Review: Immortals Fenyx Rising -Een toffe nieuwe IP

Mis dit niet Reviews

Immortals Fenyx Rising, eerder aangekondigd als ‘Gods and Monsters’, is een gloednieuwe IP van Ubisoft en zeker geen verkeerde. Ik mocht ermee aan de slag en ik heb er genoeg over te zeggen! 

“Fenyx? Dat klinkt als het geluid dat een domme vogel maakt op het moment dat ie zichzelf per ongeluk in de fik zet!”- Zeus. Zo, de toon is gezet.

…of gods and monsters

Immortals Fenyx Rising is een game die op het eerste gezicht vooral heel erg veel weg heeft van Breath of the Wild. Dat is ook zo, en dat is helemaal niet erg. Het is niet storend, noch zit het in de weg. De art-style heeft aardig wat van weg van de Zelda-game, maar de klim-mechanic, waarbij je een stamina-balkje krijgt die bepaalt hoe ver je kan klimmen, nog wel het meest. Ook is het upgraden van je health en potions brouwen niet geheel onduidelijk geïnspireerd door de Zelda-titel. Misschien zou je zeggen: beter goed gejat dan slecht verzonnen, maar samen met de redelijk korte puzzel gedreven dungeons (rifts) zijn dit alle overeenkomsten. De verschillen zijn veel interessanter.

Het grootste verschil is de storytelling. Die is dusdanig goed, dat ik thuis te horen kreeg dat ik het geluid weer over de speakers moest laten gaan; mijn vrouw wilde meeluisteren. De game is een verhaal, verteld door Prometheus. Die wordt door Zeus gevangen gehouden bovenop een berg, waar hij in een pleidooi om vrijgelaten te worden een verhaal vertelt (volgens mij ging het ongeveer zo, maar daar kan ik naast zitten). Hij begint met het verhaal van Fenyx, waarop ook het commentaar van Zeus begint met “Fenyx? Dat klinkt als het geluid dat een domme vogel maakt op het moment dat ie zichzelf per ongeluk in de fik zet!”

Let me tell you a story…

Prometheus vertelt in geuren en kleuren de gebeurtenissen van de game, continu voorzien van commentaar van de irritante dude achterin de klas die overal wat van vindt, in dit geval Zeus. Fenyx en haar crew lijden schipbreuk en belanden op een eiland, waar Fenyx als enige wakker wordt. Je kan zelf het geslacht van Fenyx bepalen, in mijn geval was het een meisje. Ze komt erachter dat iedereen in steen is veranderd, en zij als schilddrager is de enige die is overgebleven. Al snel vindt ze een zwaard en moet ze het gevecht aangaan met de monsters in de buurt.

Nog rouwend omdat iedereen in steen is veranderd komt zij van alles tegen, dat ze wegschrijft als imitatie. Een neppe goddelijke bijl, niet het echte pantser van een god en ga zo maar door. Fenyx slaat zich moedig door de gevechten en zal vrij snel de eerste god tegenkomen. De goden (ik vond het leuk om uit te vinden welke Griekse goden er allemaal in de game gebruikt zijn, dus ik zal ze proberen niet te noemen) zijn verslagen door de grote slechterik, Typhon. Om er weer bovenop te komen en mee te kunnen doen in het gevecht om de wereld te redden van eeuwige duisternis, is het aan Fenyx om quests te doen als; go do hero stuff.

Go do hero stuff

De quests in de game komen helaas altijd neer op een paar mogelijkheden, die terug zijn te brengen naar drie opties. De eerste is ergens heen gaan, een puzzel oplossen en het missende object terugbrengen. De tweede is ook ergens heen gaan, daar een paar vijanden in elkaar slaan, de grote slechterik een paar tikken geven, en weer terug naar de opdrachtgever om te vertellen dat het is gelukt. De derde is een dungeon in, vaak ook met puzzelelementen en een gevechtje hier of daar. Gelukkig is het allemaal erg leuk ingepakt.

Een van de goden is door de slechterik veranderd in een kind, die wil vooral jou bezighouden en is daar totaal niet duidelijk over. Jij als Champion-to-be bent natuurlijk al te happig om quests uit te voeren en krijgt van het kind de quest; go do hero stuff. Wat? Geen idee, doe maar dingen die helden doen. Op zo’n punt is het hartstikke fijn dat de punten waar je heen moet gewoon op de kaart staan, tussen een zee van icoontjes.

De Ubisoft map

Een Ubisoft-game is bijna niet meer te bedenken zonder de map. Een redelijk groot gebied, bezaaid met icoontjes die je lekker kan afstrepen. In Immortals Fenyx Rising is dit niet anders, je moet de icoontjes er alleen wel zelf opzetten. Dat werkt redelijk goed, doordat je op een hoog gebouw, berg of standbeeld klimt en lekker de omgeving bekijkt. Hierin is ook gelijk te zien dat de wereld, ondanks dat ie veel weg heeft van die uit Breath of the Wild, erg mooi is. Overal en nergens zie je hints naar al het goddelijke uit de Griekse mythologie en ondertussen ben je kistjes, rifts en upgrade-materialen op de kaart aan het zetten.

Dit is ook gelijk een van de twee plaatsen waarin de haptic feedback van de DualSense is verwerkt. Deze geeft iets van weerstand als je net naast de gewenste plek scout. Ja, dat is alles. De tweede plek is met boogschieten, daar geeft je linker trigger iets van weerstand als je je boog spant. Het is leuk gedaan, maar eerlijk is eerlijk, je mist er niets aan.

Goddelijke vaardigheden

Natuurlijk zit een bovennatuurlijke wereld vol met goddelijke vaardigheden, die jij mag gebruiken! En dat is tof, zo krijg je vrij snel een set vleugels die de double jump mogelijk maken, je krijgt ook nog een set arm-gaurds die je de mogelijkheid geven om zware objecten te werpen naar vijanden, of om puzzels op te lossen. De vaardigheden komen allemaal vrij snel achter elkaar jouw kant op, waardoor ik een paar uur heb rondgelopen zonder ze uit te proberen, omdat ik niet eens wist dat ik ze had. En ja, natuurlijk is het wel aan mij als speler verteld, maar net als de gemiddelde gamer let ik ook echt niet altijd op, zeker niet als er vijanden of puzzels in de buurt zijn!

De combat krijgt hierdoor een leuke extra vibe. Je voelt je vaak lekker overpowered en kan met ontploffende vogels en megagrote hamers je vijanden flink in de pan hakken!

Oordeel

Immortal Fenyx Rising is leuk, erg leuk zelfs. Dit komt vooral door de eigenwijze storytelling van Prometheus, gecombineerd met het bijdehante commentaar van Zeus die erachter komt dat ‘ie echt niet alles even goed heeft gedaan. Helaas wordt dat weer naar beneden gehaald door de herhaling in dungeons en puzzels. Vooral de dungeons lijken allemaal op elkaar en dat er steeds een andere manier is om de puzzel die voor je ligt op te lossen, vind ik het wel degelijk een gebrek.

Gelukkig is de wereld een prachtige samenloop van goddelijke elementen en een gevarieerde omgeving, die vervolgens weer vol zitten met icoontjes, zoals we gewend zijn van Ubisoft. Voor mij zijn die icoontjes echt geen nadeel, ik ga daar juist hard op, maar ik weet dat het een terugkerend commentaar is bij Ubisoft-games. De game heeft zeker wat weg van Breath of the Wild, maar niets waardoor het vervelend wordt. Als je houdt van een cartoon-achtige wereld en een stronteigenwijze manier van storytelling, dan is Immortals Fenyx Rising de ultieme aanrader!

Uitgever: Ubisoft
Ontwikkelaar: Ubisoft Quebec
Release: 3 december 2020
Platform(s): PlayStation 4, Xbox One, PC, PlayStation 5, Xbox Series X/S, Nintendo Switch, Google Stadia
Gespeeld op: PlayStation 5
Speelduur: 20-30 uur

Tagged

Review Overview

Storytelling 100 %
Combat 80 %
Open wereld 80 %
Algehele ervaring 90 %
Summary
87.5
Roel van Eeden
Gamer, vader, schrijver, dienstindeler bij Arriva, liefhebbende echtgenoot, in willekeurige volgorde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.