Spider-Man Miles Morales review thumbnail

Review: Spider-Man: Miles Morales

Mis dit niet Reviews

In 2018 bereikte Insomniac met Marvel’s Spider-Man een positie die maar weinig games behalen; het zijn van een sterke superheldengame. In die game was een bijrol weggelegd voor Miles Morales, een ander personage met spinnenkrachten die de laatste jaren erg populair is geworden. Aan het einde van Marvel’s Spider-Man was het wel duidelijk dat Miles terug zou keren in een eventueel vervolg. Het resultaat is Spider-Man: Miles Morales, een game die ondanks een gebrek aan goede toevoegingen en een magere hoeveelheid content nog steeds een leuke ervaring is.

In stripboeken en films is Miles een heel interessant personage gebleken. Ik was daarom benieuwd hoe hij het zou doen in een videogame. Mijn voornaamste angst was dat hij qua personage en verhaal te veel op Peter Parker zou lijken. Zouden ze van hem ook een intelligente jongeman maken die in zijn privé- en superheldenleven worstelt met teveel verantwoordelijkheid?

Het antwoord daarop is eigenlijk ja. Verhaaltechnisch komt Spider-Man: Miles Morales niet ver boven middelmaat uit. Het startpunt hiervan, overigens, is dat Miles een terroristische organisatie genaamd The Underground moet tegengaan. Zij plannen en plegen diverse misdaden in Harlem, waar onder andere Miles’ vrienden en familie door in gevaar komen. Peter Parker is daarnaast op werkvakantie, waardoor Miles zijn eigen boontjes moet doppen. Deze strijd wordt ook nog eens moeilijker gemaakt door de opwachting van een aantal bekende Spidey-schurken.

Het verhaal bevat weinig verrassingen, zeker als je bijvoorbeeld bekend bent met de recente film Spider-Man: Into the Spider Verse. Gelukkig lijkt Insomniac zich dit te realiseren, waardoor het verhaal zich meer richt op de relaties tussen personages. Hier zitten dan ook wat redelijk goede dramatische momenten in. Uit angst voor spoilers zal ik het daarbij laten. Uiteindelijk zou ik het verhaal slechts adequaat noemen.

Miles Morales Ultimate edition

Venom, nee niet die Venom

Het beschrijven van de gameplay is een stuk makkelijker. Denk aan het slingeren, de combat, het verzamelen en de stealth van de vorige game en je hebt zo’n 95% van de gameplay te pakken. Vandaar dat deze review zich meer zal richten op de paar veranderingen die Miles Morales met zich meebrengt, en of deze de moeite waard zijn.

Noemenswaardige toevoegingen zijn de zogeheten Venom-moves die Miles kan uitvoeren. Deze hebben echter, in tegenstelling tot wat ik eerst dacht, niks te maken met de schurk Venom. In plaats daarvan zijn het moves die te maken hebben met elektriciteit. Miles kan aanvallen uitvoeren die, dankzij elektriciteit, vijanden verdoven en kwetsbaarder maken. De impact van bijvoorbeeld een Venom-punch is erg bevredigend, waardoor ik deze graag gebruikte. Daarnaast kunnen Venom-moves ook gebruikt worden tijdens het slingeren, waarbij je bijvoorbeeld kan versnellen of middenin de lucht een extra hoge sprong kan maken.

Bij puzzels kan deze elektriciteitskracht ook gebruikt worden. Je kunt bijvoorbeeld generatoren opladen of bepaalde krachtbronnen met elkaar verbinden via je elektriciteit-geleidende web. De puzzels zijn echter nooit erg uitdagend; ze zijn eerder een moment om de gebruikelijke slinger- en combatgameplay op te breken. Wat mij betreft was dat in het kader van variatie een verstandige keuze.

Wat nieuwe toevoegingen

Een andere vernieuwing is Miles’ camouflage-optie. De jongeman kan hiermee tijdelijk onzichtbaar worden. Vooral bij stealth is dit zeer bruikbaar. Word je per ongeluk ontdekt? Wordt dan even onzichtbaar en spring weg om je te verstoppen. Leuk om te doen, maar het maakte wat mij betreft de stealth-secties iets te simpel. Er verschijnen later wel soldaten die hittezoekende brillen dragen, waarmee je onzichtbaarheid niet meer werkt. Echter gebeurde dit slechts één keer binnen de verhaalmissies, wat naar mijn mening vaker had gemogen. Onthoud dat ik op de één na hoogste moeilijkheidsgraad speelde (buiten de New Game Plus), dus dit kan wellicht veranderen als je hoger speelt.

Verder bevat de game de gebruikelijke upgrades van gadgets, outfits en diverse collectibles. Hoewel het verzamelen van verschillende kostuums toch een hoogtepunt blijft, bleef het gevoel aan me kleven dat dit allemaal erg hetzelfde was als in de vorige game. De diverse upgrades bleken ook allemaal niet nodig voor het voltooien van de verhaalmissies. Ik liet de meeste zijmissies in het begin links liggen, waardoor ik relatief weinig upgrades had. Toch speelde ik de verhaalmissies met weinig moeite uit. Ik hoopte op meer uitdaging naarmate ik meer upgrades verzamelde, maar Insomniac lijkt dit niet te hebben toegevoegd.

Genoeg content?

De geboden content vind ik, in relatie tot de aankoopprijs, ook aan de magere kant. Voor Spider-Man: Miles Morales mag je tussen de 60 en 75 euro neerleggen (afhankelijk van de consolegeneratie). Echter speel je de verhaalmissies in zo’n zes uur uit, wat naar mijn mening totaal uit balans is. Ik moet toegeven dat er aardig wat zijcontent is, maar een merendeel is opvulling. Vind alle collectibles, stop willekeurige kleine misdaden op straat en doe hier en daar nog wat verborgen challenges. Content om je bezig te houden is er absoluut, maar het voelt slechts als een flauw smakend bijgerecht naast een lekker maar te klein hoofdgerecht. Ik zou je niet raar aankijken als je op een prijsdaling zou wachten.

Het viel me op dat Insomniac echter ook een aantal dingen heeft geleerd van de vorige game. Zo bevat Miles Morales geen missies waarbij je als zijpersonage zonder superkrachten door een locatie heen moet sluipen. Persoonlijk vond ik dit een erg saai onderdeel van de voorganger en ik ben blij dat Miles Morales het buiten de deur heeft gelaten.

Tagged

Review Overview

Gameplay 90 %
Verhaal 60 %
Hoeveelheid sterke content 65 %
Slingeren blijft heerlijk 90 %
Kostuums verzamelen 80 %
Summary
Ik realiseer me dat deze review wellicht heel negatief klinkt. De zaken waar ik niet diep op in ga, vooral dingen die uit de eerdere game, zijn namelijk nog van hoge kwaliteit. Echter vind ik dat de nieuwigheden aan Miles Morales van wisselend succes zijn. De conclusie van deze review is daarom wellicht een cliché. Spider-Man: Miles Morales is een leuke game als je fan bent van het eerste deel. Verwacht gewoon niet zo’n contentrijke of innovatieve game als het originele Spider-Man en ik denk dat je niet teleurgesteld zal zijn.
77
Niek Vink
Oprichter, redacteur en columnist van Gamingnation Volg zijn Twitter-account op @NiekVink1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.