Kena, Bridge of Spirits, Ember Lab, Playstation 5

Review: Kena: Bridge of Spirits – een nieuwe generatie platformer

Mis dit niet Reviews

Hoe vaak heb jij als gamer gehad dat je een spel opstartte en direct vast zat? De continue behoefte om verder te spelen, om verder opzoek te gaan naar verborgen dingen en om meer te leren over de wereld? Het is mij niet heel vaak overkomen, een klein handjevol die dat wist te doen, en sinds kort heb ik Kena daar aan toegevoegd. Lees snel verder waarom!

Vanaf de allereerste aankondiging vorig jaar kijk ik halsreikend uit Kena: Bridge of Spirits. De prachtige graphics, de ietwat Oosterse setting en actieve gameplay gaven, en geven me enorme The Legend of Zelda vibes. Dit is met elke trailer weer sterker geworden en het wachten duurde al langer, zeker met het uitstellen van de game. Gelukkig is het inmiddels zover en ben ik de afgelopen tijd druk geweest met het spelen. Zoals ik in de inleiding al aangaf, ik werd vanaf het eerste moment direct gegrepen.

Kena is een Spirit Guide, iemand die de achtergebleven of geplaagde geesten helpt met de reis naar het hiernamaals. Een heftig werkje voor een jongedame, maar Kena is onwijs goed in. Ze toont veel empathie en probeert iedereen zo goed mogelijk te helpen. Erg knap als je het mij vraagt! Maar natuurlijk zit niet elke geest hier op te wachten. Sterker nog, een van de geesten die ze tegenkomt is het beu. Hij wilt niet meer dat mensen zich met de natuur bemoeien zoals ze dat nu doen. Terwijl Kena niets liever wilt dan hem helpen, verspreid hij een virus door het land heen. Deze corruption vreet aan de natuur en zorgt er voor dat kwaadaardige wezens het vredige leven dwarsbomen. Kena voelt zich als Spirit Guide verantwoordelijk en gaat dus op pad om deze corruption weg te werken en om enige vorm van vrede en rust terug te keren. Zoals je al had verwacht, gaat dit niet zonder schokken of stoten. Kena krijgt gelukkig wel hulp. Overal waar ze gaat wordt ze gevolgd door de Rot, superschattige kleine, zwarte monstertjes die maar al te graag helpen.

Kena, Bridge of Spirits, Ember Lab, Playstation 5

Speelbare Disneyfilm

Van oorsprong is ontwikkel Ember Labs een animatiestudio. Ze hebben geen volledige speelfilms ontwikkeld, maar wel een aantal prachtige kortere animaties, waaronder deze bijzondere Majoras Mask Fan Film. Ervaring met mooie animaties hebben ze wel, maar dat naar een game vertalen is wel even andere koek. Ik durf echter wel te zeggen dat het ze meer dan prima gelukt is. Kena is een prachtige game om te zien. Geen realisme a la Red Dead Redemption 2, maar meer alsof je door de mooiste animatiefilm heen mag lopen. De wereld waarin je je begeeft is erg gedetailleerd. De magische omgevingen zijn prachtig opgebouwd, waar duidelijk veel aandacht aan is besteed. In elke hoek is weer iets nieuws te ontdekken, iets anders om te zien of een doorgang naar volgend gedeelte. Een waar genot om doorheen te mogen lopen. Je kunt fast-travelen in Kena, dus snel teleporteren tussen verschillende punten, maar dat heb ik veelal achterwege gelaten. Het is absoluut geen straf om een extra vijf minuten te spenderen om terug te lopen, vond ik in ieder geval.

Ook het vechten en de personages zijn prachtig geanimeerd. Verwacht ook hier geen realisme, het is duidelijk dat het om animatiewerk gaat, maar wel oogstrelend mooi. Een aantal animaties laten echter wel blijken dat Ember Lab hier nog lerende is. Het zijn soms acute en abrupte bewegingen die Kena maakt, wat er dan wat gek uitziet. Dit gebeurt voornamelijk tijdens de actiescenes, maar hindert gelukkig niet in je combo’s en aanvallen. De combat ligt ik straks verder in!

Ondanks al mijn enthousiasme moet ik natuurlijk ook kritisch kijken. Waar ik alle gebieden in Kena prachtig eruit vind zien, miste ik wel een beetje variatie. Je gaat van een bosrijk gebied naar een wat meer open veld. Beide zijn echter veelal groen, bebost en tegen de berg aan gelegen. Ik begrijp dat dit nu eenmaal de setting is waarin het zich afspeelt, maar ik had toch wel wat meer variatie willen zien. Iets meer met bijvoorbeeld water, of meer van het sneeuwgebied. Ik vind het juist tof om allerlei soorten gebieden te verkennen in verschillende weersomstandigheden en stijlen. Het is dus niet per definitie verschrikkelijk dat er weinig verschil is, maar had het leuker kunnen maken.

Dark Souls: Kena

Gelukkig is een game meer dan alleen graphics, zo besprak ik laatst nog in mijn column. De gameplay van Kena steekt onwijs goed in elkaar. Er is uitdaging, er zijn rustigere momenten en je moet nog regelmatige je hersenpan gebruiken om verder te komen. Kena: Bridge of Spirits zit tjokvol met actie, en daar is ze gelukkig ook op uitgerust. Ze draagt een toffe staf bij zich die ooit van haar vader, ook een Spirit Guide, was. Hier deelt onze jonge Kena raken klappen mee uit, maar kan ook van diens magische eigenschappen gebruik maken, waardoor de staf als boog fungeert. Retehandig voor de verschillende vijanden die je echt liever op afstand afmaakt.

Kena, Bridge of Spirits, Ember Lab, Playstation 5

Waarom gebruik ik nou de kop Dark Souls? Omdat Kena: Bridge of Spirits akelig lastige combat heeft! Hier dacht ik in het begin enthousiast de lastigste moeilijkheidsgraad te kiezen, zodat deze platformer iets meer uitdaging zou krijgen. Het was de koudste kermis waar ik ooit van thuis ben gekomen. De normale monsters die je tegenkomt zijn doorgaans goed te doen, maar zodra er grotere vijanden of bazen bij komen is het huilen. Ik ben de tel kwijt hoe vaak ik op de bazen het loodje heb gelegd. Verrast, verbaas maar ook blij dat er toch een behoorlijk pittig aspect in zit. Op z’n Souls zijn er patronen te vinden in de aanvallen en tactieken te hanteren om te winnen. Op het juiste moment, naar de juiste richting ontwijken is een handige skill om in te oefenen, om het je toch wat makkelijker te maken.

Gelukkig kun je ook gebruik maken van een aantal handige, sterke eigenschappen. De Rot, de kleine monstertjes die meelopen, hebben behoorlijk wat kracht, zeker naarmate je er meer vind. Door verschillende skills te upgraden krijg je krachtige aanvallen tot je beschikking, die mij meer dan eens het leven hebben gered. Denk bijvoorbeeld aan een krachtige pijl, waar de Rot extra power aan geven, of een soort hamerslag met je staf, om alle vijanden om je heen te raken. Deze aanvallen kun je natuurlijk wel maar gelimiteerd gebruiken, het wordt anders weer te makkelijk. Afhankelijk van je Rot-level, welke al hoger wordt als je er meer vindt, kun je deze Rot-acties uitvoeren. In het begin één, al gauw worden dat er meer. Zoals het in een game hoort, moet je eerst even wat klappen uitdelen en ontwijken om een metertje te vullen, waarna je zo’n Rot-actie kunt uitvoeren. Simpel maar effectief!

The Legend of Kena

Wees ook gerust, liefhebbers van platformers en avonturengames. Ondanks dat Kena: Bridge of Spirits een aantal pittige gevechten voor je in petto heeft, zijn er ook meer dan genoeg heerlijke platform-elementen. De werelden zitten vol geheimen, te beklimmen gebouwen en bomen en natuurlijk Corruption, het virus wat veel van de natuur aantast.

Je hebt een aantal gebieden waarin je avontuur zich bevind, met een verlaten dorp als middelpunt. In alle gebieden heb je een aantal dingen die je kunt doen, zoals het verzamelen van Rot, het vinden van Spirit Mail en het zoeken van hoedjes, daar later meer over. Je kunt je voorstellen dat dit niet allemaal zomaar voor het oprapen ligt. Daar is natuurlijk geen lol in te vinden, en dus ligt alles behoorlijk verspreid door het land. Op het sterker worden door de Rot na is alles optioneel. Heb je dus geen behoefte aan het vele zoeken en puzzelen, kun je dat lekker links laten liggen. Worstel je van baas naar baas en gebied naar gebied, dan kom je ook bij het eindpunt, en een stuk sneller ook. Ik moest mezelf er af en toe wel aan helpen herinneren dat ik een deadline had dus toch bepaalde stukjes even moest overslaan. Dus drie keer raden wat ik de komende weken nog ga doen!

Kena, Bridge of Spirits, Ember Lab, Playstation 5

De vergelijking met Zelda komt voor een deel bij de gameplay, en een deel bij de wereld vandaan. Niet met Breath of the Wild, maar met de traditionele. Kena heeft namelijk een erg grote wereld met vele hoekjes en gaatjes om van alles te vinden, maar is ook ietwat beperkt. Je kunt best van de paden afwijken, maar moet wel rekening houden met dat je niet tussen elk bosjes en in elk huisje kunt kijken. Desondanks zijn er genoeg plekken om wel te zoeken naar Rot, Spirit Mail en hoedjes! Soms je kom je er snel bij, soms vergt het wat klim en spring werk. Denk ook aan verborgen grotten, stiekeme randjes waar je omhoog kunt klimmen en allerlei potten die in de boom hangen, vol met muntjes. Continu rondzoeken en kijken maakt zo’n spel met een al magische omgeving nog beter!

Maar de vergelijking houdt hier nog niet direct op. Je gaat namelijk niet 25 uur lang opzoek naar hoedjes. Het puzzelen en springen heb je ook nog om te vorderen in het verhaal, en daar vind je ook meer dan genoeg uitdaging, op z’n Zelda’s met de nieuwe wapens die je vind. Naast dat je boog pittige pijlen afvuurt, kun je ook naar een specifieke bloem teleporteren als je hier een pijl op afvuurt. Zo kom je weer op nieuwe hoogtes en kun je weer bij nieuwe gebieden komen. Ook heb je een bom die meer doet dan alleen schade aanbrengen. Breng je deze bom tot ontploffen op bepaalde stenen, bomen of stukken rots, schieten ze de lucht in en vormen ze -nagenoeg altijd- een brug naar een volgend gedeelte. De extra uitdaging zit hier in de korte tijd die de stenen in de lucht hangen. Spring je dus niet snel genoeg, duikel je zo weer naar beneden.

Opvullen van de tijd

Je komt tijdens het doorlopen van het verhaal al veel hoedjes en Rot tegen. In kistjes op je route, potten die aan de boom hangen en andere objecten. De Rot zijn natuurlijk erg handig, zoals ik al vertelde krijg je hier extra krachten van, maar de rest is eigenlijk volledig overbodig en puur voor de completist. Al je Rot kunnen namelijk een hoedje opzetten. Grappig -en stiekem ook wel schattig- maar het doet letterlijk niets. Ik ben een aantal keer met moeite een rots of boomhuis in gekomen, denkende dat ik een vette buit zou vinden, om vervolgens een kleine paddenstoel te vinden voor op het hoofd van de Rot. Ja shit, daar zit ik niet echt op te wachten. Cosmetische items zijn niet perse verkeerd, maar ik had liever andere outfits voor Kena gevonden, of een ander uiterlijk voor haar staf. Iets wat in ieder geval iets meer opvalt.

Kena, Bridge of Spirits, Ember Lab, Playstation 5

Het komt naar mijn idee dus over als het opvullen van de tijd. Kena is niet extreem lang, dus moet er maar iets bij zodat men langer blijft spelen. Hetzelfde valt te zeggen van de Spirit Mail die ik al een paar keer heb benoemd, al zit daar wel iets meer achter. Door deze spookachtige post ‘te bezorgen’ in het dorp, ontdoe je de huizen van de Corruption. Je verslaat de monsters, haalt de schimmel weg en krijgt vaak een potje geld. Óf, met een beetje mazzel, een extra hoedje. Gelukkig vind je meestal ook extra Rot hier, dus op die manier is het zoeken en bezorgen van de Spirit Mail iets meer waard.

Verdict

Een magisch avontuur die van mij nog wel een keer zo lang had mogen duren. Zo enthousiast als dat ik was bij de aankondiging, zo enthousiast ben ik nog steeds. Ik heb met open mond naar de uitzichten van de bergen en over zeeën gekeken en verbaas me telkens weer hoe mooi het is. Hoe goed de animaties zijn, hoe tof het verhaal is en hoe Kena groeit. Ik ben nog het meest verbaasd over de actie en combat. Vooraf had ik nooit gedacht dat er bijna Souls-like gevechten in zouden zitten, met bazen waar ik soms tien of vijftien keer het loodje heb gelegd. Voor een platformer vind ik dat erg tof!

Ik hoop dat Ember Lab doorgaat het met het maken van games. Of dit nu in de vorm is van DLC voor Kena, of dat ze met iets volledig nieuws komen, ze hebben zich van hun beste kant laten zien. Een enorm petje af!

Tagged

Review Overview

Gameplay 90 %
Audiovisueel 85 %
Verhaal 85 %
Summary
De nieuwe generatie consoles heeft er een fantastische titel bij gekregen, een die veel indruk op mij heeft gemaakt en nog veel gespeeld gaat worden. Met de spannende acties, uitdagende puzzels en heerlijke platform elementen is het een game om in huis te halen. Ruim 20 uur vermaak voor de prima prijs van 40 euro.
86.7
Rogier Pepplinkhuizen
Game fanaat, Nintendo fan van het eerste uur, IT'er overdag. Speelt op de PC , Switch en Playstation 5. Wekelijks verzeild in Dungeons & Dragons als Dungeon Master.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.