Wings of Ruin,Monster Hunter Stories 2

Review: Monster Hunter Stories 2: Wings of Ruin

Mis dit niet Reviews

Vergeet alles wat je geleerd hebt in de vorige Monster Hunter-games. In Monster Hunter Stories 2: Wings of Ruin game jaag je namelijk niet op monsters, maar verzamel je ze, heb je ze lief en vecht je zij-aan-zij met hen. Van hoofdredacteur Joey mocht ik bovendien ook wel eens wat diervriendelijker worden. En stiekem is dat veel leuker dan dat ik had gedacht.

Monster Hunter Stories 2: Wings of Ruin
plaatst je in de schoenen van een naamloze- en onervaren rider. In tegenstelling tot hunters leven riders in harmonie met de monsters om hen heen. Dat is totdat er overal allerlei lichtgevende kuilen opdoemen waarvan de monsters hondsdol worden. Toevallig is de protagonist ook het kleinkind van de overleden legendarische rider Red. En nog toevalliger stond Red tientallen jaren eerder ook voor hetzelfde probleem. Als jou personage dan ook nog eens over zijn talent blijkt te beschikken, is het aan jou om de wereld te behoeden voor de ondergang.

Toegegeven: een premisse als dit hebben we natuurlijk al vaker gehoord: seen it, done it. Maar hoewel het verhaal niet heel vernieuwend is, is het tegelijkertijd wel interessant genoeg om betrokken te blijven. Het scheelt daarbij ook dat het niet nodig is om het eerste deel, Monster Hunter Stories, te hebben gespeeld. Dit verhaal staat namelijk geheel op zichzelf. Maar zoals we in een Monster Hunter-game gewend zijn draait het daar eigenlijk helemaal niet om. Want de echte sterren, dat zijn natuurlijk de monsters.

Pokémonster Hunter

Waar in de vorige MH-titels de monsters slechts als digitaal slachtvee dienden, worden ze in MHS2: Wings of Ruin juist neergezet als levende wezens die je met respect dient te behandelen. En dat is dan ook precies wat een rider streeft te doen: mét de wezens leven, of monsties zoals ze in deze game worden genoemd.

Wings of Ruin
Dat wil overigens niet zeggen dat je in MHS2: Wings of Ruin ook echt diervriendelijk bezig zult zijn. Zo vecht en- verzamel je à la Pokémon verschillende monsties. De manier waarop dat verzamelen werkt is echter wat bedenkelijk: je steelt de eieren uit de nesten van monsters. Dat is natuurlijk een dikke knipoog naar bestaande quests uit de MH-reeks. Maar toch hoor ik zo nu en dan voor het slapen gaan wat denkbeeldige kreten van een wanhopige moedermonster roepend om haar kroost.

Dat schuldgevoel verdwijnt trouwens al vrij snel als sneeuw voor de zon wanneer je al je verzamelde eieren uit laat komen in één van de dorpjes die de speelwereld rijk is. Want smelten zal je als je een nieuw baby monstie voor het eerst verwelkomt. Zelfs een Khezu is nog nooit zo schattig geweest.

Een kleine twist

Naast het verzamelen van monsties zijn er natuurlijk ook gewoon gevechten die gestreden moeten worden. En ook hier valt meer dan genoeg te beleven. In essentie is MHS2: Wings of Ruin een traditionele JRPG. Dat wil zo goed als zeggen: turn-based gevechten waarin iedereen netjes beurtelings wacht met het uitvoeren van een bepaalde aanval of vaardigheid. Genre-technisch tot zoverre niets nieuws onder de zon. Er is echter wel een kleine twist. Tijdens elke beurt hebben jij en je opponent de keuze om een Technical, Speed, of Power-aanval uit te voeren. Power verslaat Technical, Technical verslaat Speed en Speed verslaat Power. Eigenlijk precies net zoals steen, papier, schaar dus.

In de praktijk zorgt deze kleine- en simpele toevoeging wel voor de nodige diepgang. Je bent namelijk constant bezig om uit te zoeken tegenover wat voor soort monster je staat. Daarbij voelde ik me sterk geholpen door de kennis die ik had opgedaan in eerdere delen. Diepte krijgt de combat ook doordat het, net zoals in de originele games, mogelijk is om verschillende ledematen van monsters uit te schakelen. Sta je bijvoorbeeld tegenover een beest die gif uit de staart spuwt, dan is het slim om daar eerst je aanvallen op te focussen.

Wings of Ruin

In de gevechten wordt je uiteraard bijgestaan door je computergestuurde monstie, maar je krijgt ook hulp van een metgezel plus zijn of haar monstie. Ook over geen van deze twee hoef je je verder te bekommeren. Dat is fijn, want dat zorgt voor tempo. En als je dan toch echt heel veel haast hebt, dan kun je de gevechten ook nog eens versnellen. Tot wel drie keer het originele tempo.     

Wat overigens ook tof is, is dat je elk gevecht een speciale meter kunt vullen die, wanneer eenmaal gevuld, de mogelijkheid geeft een speciale aanval uit te voeren met je monstie. En zoals je inmiddels van een MH-titel gewend bent, valt er ook weer genoeg te knutselen en voor te bereiden in de vorm van drankjes, harnassen en wapens. De echte liefhebber kan nu zelfs zijn of haar monstie genetisch onder handen nemen en het perfecte monster scheppen. Had ik al iets gezegd over dieronvriendelijk?

Toegankelijker dan ooit

Ook de spelwereld weet te bekoren. Er is voldoende afwisseling tussen de verschillende gebieden, ze voelen levendig aan en zien er bovendien ook goed uit. De verschillende nederzettingen die je aandoet voelen daarbij weer sfeervol als van ouds. Natuurlijk met de nodige kattenvrienden inbegrepen.

Maar is dan alles goed aan MHS2: Wings of Ruin? Dat helaas niet. Zo wordt je in bepaalde segmenten  an de game wel heel erg doodgegooid met onnodige cutscenes. En ook de framerate dondert zo nu en dan tot ver onder het nulpunt. Ook irriteerde ik me bij tijd en wijlen dood aan Navirou; een Felyne die te pas en te onpas de meest domme grappen maakt. Maar dat laatste zal wel meer een smaakding zijn, of wellicht te maken hebben met het gegeven dat de game zich vooral op jonger publiek richt.   

De kleine irritaties daargelaten, heb ik me in meer dan genoeg vermaakt met MHS2: Wings of Ruin. De game is niet alleen interessant voor fans van de MH-reeks, maar ook voor eenieder die JRPG’s of Pokémon-achtige games kan waarderen. Waar voor je geld krijg je ook, zo zul je al snel tientallen uren zoet zijn met alle content. Heb je bovendien altijd met een schuin oog naar de Monster Hunter-reeks gekeken, maar het nooit aangedurfd: dit deel is toegankelijker dan ooit. Maar beter nog: dit is misschien wel de leukste manier om kennis te maken met alle monsters die het Monster Hunter-universum rijk is.


Wings of Ruin

Uitgever: Capcom
Ontwikkelaar: Capcom, Marvelous
Releasedatum: 25-06-2021
Platforms: Nintendo Switch en Microsoft Windows.
Gespeeld op: Nintendo Switch

Tagged

Review Overview

Monster Hunter Stories 2: Wings of Ruin 85 %
Summary
De Nintendo Switch heeft er in de vorm van MHS2: Wings of Ruin weer een parel bij. Deze zijdestap is een feest van herkenning voor de doorgewinterde fan, maar tegelijkertijd ook een laagdrempelige titel voor nieuwkomers. Sterke gameplay, een vermakelijk verhaal en de levendige wereld en de kick van het verzamelen van monsties zorgen er simpelweg voor dat je wilt blijven plakken.
85
Jordy Moerland
Heeft zijn games graag zoals zijn eten: lekker pittig en vooral erg avontuurlijk. Schrijft daarnaast graag met een scherpe pen en maakt graag flauwe grappen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.