Horizon: Zero Dawn, Aloy

Review: Horizon: Zero Dawn (PC)

Mis dit niet Reviews

Een vreemde wereld met mysterieuze robots stond mij te wachten in deze heruitgave van Horizon: Zero Dawn. Als gelukkige van de redactie (en een van de weinige met een krachtige PC) mocht ik met de PC versie aan de slag om deze eens goed onder te loep te nemen.

Een goede kans heb ik het eerder nog niet gegeven, moet ik eerlijk toegeven. Ik heb me er wel in verdiept en de game geprobeerd maar net als vele andere, was ik op dat moment bezig met Breath of the Wild. Jammer, want de game leek me onwijs tof. Waarom ik Horizon dan later niet alsnog heb opgepikt is ook mij een raadsel. Maar gelukkig werd daar de PC versie aangekondigd! Het had direct mijn interesse en met de aankondiging van het tweede deel erbij was ik helemaal aan boord van de hype train gestapt. Ik wil natuurlijk voor ik straks aan het tweede deel ga beginnen wel weten wat er precies vooraf gegaan is. Een video op Youtube over het verhaal opzoeken zie ik ook nooit echt zitten, want je mist dan een stukje gevoel en opbouw.

Een nieuwe oude wereld

De game is inmiddels iets meer dan drie jaar oud, dus van A tot Z over het verhaal en tot in de het diepste van het verhaal duiken ga ik dan ook niet doen, maar ik zal zeker even vertellen waar het over gaat. Ik wil de twijfelende PC-eigenaren uiteraard wel van de juiste informatie voorzien. De wereld in Horizon: Zero Dawn heeft een vreemde wending genomen. Lang, lang geleden leek er een wereld te zijn vol technologie. Computers, laboratoriums en robots waren niet onbekend voor de mensheid. Toch leek dit niet eindig te zijn, want als we beginnen te spelen met de kleine Aloy, is er weinig nog van deze technologie over. Er moet gejaagd worden met pijl en boog en speren en we leven in hutten. Het is zwaar om te overleven in de barre buitenwereld waar ze zich bevinden, tussen de bergen en vol in de sneeuw. De oude wereld wordt een beetje als een taboe gezien, waarbij de ruïnes van de ‘metalen wereld’ absoluut verboden zijn. Maar als de kleine Aloy samen met haar verzorger Rost op jacht zijn, beland ze toch in een van deze ruïnes.  Whoops.

Aloy vind al gauw een Focus, een klein apparaatje die je op de zijkant van je hoofd plaatst. Dit zorgt ervoor dat je een soort boordcomputer in je hebt, waardoor je ten alle tijden informatie kunt vinden over je omgeving. Aloy is er erg blij mee en krijgt hierdoor een mooi voordeel in haar zware leven. Zij en Rost zijn namelijk Outcasts. Ze wonen buitende dorpen en steden en worden eigenlijk niet geaccepteerd. Sterker nog, praten met de Outcasts is een beste zonde, dus iedereen probeert ze krampachtig te vermijden. Aloy krijgt echter een kans om zich bij een clan te voegen, via de Proving. Een test waarbij men een parkoers moet overwinnen. Als ze dit wint hoort ze niet alleen bij een clan, ook krijgt ze de kans om vragen te stellen aan een soort orakel. Nog liever dan bij een clan horen wilt Aloy weten wie haar moeder precies is.

Transitie

Waar ik natuurlijk erg op let bij een port naar een ander platform, voornamelijk de PC, is of het grafisch heel erg anders is. Voor zoiets gebeurd ben je al gauw een paar jaar verder dus ergens hoop je wel op wat vooruitgang. Waarom ik dit vooral bij de PC doe is omdat dit over het algemeen een veel krachtiger apparaat is. 4K is al jaren mogelijk, evenals 60 frames per second. Je hoopt dit dan ook terug te zien in de game. Het korte antwoord is; redelijk. Ik heb de Playstation 4 versie ook goed bekeken, zelfs even gespeeld, en ondanks dat er wel verschillen te zien zijn is het niet veel.

Op het moment van schrijven is er een patch in ontwikkeling die er voor moet zorgen dat er verschillende problemen worden opgelost, want het ging niet zonder problemen. Ik heb een RTX 2070 Super grafisch kaart met een i7 processor in mijn PC, de game geïnstalleerd op een SSD en alsnog had ik op verschillende momenten haperingen. Daar zit ik natuurlijk niet op te wachten. Gelukkig ging het om sporadische momenten. Over het algemeen heb ik een erg soepele ervaring gehad! De post-apocalyptische wereld komt nog beter tot z’n recht in Ultra HD. De fijne details die in de robots zichtbaar zijn lijken wel nog gedetailleerder. Maar door het scherpere beeld zien we ook de mindere kanten beter. De game is natuurlijk al drie jaar oud, maar het valt direct op in de gezichten van de personages. Gezichten zijn soms the smooth, alsof we geen poriën meer hebben in de toekomst. Wat natuurlijk mooi zou zijn!

Het zit in deze heruitgave dus voornamelijk in hoe scherp alles er uit ziet en hoe fijn de details zijn. Geen blur meer op spullen en gebouwen, maar erg scherp beeld. Ik ben alleen wel bang dat je als je een iets mindere PC hebt, dit een stuk minder tot z’n recht komt. Natuurlijk is het ook dan scherp en kun je de 60 frames per second halen, mits je lagere settings gebruikt. Je komt dan wel een stukje meer in de richting van enkel een versoepelde Playstation 4 ervaring. Kijk vooral ook eens naar deze video, waar de verschillen erg goed naast elkaar worden gezet. Ik hoor natuurlijk graag van jullie of jullie het grote verschillen vinden, of maar minimaal.

Nieuwerwetse Jagers

Waar ik al die tijd al heel erg van onder de indruk was, is de gameplay van Horizon: Zero Dawn. Het is natuurlijk ‘gewoon’ weer een RPG met alle bijbehorende onderdelen van dien. Toch leek het anders. Dus ik ben tijdens het spelen opzoek gegaan naar wat er voor mijn gevoel zo anders is aan de game en ik denk er wel uit te zijn: de setting. Dit klinkt natuurlijk erg voor de hand liggend maar ik leg het je uit.

Doordat je een bijzonder arsenaal hebt aan wapens en gadgets kun je op een hele andere manier te werk gaan. Je hebt in eerste instantie een boog en een speer, wat voor redelijk standaard combat zorgt. Het zijn de extra wapens die het bijzonder leuk maken om te experimenteren. Zo heb je de Tripcaster, een wapen waarmee je eenvoudige val kunt zetten. Je spant een elektrisch geladen lijntje waar je wilt en probeert ze een robot tijdelijk uit te schakelen. Klinkt eenvoudig maar ik vond het uiterst effectief op sommige moment. Ook zijn er verschillend traps te krijgen, die je op het pad van je vijand kunt plaatsen. De robots hebben vaak niet in de smiezen als er iets op de weg staat, iets waar je dankbaar gebruik van kunt maken. Dus in plaats van je ouderwetse berenklauw op de weg te zetten, analyseer je eerst waar de robot heenloopt en zet je ‘gewoon’ een stroomval neer! Kind kan de was doen.

Natuurlijk is alleen maar vallen zetten niet leuk. Tenminste, dat vind ik. Alles stealth doen vind ik niks aan dus zo nu en dan spring ik gewoon op de vijand af. Doordat je niet echt je vijand kunt targetten, dus ‘m vast zetten met de camera, krijg je soms wat klungelige gevechten. Snel met de camera meedraaien, ontwijken, net op tijd een klap uitdelen of een pijl schieten. Het vergt wat oefening en gewenning. Uiteindelijk heb ik voldoende voldoening uit de vlotte combat weten te halen!

Een perfect personage

Waar de combat me erg had verrast, is Horizon als rollenspel vrij standaard. De setting an sich is erg tof en zoals ik eerder als zei; de post-apocalyptische wereld is supervet gemaakt. Ook Aloy als personage heb ik erg van kunnen genieten, al ik heb ook wat kleine irritatie punten gehad.

Aloy is namelijk vrij… perfect. Ze heeft geen woede-uitbarstingen, is eigenlijk niet boos, wilt iedereen helpen wat eigenlijk ook altijd lukt. Ze is in principe overal goed in. Misschien komt het wel omdat ik niet overal goed in ben en voel ik gewoon wat jaloezie. Persoonlijk vind ik het leuk om te zien hoe een personage groeit qua karakter. Hoe ze bepaalde eigenaardigheden hebben en deze misschien wel verbeteren of wegwerken tijdens het verhaal. Aloy groeit natuurlijk zeker, maar niet op de manier zoals ik net beschreef. Men mag best een beetje onaardig zijn soms, of een botte opmerking maken!

Nu ben ik hier niet zo van ondersteboven dat ik de game eigenlijk wilde wegleggen. Het viel me op en ik heb me er soms wat aan geërgerd. De rest van de game is echter dusdanig goed dat ik de ‘perfecties’ al gauw achter me kon laten.

Wat ik verder bedoel met dat Horizon als rollenspel vrij standaard is, is de manier waarop je Aloy verbeterd met skills. Je gaat na een maar missies en het uitschakelen van vijanden een level omhoog. Je krijgt vervolgens een skillpoint die je kunt toekennen in een van de zogenoemde skill trees. Elk van deze skill trees representeert een andere manier van spelen; Prowler (stealth), Brave (combat), Forager (support) en Traveler. De laatste is enkel in de uitbreiding beschikbaar. Zelf probeer ik zoveel mogelijk hybride te spelen. Zo hou je voor mijn gevoel de meeste opties open en kun je op heel veel manieren je doel bereiken. Natuurlijk zijn ze hier specifiek voor Horizon ingericht, maar een soortgelijke verdeling zie je in nagenoeg elke RPG. Uiteraard werkt dit goed, want ik kom met veel plezier de game door. Het zou echter leuk zijn als we een keer een volledig nieuw systeem zien!

Verdict

Het zou geen probleem zijn om nog wel 2000 woorden te besteden aan het beschrijven van de game, wat ik er zo onwijs vet aan vind en hoe ik denk dat iedereen dit moet spelen. Met de grote hoeveelheid video’s die er inmiddels beschikbaar zijn raad ik aan om gewoon wat gameplay te kijken om tot een volledig beeld te komen.

Qua poort naar de PC zit het helemaal snor. Guerrilla laat zien dat hun top-game van drie jaar geleden met gemak mee kan komen in de huidige tijd. Heb je dus een stevige PC onder je bureau staan en ben je opzoek naar een titel om je de aankomende 40 uur in te verliezen, dan ben je bij Horizon: Zero Dawn op het juist adres.

Tagged

Review Overview

Grafisch 90 %
Heruitgave 85 %
Gameplay 92 %
Role Playing Game 85 %
Summary
Ondanks dat we drie jaar verder zijn kan de game nog prima mee met zijn hedendaagse concurrentie. De mogelijkheid om ook in Ultra HD (4K) te spelen maakt het helemaal mooi. Dus heb je een krachtige PC staan dan raad ik je erg aan om Horizon: Zero Dawn eens te proberen, om je er vervolgens hopeloos in te verliezen.
88
Rogier Pepplinkhuizen
Game fanaat, Nintendo fan van het eerste uur, IT'er overdag. Speelt op de Switch, PC en Playstation 4. Wekelijks verzeild in Dungeons & Dragons als speler, soms als Dungeon Master.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.