Review: Returnal

Mis dit niet Reviews

Met Returnal heeft Sony een flink risico genomen: de tweede exclusieve AAA-titel, gemaakt door de bescheiden Finse ontwikkelaar Housemarquee, voornamelijk bekend van twinstick shooters als Dead Nation, Alienation en Resogun. Alle drie zijn gave spellen, maar geen blockbuster titels die een PlayStation zou moeten verkopen. Voor deze beslissing heb ik alleen maar lof, want Returnal is beslist niet voor iedereen geschikt. 

Déjà Vu

Wanneer je het Returnal start, crash jij als Selene (ingesproken door Jane Perry) op de planeet Atropos. Hoewel jij het overleeft, is jouw ruimteschip Helios té beschadigd geraakt om nog gebruikt te kunnen worden. Je stapt uit jouw ruimteschip en al snel kom jij de eerste vijandige monsters tegen. Bewapend met een simpel, maar effectief pistool weer jij ze af. Je hebt geen idee waar je heen moet, totdat je het Witte Signaal vindt. Je weet niet waarom, maar Selene voelt aan dat ze dit moet volgen. De eerste paar minuten gaat je dit lekker af: je ontwijkt de monsters en schiet ze netjes één voor één af. Je pakt zelfs een nieuw wapen, iets wat nog het meeste lijkt op een machinegeweer. Je gaat door de volgende deur heen, waar een reusachtig monster staat. Hij draait zich om, springt op je af en maakt je van kant. Je bent plotseling weer terug bij het moment van de crash, die exact hetzelfde afspeelt. Je kijkt vervolgens in jouw inventaris: niets van wat je hebt verzamelt is terug te vinden. Snel ren je door de deur heen, maar het level is opeens anders! Wat gebeurd er allemaal op deze planeet? Dat is aan jou om uit te vinden.

Mensen die al knikkend meelezen, weten al wat voor genre spel dit is. Voor degene die zich afvragen wat er aan de hand is: Returnal is een Roguelite. Dit betekent dat als jij dood gaat, je terug gaat naar het begin van het spel en nagenoeg alles kwijtraakt wat je hebt verzamelt. Items, ervaringspunten, wapens en buffs zullen als sneeuw voor je ogen verdwijnen als je dood gaat. Niet alleen dat, de gebieden om jou heen verschuiven van locatie. Zie de wereld als een gigantische schuifpuzzel en iedere keer als je sterft, schuift de puzzel willekeurig door elkaar heen. Dit klinkt als een onmogelijke taak, maar gelukkig blijven de missiedoelen wel behouden, evenals verzamelde Ether, wereld- en monsterinformatie en nog een aantal andere zaken waar ik later op terug kom. Langzaam maar zeker ontdekt je meer van de wereld, kom je steeds dichterbij het Witte Signaal én leer je steeds meer over hoe Returnal precies reilt en zeilt.

 

Atropos is adembenemend mooi

Dit alles is verpakt in een uitzonderlijk prachtige, maar immens dodelijke wereld die constant het meeste van jouw concentratie en snelle keuzes in kritische situaties van jouw verwacht. Atropos is een prachtige wereld, die wij te zien krijgen in 4K mét RayTracing en in een compleet stabiele 60FPS. De wereld bestaat uit zes verschillende biomen, die ieder unieke vijanden schuilhouden én er compleet uniek uit zien. Je begint in de Overgrown Ruins, een donkere wereld voor ruïnes en alienachtige vegetatie, die er zowel dreigend als prachtig uit ziet. De wereld daarna is juist een uitgebreide woestijnwereld, waar juist de bruine, rode en oranje kleuren knallen. Niet alleen de wereld is prachtig, maar ook de aliens die er wonen. Elk monster heeft een uniek uiterlijk en is makkelijk te herkennen in de hectische momenten. In de Overgrown Ruins zijn de vijanden en hun projectielen makkelijk te herkennen, omdat hun felle kleuren prachtig afsteken tegen de duistere omgeving. Returnal is een echte showcase voor wat de PlayStation 5 allemaal kan op grafisch gebied, want de game verliest op geen enkel moment haar schoonheid of hoge framerate, hoe hectisch het ook om je heen kan worden.

Niet alleen dat, ook de 3D audio is heerlijk om naar te luisteren. Sterker nog, in latere gebieden wordt het naar mijn idee een eis om met een headset te spelen om te horen waar de vijanden vandaan komen. De wereld klinkt gruwelijk, mysterieus én eng – ik dacht soms dat ik in een horrogame zat – terwijl ik speelde met mijn headset op. Housemarquee heeft op zowel visueel als audiogebied de echte next-gen ervaring geïntroduceerd!

Heerlijke gunplay

Waar Returnal echt in excelleert, is de gameplay zelf. Het is ongelooflijk hoe verslavend deze shooter is. Dit komt voornamelijk door hoe lekker de gunplay aanvoelt. De Dualsense controller speelt een grote rol hierin. Je krijgt de juiste feedback in jouw handen, waardoor je minder hoeft te letten op de visuele cues in jouw scherm. Je voelt wanneer jouw wapen moet worden herladen, of wanneer jouw secundaire wapen weer is opgeladen. Daarover gesproken: je kan de laatste gebruiken door de L2 trigger volledig ingedrukt te houden. Houdt je hem lichtjes vast, dan mik en schiet je met jouw normale vuurstand. Dit is in het begin even wennen, maar na een uurtje spelen voelt dit heel natuurlijk en vertrouwd aan. Het voelt gewoon heerlijk aan om de monsters af te knallen door de fantastische haptic feedback en adaptive triggers. Ook dit voelt aan als een showcase van wat de PlayStation 5 allemaal kan.

Buiten dat om is het gewoonweg heerlijk om de monsters en robots op Atropos neer te schieten. Alle wapens die je kan vinden hebben hun voor- en nadelen en het is aan jou om te experimenteren ermee. Elk wapen dat je vindt heeft een willekeurige secundaire aanval én verschillende upgrades die je permanent kan vrijspelen door het wapen te gebruiken. Zo wordt je steeds beter met jouw favoriete wapen wanneer je het gebruikt, ook al verlies je hem elke keer als je dood gaat. Wapens zijn echter niet de enige dingen die je kan vinden: zo kan je ervaringspunten vinden, die weer invloed hebben op het wapenniveau dat je vindt om je heen. Ben je bijvoorbeeld level 10, dan vindt je wapens van dat level. Ga je echter dood, dan gaat jouw level weer terug naar 0. Ervaringspunten kan je vinden, maar ook verkrijgen door het neerknallen van monsters. Hierdoor is het soms verstandig om het risico te nemen het gevecht aan te gaan met de aliens om je heen, met het riscico dat jouw zeer fragiele levensbalk een klap krijgt of dat je zelfs dood gaat.

Risico management

Risico’s nemen staat echter centraal in Returnal. In de wereld vindt je ook Kwaadaardige items, die zeer aanlokkelijk lijken. Echter, je loopt de kans op om een defect te veroorzaken in jouw pak. Als dit gebeurd, dan krijg je een negatieve effect of status erbij. Krijg je drie defecten achter elkaar, dan ontstaat er een kritiek defect. Dit is een zeer negatieve status die maar lastig te verhelpen is. Defecten kunnen verholpen worden, maar vereisen meestal een bepaalde conditie zoals het vermoorden van 10 vijanden met een melée-aanval. Ook vindt je parasieten op Atropos: dit zijn wezens die zich vastklampen aan jou en zowel een positief als negatief effect geven. Dit alles bij elkaar zorgt ervoor dat jij als speler goed moet nadenken over de risico’s die je moet nemen. Eén of twee verkeerde beslissingen kunnen ervoor zorgen dat een geweldig lopende cyclus helemaal in de soep loopt. Neem je het risico voor dat beetje extra leven, of laat je het gaat en riskeer je het om later toch gedood te worden? Het is aan jou om dit te beslissen en vooral om te leren van jouw fouten.

Niet voor de tere zieltjes

Returnal is moeilijk. Heel moeilijk. Om het kort te beschrijven: het is een Bullet Hell waarin een paar rake klappen het einde kan betekenen voor je. Leven is spaarzaam om te vinden en Health Items zijn wel te craften, maar vaak eenmalig en voor een hoge prijs. Ondertussen blijven vijanden projectielen, lasers en kanonnen op jou afvuren terwijl jij als een gek om je heen aan het schieten bent op alles dat beweegt. Gelukkig is Selene erg snel en behendig en raak je niet buiten adem. Ook kan je met jouw jetpack een dodge uitvoeren met een zeer kleine i-frame, waardoor je met een goed getimede dash door projectielen heen kan schieten. Hier kan je echter niet teveel op vertrouwen omdat het een seconde duurt voordat jouw jetpack weer is opgeladen. Returnal speelt zeer intuïtief, waardoor ik steeds het gevoel had dat Selene deed wat ik van haar vroeg. Vrijwel iedere keer dat ik dood ging voelde als mijn eigen schuld aan. Op sommige momenten voelde het aan als een Souls game, zeker op momenten dat je ver bent in een cyclus, je lekkere wapens en items hebt verzameld en je écht niet dood wil gaan. Plotseling zie je een rode bubbel ontstaan, een teken dat er een sterke vijand aan komt. Vlucht je met het risico om in je rug aangevallen te worden, of ga je het gevecht aan?

Op veel momenten waande ik mij in een horrorspel, met een dodelijk monster dat mij achtervolgde en met grote sprongen achter mij aan bleef gaan. Daarna volgde een baas die ontelbare barrages aan projectielen mijn kant op bleeft spugen. Ik was zó gespannen op dit moment (ik weigerde drie kwartier aan progressie te verliezen!) dat ik ging staan op dit moment en heel mijn lichaam mee deed om deze baas te verslaan. Het is jaren geleden dat een game mij zo intens heeft meegesleept en mijn zo’n adrenalinerush heeft gegeven. Na het verslaan van deze baas was ik de koning van de wereld en heb ik even een rondje buiten gelopen om weer bij zinnen te komen….

Dood gaan is onderdeel van het spel

Gelukkig is Returnal niet alleen erop gestoeld om jou als speler te kwellen. Hoe moeilijk het spel ook lijkt te zijn, er is altijd wel een oplossing voor jouw probleem. Als jij de tijd neemt en geconcentreerd blijft spelen, kan jij genoeg items verzamelen – zoals het uitbreiden van jouw levensbalk of het vinden van een tweede leven – om net wat meer ademruimte te krijgen. Als een cyclus niet zo lekker loopt, concentreer je dan op het vinden van Ether, bijzondere grondstoffen die je meeneemt naar de volgende cyclus en bedoelt is om Kwaadaardige items te zuiveren. Je kan een cyclus ook weer opnieuw beginnen als je het gevoel hebt dat je niet tegen de juiste items aan loopt of dat je al te snel teveel schade hebt opgelopen. Dood gaan is een onderdeel van het spel en dat is iets wat je vanaf de eerste minuut moet accepteren als je plezier wil halen uit dit spel.

Daarbij werkt Returnal als een Metroidvaniaspel. Ook al verschuift de wereld in elke cyclus, toch blijven de puzzelstukken hetzelfde. Je zal hier ook gebieden in vinden die je eerst niet kan bereiken. Zo heb je voor bepaalde gedeeltes een zwaard nodig en voor andere een grapple hook. Zo kan je bepaalde deuren en items later in het spel wel bereiken als je deze addons vrijspeelt, waardoor de wereld om je heen niet té repetitief aanvoelt. Ook kan je op deze manier snellere routes vinden: je gebruikt bijvoorbeeld jouw grapple hook om een deur te vinden in de eerste bioom, zodat je een directe route hebt naar de derde bioom. Op die manier kan je op een veel snellere manier weer terecht komen waar je was gebleven. Denk aan bijvoorbeeld de shortcuts die je kan ontgrendelen in de Souls spellen: het zorgt ervoor dat je niet álle uitdagingen weer aan hoeft te gaan als je dood gaat en een uur kwijt bent om weer terug te komen waar je was gebleven.

Orde in alle chaos

Ook is er orde te vinden in alle chaos: alle vijanden hebben een eigen kleurencode, met bijbehorende gekleurde projectielen. Zo kan je gemakkelijk herkennen om wat voor vijand het gaat, wat voor aanval hij gaat doen en wat voor aanval er wordt uitgevoerd. Zo had ik vreselijk veel moeite met een vleermuisachtig monster, maar toen kwam ik erachter dat ze oranje gaan gloeien als ze aanvallen. Een welgeplaatst schot onderbreekt de aanval én houdt ze stil voor een paar seconde. Of wat dacht je van een boomachtig monster dat projectielen blijft schieten. Ik nam steeds afstand hiervan, totdat ik erachter kwam dat je hem juist van zo dichtbij mogelijk én zo snel mogelijk hem moet uitschakelen, waardoor hij niet meer zo’n probleem werd. Elke vijand heeft niet alleen unieke aanvallen, maar ook unieke manieren van hoe je ze het beste kan uitschakelen. Het is aan jou om dit te herkennen, de juiste prioriteiten te nemen én in het juiste ritme te komen.

Returnal heeft naast deze chaos ook een aantal rustige momenten. Zo kan je audiologs vinden bij jouw eigen lijk – lekker gruwelijk – die meer vertellen over wat Selene meemaakt in haar cyclussen én wat er nou precies aan de hand is. Ook vindt je in het begin jouw eigen huis op Atropos. Bij het betreden hiervan veranderd Returnal in een first-person spel en gaf mij direct P.T.-vibes, de Silent Hills demo die wij konden spelen op de PlayStation 4. Het geeft niet alleen een welkome onderbreking van alle gestoordheid, maar geeft ons ook een kijkje in het hoofd van de hoofdpersoon, alsmede een totale verschuiving in de toon. Het zijn korte, optionele momenten die ik zeer waardeer en geven mij nog meer redenen om verder te spelen, zodat ik het geheim van Atropos kan onthullen.

Zeer verslavend

Denk overigens niet dat omdat het om een Roguelite gaat, dat je er in een aantal uurtjes er doorheen knalt. Ik heb Returnal bijna 20 uur gespeeld en ik was nog maar net aangekomen in de vierde van de zes biomen. Ik bleef echter maar spelen, omdat het spel zó verslavend is. Ook na deze review zal ik zeker mijn best doen om Housemarquee’s shooter uit te spelen. Niet alleen door de hectische en geweldige gunplay is Returnal zo verslavend. Je wil meer leren over het verhaal, de wereld en Selene. Je wil verder komen om meer te ontdekken én om te bewijzen dat je niet de bitch bent van dit spel. Ook ben je binnen zes seconde (ja, ik heb het getimed) weer terug bij jouw schip als je dood bent gegaan. Er zitten nagenoeg geen laadtijden in Returnal, wat het hele spektakel alleen maar indrukwekkender maakt. Het ‘one more round’ (of ‘nog één chippie’) gevoel is extreem sterk in dit spel, iets waar ik persoonlijk heel gevoelig voor ben. Ik denk dat ik na deze review nog een rondje ga….

Dé showcase voor de PlayStation 5

Al met al is Returnal een fantastische titel en dé showcase voor de PlayStation 5 op dit moment. Ik erken echter dat het ook niet voor iedereen is bedoelt. Net als Demon’s Souls – een andere PS5 exclusive – is Returnal niet bedoelt voor de mainstream gamer. Even relaxt achteruit hangen en genieten van een spelletje zit er niet in. Als jij snel kwaad wordt in een game of als jij niet teveel tijd wil steken in hoe een spel in elkaar steekt, dan is dit spel niet voor jou bedoelt. Zoek je echter een shooter waar het meeste van je vereist wordt en waarin dood gaan onderdeel is van het spel, dan raad ik je aan om vandaag nog Returnal te bestellen. Hoe dan ook, ik steek de loftrompet uit voor Sony voor het nemen van dit risico én voor al het harde werk van Housemarquee. Hopelijk gaan beide partijen op deze manier door!

 

Tagged

Review Overview

Audiovisueel 95 %
Verslavingsfactor 95 %
Gunplay 95 %
Summary
Al met al is Returnal een fantastische titel en dé showcase voor de PlayStation 5 op dit moment. Ik erken echter dat het ook niet voor iedereen is bedoelt. Net als Demon's Souls - een andere PS5 exclusive - is Returnal niet bedoelt voor de mainstream gamer. Even relaxt achteruit hangen en genieten van een spelletje zit er niet in. Als jij snel kwaad wordt in een game of als jij niet teveel tijd wil steken in hoe een spel in elkaar steekt, dan is dit spel niet voor jou bedoelt. Zoek je echter een shooter waar het meeste van je vereist wordt en waarin dood gaan onderdeel is van het spel, dan raad ik je aan om vandaag nog Returnal te bestellen. Hoe dan ook, ik steek de loftrompet uit voor Sony voor het nemen van dit risico én voor al het harde werk van Housemarquee. Hopelijk gaan beide partijen op deze manier door!
95
Boyd Willemsen
Typische IT'er die gek is van games en tech en al wat jaartjes schrijft voor Gamingnation.
http://Gamingnation.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.