avontuur door verschillende kerkers en tempels. Het is uniek qua besturing. In plaats van op een aantal knoppen te rammen om zo je zwaard rond te slingeren, is het aan jou om daadwerkelijk je “zwaard” heen en weer te bewegen. Bij het origineel zat een speciale motion sensor-Wii remote, bij de Switch-versie kun je de Joy-Cons gebruiken. Straks ga ik heel erg positief zijn over deze HD uitgave, eerst voel ik me verplicht om toch even te klagen. Met pijn in mijn hart overigens, want ik hou er niet van om Zelda-games te bekritiseren.

Hyaa!

Zoals ik net al aangaf is het mogelijk om als echte zwaardmeester te werk te gaan in Skyward Sword (HD). Het zwaard correspondeert – over het algemeen – precies met hoe je je Joy-Con beweegt. Dit zorgt voor unieke puzzels en gameplay-elementen, wat de game superleuk maakt! Nintendo heeft het ook voor elkaar gekregen om de motion controls via de normale controller beschikbaar te maken, voor degene die op een Switch Lite spelen en dus de Joy-Cons niet los kunnen koppelen. Hierover later nog meer.

De reden dat ik over deze bewegingsgevoelige manier van spelen wil klagen is omdat de Joy-Cons hier niet helemaal geschikt voor lijken te zijn. Ja, ze volgen je beweging wel, maar dit gaat soms schokkerig of helemaal niet. De Switch lijkt niet zo accuraat te zijn als de Wii met de infrarood bar in combinatie met de speciale controller. Met enige regelmaat moest ik opnieuw de middelpunt kalibreren zodat de cursor niet van links naar rechts sprong. Dit kan wel met een enkele druk op de knop, maar daar heb je midden in een gevecht natuurlijk geen zin in. Even snel een bom gooien of met je boog schieten zit er dan niet in. Erg vervelend. Daarnaast leek elke afstand te ver te zijn voor de Joy-Cons. In het begin had ik de Switch, zoals een normaal persoon, bij de televisie staan, op zo’n drie meter afstand. Helemaal niet gek dacht ik zo. Na een aantal moeilijke pogingen om mijn zwaard in de juist hoek te krijgen heb ik het dock maar dichterbij gezet, tot anderhalve meter. Helaas loste dit mijn probleem niet op. In plaats van gefrustreerd te raken besloot ik maar goed te worden in het snel kalibreren van de controller, al vind ik dat het anno 2021 toch beter moet kunnen. Desondanks is de besturing goed te gebruiken. Het is niet alsof het spel onspeelbaar wordt, het zorgt enkel voor kleine frustraties tussendoor.

Gelukkig voor de spelers onder ons die enkel over een Switch Lite beschikken, of Motion Sensor-controls niets vinden; de game is ook prima speelbaar zonder het rond zwaaien en in gevaar brengen van je directe omgeving. Hiervoor hebben ze een slimme manier gevonden, je kunt door de R-stick van links naar rechts, onder naar boven en schuin onder naar schuin boven te bewegen de juiste zwaard beweging maken. Dit vergt even wat oefening. Het gaat aanzienlijk minder snel dan de Motion Controls – mits deze goed werken – maar is desondanks prima te doen. Het werkte overigens pookjes van de Joy-Cons vele malen fijner dan met degene op de pro controller, vond ik zelf.The Legend of Zelda, Skyward Sword HD

Haa Hyaa Haaaa!

Afijn, ik heb mijn geklaag ook weer gehad. Door met al het goede wat deze HD heruitgave ons brengt. Om te beginnen neem ik het grafische aspect onder de loep, wat bij een remake erg belangrijk is. Hoe ziet het er uit ten opzichte van het origineel en speelt het een beetje soepel. Dat laatste is meteen een mijlpaal voor een Zelda-game, dit is namelijk de eerste 3D Zelda die op een fraaie 60 frames per second draait. Het is genieten. Het spelen wordt zoveel aangenamer door de soepele overgangen en bewegingen, vooral als je op een grotere monitor of televisie speelt. Petje af voor Nintendo, hopelijk gaan ze dit in de toekomst ook weer doen.

Ook het High Defenition onderdeel hebben ze goed onder de knie gekregen, Skyward Sword HD ziet er namelijk piekfijn uit. Ja, hier en daar zie je wat blokachtige textures, maar we houden in het achterhoofd dat de game tien jaar oud is. Veel van de items, personages, monsters en omgevingen zijn superscherp weergegeven, tot het punt dat ik me soms niet kon voorstellen dat het geen volledig nieuwe game is. Ik was dus erg onder de indruk en vond het onwijs vermakelijk om opnieuw door de eerste variant van Hyrule heen te rennen, vliegen en zwemmen.

Wat ik zo leuk vind aan Skyward Sword, ongeacht welke variant, is dat het net een beetje anders is dan de eerdere spellen. Ja, je gaat van grot naar kerker naar grot om daar verschillende items te halen, maar het is toch iets anders. De items en wapens die je verzamelt zijn nét een beetje anders dan anders, er worden veel nieuwe onderdelen geïntroduceerd, zoals het kunnen upgraden van items en het moeten repareren van bijvoorbeeld je schild. De manier waarop je zwaardvecht is natuurlijk ook erg bijzonder en er wordt goed gebruik gemaakt van de motion sensor. Soms moet je je zwaard net iets anders houden om zo een deur te openen, vijanden blokkeren bepaalde hoeken en je kunt grote ogen duizelig maken door snel met het zwaard rondjes te draaien! Dit maakte het toen al, maar ook nu weer een hele leuke gameplay ervaring.The Legend of Zelda, Skyward Sword HD

Hut Hyaah

Ook de wereld is weer een feest om in rond te lopen, al is deze wel iets beknopter dan bijvoorbeeld het Hyrule uit Twilight Princess of Breath of the Wild. Het zijn veel kleinere gebieden waarbij je niet superveel kanten op kan. Dit is natuurlijk niet perse erg, de gebieden zijn namelijk rijkelijk gevuld met monsters, puzzels en allerlei items om te zoeken en verzamelen. Ik heb er dan ook geen last van gehad dat je iets meer ‘op de rails’ wordt gehouden. Daarnaast heb je natuurlijk wel het enorme luchtruim waar je met je vogel kunt rondvliegen met een tal aan kleine eilandjes om te bezoeken, al was ik daar vrij snel op uitgekeken.

Misschien wel nog belangrijker dan Hyrule zelf zijn de kerkers. Bij The Legend of Zelda denk ik voornamelijk aan de uitdagende tempels, grotten en kerkers vol met puzzels en gevaren. Op Breath of the Wild is eigenlijk elke game – spin-offs als Links Crossbow Training niet meegeteld – op een bepaalde manier opgebouwd: Link begint zijn avontuur, doet een aantal kerkers, na een aantal te hebben voltooid gebeurd er iets belangrijks en dan weer door naar de volgende. Het is herhaaldelijk maar het werkt naar mijn idee fantastisch. Ik kijk bij een nieuwe Zelda game altijd uit naar de puzzels en de thema’s in de kerkers. Ook in Skyward Sword vond ik deze geweldig. Na al die tijd, als je bedenkt dat Skyward Sword de laatste game is in de serie die deze formule aanhoudt, zijn de kerkers nog steeds erg interessant en vrij uniek. Geen herhaling van een water tempel uit Ocarina of Time of de Sky Tempel uit Twilight Princess. Nieuwe puzzels, de een nog frustrerender dan de ander, en een hoop interessante wapens. Ondanks dat de game al even uit is ga ik niks verklappen!

Hyaa haa?

Nu natuurlijk nog de belangrijke vraag: is de game het waard om opnieuw te spelen als je het origineel al gespeeld hebt? Ik kan hier volmondig ja op antwoorden. Ondanks dat niet alle puzzels even moeilijk zijn omdat je ze al een keer gezien hebt brengt Skyward Sword een mooie ervaring naar de Switch. Het is een unieke game met erg interessante onderdelen, een aantal daarvan zien we zelfs terug in Breath of the Wild. Er zit meer dan genoeg uitdaging in, een interessant verhaal die het begin van de geschiedenis van The Legend of Zelda verteld, wat wil je nog meer! Dus heb je een Switch (lite), dan raad ik het absoluut aan om deze te scoren.

Tagged

Review Overview

Gameplay 90 %
Grafisch 87 %
Verhaal 83 %
Heruitgave 90 %
Summary
Sowieso een must-have voor The Legend of Zelda-liefhebbers, maar ook zeker een aanrader voor als je überhaupt een Switch hebt. De unieke gameplay in een prachtig mooi jasje maakt het een ervaring die je niet mag missen, ondanks de soms gebrekkige besturing.
87.5
Rogier Pepplinkhuizen
Game fanaat, Nintendo fan van het eerste uur, IT'er overdag. Speelt op de PC , Switch en Playstation 5. Wekelijks verzeild in Dungeons & Dragons als Dungeon Master.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.