Review: Riders Republic

Mis dit niet Reviews

Rond de jaren 2000 waren extreme sports helemaal hip: van Dave Mirra op de BMX tot Shaune White op zijn snowboard, het waren legendarische sterren en hebben zelfs hun eigen videogame op hun naam staan. Ubisoft probeert anno 2021 alle mogelijk extreme sports te combineren in één combinatiegerecht: Riders Republic.

Steep 2.0

Het is niet de eerste keer dat de Franse gamestudio een worp doet naar de extreme sports in de wereld. In 2016 brachten zij Steep uit, dat zich afspeelde op besneeuwde bergen bezaait met groene dennenbomen. Het was een gematigd succes: in de eerste week werden er nog geen 200.000 kopietjes verkocht, maar steeg nooit naar de successen zoals Far Cry en Assassin’s Creed. Steep kreeg nog de nodige DLC’s, maar het was niet het beoogde succes dat Ubisoft voor ogen had.

Riders Republic lijkt daarom een tweede poging om de extreme sports weer populair te maken: Ubisoft  boorduurt namelijk verder op het concept van Steep en neemt het twintig stappen verder. In plaats dat je op een paar verschillende latten kan staan in gure sneeuwstormen, heb je nu een hele wereld met verschillende biomen tot jouw beschikking. Niet alleen kun je nu op een snowboard of ski’s staan; je kan nu fietsen, zweven, crossen en vliegen op veel verschillende voertuigen. In plaats van dat je een aantal arena’s en tracks hebt waaruit je kan kiezen, geeft Riders Republic ons een geheel open wereld die als jou en jouw vrienden speeltuin fungeert.  Het resultaat is een imperfecte, maar een bevredigende ervaring die elke fan van sportspellen kan waarderen.

De Riders Republic

Laat ik beginnen bij de wereld van Riders Republic: deze is namelijk groot en enorm gevarieerd. Van besneeuwde bergtoppen tot reusachtige kliffen en valleien, tot kronkelende riviertjes en ruige terreinen. Ik maak geen grap als ik zeg dat je urenlang kan rondfietsen in deze wereld en dan nog steeds niet alles hebt gezien.

Deze wereld is niet alleen groot, maar ook nauwkeurig en bedachtzaam gefabriceerd. Elke weg heeft een functie, elke klif kan leiden tot een spannende rit en valleien kun je bijna – met enige skills – doorheen vliegen en een toffe route vinden. Niets lijkt willekeurig te zijn geplaatst, wat de grootte en de details van deze wereld des te indrukwekkender maakt.

Wat het nog verbazingwekkender maakt zijn alle verscholen plekjes op deze kaart: je kan aan het rondfietsen zijn, als je opeens een soort kuil vindt tussen rotswanden waarin je perfect stunts kan uitvoeren. Je kan plotseling een geweldige skiroute vinden als je van een berg afglijdt. Zelfs als je aan het rondvliegen bent, vindt je gaten in rotspartijen en verstopte plekjes die je zo op het eerste gezicht niet zou vinden.

Ik wil Ubisoft niets meer dan lof geven voor hoe de wereld in elkaar steekt. Riders Republic mag dan niet het allermooiste spel zijn van deze generatie – vooral de gezichten van spelers missen de nodige details en sommige textures zijn niet je-van-het, maar de republiek waarin je je waant, is prachtig vormgegeven en een lust voor het oog.

Sterren scoren in Events

De wereld mag dan prachtig zijn, maar deze moet uiteraard ook gevuld worden met dingen om te doen. De kern van Riders Republic is het scoren van sterren door middel van het behalen van Events. Dit zijn time trials, stuntritten en races. Deze Events worden onderverdeeld in de verschillende sporten: Snowsports (Snowboarding en Ski’s), Cycling(Downhill, Stunt en Races) en Airsports(Rocketwing en Wingsuit). Hoe meer sterren je ontgrendeld, hoe meer sporten en onderdelen (zoals nieuwe fietsen, snowboards, maar ook nieuwe kleding) ontgrendeld. Hoe beter je het doet bij de Events, hoe meer XP je verzamelt. Met XP ontgrendelt je dan weer nieuwe Events, enzovoorts.

De gameplayloop is hiermee redelijk voorspelbaar: je gaat van Event naar Event en je probeert het zo goed mogelijk te doen. Geleidelijk krijg je betere gear, nieuwe sporten en lastigere Events, zoals Boss Events. Dit zijn weer grotere evenementen die – zoals de naam ook zegt – de functie heeft als een soort ‘baas’ om te verslaan.  Verwacht niet dat er uiteindelijk een groter doel is binnen Riders Republic. Verwacht geen grote endgame, geen nieuwe gebieden om te ontgrendelen, of wellicht een superbaas om te verslaan. Het doel van progressie in dit spel is progressie zelf, wat kan aanvoelen als een oneindige race naar het onhaalbare. Zelf denk ik niet dat Ubisoft wil dat wij hier te lang over nadenken: uiteindelijk draait Riders Republic om de rush van de sporten zelf en de moment-to-moment gameplay.

Onbegrijpelijke keuzes in besturing

Riders Republic is goed, erg goed. Voordat ik daar echter uitleg waarom dit is, wil ik wat frustratie kwijt over de minder perfecte zaken in de game: de besturing en de rewind-functie.

Om mijn kritiek op de besturing te snappen, begin ik met het volgende: één van de besturingsopties zorgt ervoor dat ik mijn camera niet meer kan besturen. De rechterstick wordt dan voor tricks gebruikt. Moet ik uitleggen waarom dit een domme keuze is? Ik kan niets meer zien om mij heen, wat resulteert in constant tegen van alles aan knallen en hopeloos falen in de races of stuntuitdagingen.

De andere besturingsoptie is beter, maar heeft ook de nodige problemen. Als je namelijk R2 ingedrukt houdt, geef je gas. Ga je echter de lucht in door bijvoorbeeld een hobbel of een heuvel, dan veranderd R2 in één van de trucjesknoppen (meestal je rechterbeen- of hand). Een natuurlijk fenomeen is dat je de gasknop ingedrukt blijft houden als je geconcentreerd bezig bent. Als je dat echter doet terwijl je in de lucht hangt en je stuurt alvast een kant doet, gaat jouw stuntman allerlei trucjes uitvoeren tegen jouw wil in. Dit resulteert meestal in een genadeloze crash en geloof mij, dit is mij vaker gebeurd dan ik lief heb. Het is voor mij onbegrijpelijk dat hiervoor gekozen is, net als de keuze dat het profiel van een andere speler opvragen dezelfde knop is als van je voertuig af stappen. Hoe vaak een faceplant heb gemaakt omdat ik in mijn haast graag een speler wilde uitnodigen in mijn party, is ontelbaar te noemen.

 

Rewind-functie

Dit soort kleine frustraties zijn één ding, maar een ander ding wat ik lastig vind te begrijpen, is de rewind-functie. Je kan ten aller tijde de tijd terugspoelen, bijvoorbeeld als je een fout hebt gemaakt of een checkpoint hebt gemist. Je spoelt zover terug als je zelf wil, terwijl de rest om je heen in real-time door gaat. Het terugspoelen is een manier om terug te komen in de race, maar de rest gaat uiteraard op volle snelheid door.

Dit klinkt als een goed idee, maar het resulteert vaak in een hoop frustratie. Je bent namelijk behoorlijk aan het priegelen om op een gunstige plek terug te komen, zodat je niet direct weer crasht of verkeerd gaat als je weer verder gaat.  Daarbij moet je op X drukken om weer verder te gaan, wat dezelfde knop is als springen met jouw voertuig. Druk je in jouw snelheid tweemaal op X, dan zal je direct de lucht in springen en hoogstwaarschijnlijk weer crashen. Dit alles kost gewoon zoveel tijd, waardoor het vaak veel beter is om gewoon de race opnieuw te starten.

 

Waarschuwing: extreem verslavend

Ik kan blijven zeuren om dergelijke triviale zaken. Waar het uiteindelijk allemaal om draait is om de gameplay zelf. Ik zal er niet om liegen: Riders Republic is verslavend. Extreem verslavend. De Events zijn namelijk zó tof, de sporten geven zo’n geweldige rush dat ik het niet los kan laten. Als het spel iets kan, is jou het gevoel van snelheid en spanning geven. Zeker in first person view is het bijna eng als je met 90km/h op jouw trouwe scheurijzer naar beneden knalt, op weg naar een houten steiger die eindigt in een ravijn. Het is zó vet om van bergen af te fietsen, obstakels te ontwijken, net die ene speler in een strakke bocht in te halen, punten te scoren met riskante vluchten in jouw Wingsuit, de perfecte 900 neer te zetten in een halfpipe, dat ik het niet goed in woorden kan beschrijven. Het voelt allemaal perfect aan, iets wat ik niet snel zou zeggen. Het doet mij denken aan de goede tijden van SSX en Dave Mirra BMX, maar dan aan de steroïde. Hoe vaak ik ook aan het vloeken ben naar het scherm omdat ik weer een checkpoint heb gemist, of dat ik weer op mijn plaat ga door de verwarrende besturing, ik ga daarna toch weer door.

Riders Republic is ook zó opgebouwd dat je het blijft spelen: er is geen excuus om de controller neer te legen. Je kan zonder laadtijden in de buurt van elke Event teleporteren en na bijna elke race popt er wel een nieuw Event op. Het kan soms wat overweldigend zijn, maar we zijn inmiddels gewend van Ubisoft om een kaart vol met iconen te zien. Je ziet ook gauw genoeg de Wacky Races, uitdagingen met vreemde voertuigen, zoals een opa fiets of twee boomstammen als skilatten(die je dan ook vervolgens ontgrendeld). Je kan ook gevaarlijke stunts aan gaan, zoals het grinden op de leidingen van een skilift. Je kan het ook rustiger aan doen en uitzichten ontgrendelen, met een leuke cinematic en een ster als beloning.  De kaart zelf is overigens ook een kunstwerkje: je een ‘normaal’ beeld zien van bovenaf, maar ook een gedetailleerde 3D map, zodat je precies jouw routes kan plannen.  Je hebt in ieder geval elk moment wel iets te doen en elke keer komt er weer iets nieuws op je pad….zoals Mass Races.

Bots versus pure multiplayer chaos

Je kan Riders Republic met vreemden en vrienden spelen, wat altijd leuk is om te doen. Je kan jouw vrienden in jouw spel uitnodigen, om vervolgens samen de wereld te verkennen of één van de talloze Events aan te gaan. Echter, je zal altijd racen tegen NPC’s. Ze mogen dan wel usernames hebben, maar je zal het normaliter nooit live tegen andere spelers opnemen. Ik weet nog steeds niet zeker hoe het werkt, maar ik heb het idee dat je het opneemt tegen bots die de tijd neerzetten van een daadwerkelijke speler en daarom ook de naam dragen van een speler. Het zijn in ieder geval geen ghosts, want ze kunnen je van de weg af duwen en ze zijn fysiek ook daadwerkelijk aanwezig. Ik had het wel fijn gevonden om de keuze te hebben het op te nemen tegen echte spelers, ook al zou dat betekenen dat ik in een wachtrij terecht zou komen.

Een uitzondering hierop zijn de Mass Races: dit zijn evenementen waarin 64 spelers tegelijkertijd een triatlon aan sporten aangaan en het resultaat is…pure chaos. De altijd keurige framerate van 60fps dropt onder de 30fps (op een PS5) aan het begin van de race, je ziet spelers alle kanten op vliegen, iedereen knalt tegen elkaar aan en mensen hebben de meest maffe pakjes aan. Het is ongelooflijk bizar om het een keer mee te maken. Ik kan het nog het meeste vergelijken met een potje Fall Guys, maar dan op een fiets of snowboard. Kan je het heel serieus nemen? Absoluut niet. Is het leuk? Honderd procent!

Deel jouw eigen creaties

Ubisoft heeft de wereld niet alleen zelf ingevuld in Riders Republic: de spelers zelf kunnen ook hun eigen races en routes maken en delen met andere spelers over alle platformen. Het is heel simpel: je racet een stuk zonder te crashen – je kan ook zo vaak wisselen van sport als je wil – en vervolgens kies je de Creation Tool. Hierna kan jij bepalen wat de finish is en waar de checkpoints zijn. Hiern kan je hem direct delen met de wereld en een eigen naam en afbeelding geven. Andere spelers kunnen dan jouw track spelen, als favoriet markeren en zelfs liken. Als je het heel goed doet als creator, kan je zelfs op de voorpagina komen. Erg cool en creatief! Het werkt erg soepel en simpel. Het maakt de wereld bovendien nog meer de wereld van de spelers en motiveert jou om nog meer jouw eigen weg te zoeken. Het geeft een verbintenis met andere spelers, iets wat je normaliter tijdens de races toch mist. Ik hoop dat Riders Republic meer gaat doen met deze functie, maar vooralsnog is het allemaal  verzorgd ingericht en zeer gebruikersvriendelijk.

Leuk detail: de meeste screenshots in deze review zijn door spelers gemaakt in de photo mode!

In-game shop

Ik wil men er toch voor waarschuwen dat ook Riders Republic – een spel van 70 euro, waarbij mijn versie zelfs 100 euro was – ook een in-game shop bevat waarin je echt geld kan uitgeven. Je kan voor jouw zuurverdiende knaken in-game currency(RC) kopen, om zo dat stoere pakje toch aan te schaffen, of het maffe giraffenhoofd te ontgrendelen. Er is een in-game currency die je kan verdienen(de groene dollars) door het spel gewoon te spelen, maar daar kan je niet alles mee kopen. De meest toffe outfits zitten vergrendeld achter elk geld. Het blijven cosmetica, maar het zou mij niet verbazen als Ubisoft over een paar maanden besluit om XP boosters te verkopen voor echt geld. Elke keer als ik praktijken als dit zie in een spel wat voor de volle pond in de schappen ligt, moet ik dit aankaarten.

Daarbij heb ik nog steeds geen idee wat de meerwaarde was voor de Year 1 Pass. Het zal door het jaar heen nieuwe content toevoegen, maar de Roadmap van Ubisoft is allerminst duidelijk wat dit nou moet zijn. Voor nu kan ik een Rocket Bike en de Rocket Skis in de open wereld gebruiken….jippie? Dit is iets waar je 40 euro extra voor neerlegd, iets waar je een indie-titel voor kan aanschaffen. Let dus goed op voordat je dit aanschaf en lees je goed in, voordat je deze keuze maakt.

 

 


Uitgever:
Ubisoft
Ontwikkelaar: Ubisoft
Releasedatum: 21 augustus 2021
Platforms: PlayStation 4, Xbox Series X en Series S, Xbox One, PlayStation 5, Google Stadia, Amazon Luna, Microsoft Windows
Gespeeld op: PlayStation 5

Tagged

Review Overview

Graphics 80 %
Besturing 70 %
Fun factor 90 %
Gameplay 90 %
Summary
Hoofd op nul en genieten! Ondanks al mijn geklaag is Riders Republic een dikke aanrader. De gameplay zit zo goed in elkaar, dat ik niets anders kan doen dan Ubisoft alle lof geven dat ze dit voor elkaar hebben gekregen. Ik zal dit spel de komende tijd vaak genoeg aanzetten om even een paar races op te pikken en weer te genieten van de grote speeltuin die ons is gegeven. Ik vrees echter wel dat de in-game shop wat nare verrassingen zullen krijgen zoals XP boosters, maar ik laat mij graag positief verrassen. Voor iedereen die vroeger van SSX en Tony Hawk heeft genoten, raad ik Riders Republic met twee duimen aan!
82.5
Boyd Willemsen
Typische IT'er die gek is van games en tech en al wat jaartjes schrijft voor Gamingnation.
http://Gamingnation.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.