Destiny 2 PlayStation Plus

Review: Destiny 2 (deel 1)

Reviews

In het vervolg op de succesvolle MMO RPG Shooter Destiny (2014) staat er een nieuwe grote vijand op, die het heeft voorzien op de superkrachten van de guardians. Om die te verkrijgen vernietigt hij de thuisbasis van de guardians en probeert hij de krachten van de mysterieuze Traveler te stelen.

Een verhaal

Het klinkt hartstikke logisch dat een Triple A game van zo’n omvang een goede storyline heeft, maar in het eerste deel was deze goed weggestopt in heel veel kleine stukjes die je alleen in de companion app of op de site van Bungie kon lezen. In Destiny 2 is de campaign de storyline en daarbuiten zijn veel korte missies die op het verhaal aansluiten.

Het verhaal zelf is simpel maar doeltreffend. De leider van de Cabal (Ghaul) heeft het gemunt op de Traveler. De Traveler is een vreemde bol die de guardians van hun superkrachten voorziet door middel van Light. Die krachten gebruiken de guardians om het zonnestelsel te beschermen tegen groepen vijanden. Ghaul komt met een onverwachte aanval op de Tower, de thuisbasis van de guardians, en vernietigt deze en ontneemt alle Light. Vervolgens gebruikt hij een apparaat om de kracht van de Traveler te mijnen en voor zichzelf te gebruiken. Het is aan jou om je Light terug te krijgen zodat je terug kan vechten. In de grofweg 15 hoofdstukken van de campaign verlies je eerst alles, je kruipt langzaam terug en vindt een manier om je krachten terug te winnen. Daarna mag je op zoek naar de 3 legendarische guardians die in het eerste deel eigenlijk alleen maar rond een tafel stonden. Via een lange weg langs meerdere planeten vecht je terug in een epische strijd tegen Ghaul en de zijne.

Na het verhaal begint het pas echt

Zodra je de campaign hebt uitgespeeld en het maximale level hebt bereikt kan je echt aan de slag gaan met wat Destiny 1 ook zo tof maakte, het verzamelen van gear en de grote open werelden ontdekken. In de grote open werelden heb je quests, public events en adventures. Quests leiden je door meerdere missies en hebben vaak een mooie beloning aan het eind. Adventures zijn anders, het lijken een beetje op patrols van de eerdere game, maar dan langer. Je krijgt een serie opdrachten die je vaak naar nieuwe plaatsen brengt met een kleine zijtak van het verhaal. Public events zijn net als de eerdere game, alleen nu heb je ze op de kaart staan en komen ze veel vaker voor waardoor je niet meer een zelfgemaakte internet timer erbij hoeft te zoeken. Het grote nadeel is wel dat de werelden gigantisch zijn en dat je pas een voertuig krijgt als je het verhaal hebt uitgespeeld.

Nieuwe subclasses

Een subclass is een set bovennatuurlijke krachten die je kan gebruiken in je gevechten. Naast 2 subclasses uit Destiny 1 zijn er nu ook nieuwe toegevoegd, elke character krijgt 1 nieuwe subclass na het vinden van een token. Zo’n token zit verstopt in willekeurige lootcrates die door de werelden verspreid liggen. Na een korte opdracht mag je je nieuwe oude subclass ophalen, de nieuwe krijg je in de campaign. Naar mijn mening is dit een beetje vreemd gedaan, je krijgt ineens uit het niets een token die je moet vullen door het doen van public events en daarna mag je een soort grot in waar een stukje van de traveler ligt. Dit is bij beide tokens het geval en is niet gebaseerd op waar in het verhaal je bent, en redelijk level gebonden.

De nieuwe subclasses zijn wel leuk en redelijk verfrissend, maar zorgen er helaas voor dat een paar oude favorieten niet meer in het spel zitten. De Titan Bubble is vervangen door een schild (denk aan Captain America), de Hunter Blade Dancer is vervangen door een soortgelijke speerdans en de Warlock Selfres is vervangen door een vlammend zwaard. De bubbel van de titan is nog wel mogelijk, maar via een onhandige omweg.

Crucible

De pvp modus van Destiny heet Crucible en is nu alleen nog maar 4v4 in 2 opties, Quickplay en Competitive. In Quickplay krijg je een random pvp modus waaronder Control (Domination), Supremacy (Kill Confimed) en Clash (Team Deathmatch). In Competitve ben je ook met 4v4 en heb je 2 mogelijkheden. In de ene mogelijkheid vecht je met een beperkt aantal levens en in de ander heb je maar 1 leven per ronde, maar kun je ook winnen door het plaatsen of ontmantelen van een bom.

De nieuwe subclasses geven een mooie draai aan de Crucible, deze is een stuk meer in evenwicht en door de nieuwe wapenindeling is het veel meer een skillbased shooter. Waar ik in Destiny 1 telkens door een sniper of shotgun werd verrast komt dit nu veel minder voor en maak ook ik een kleine kans om te winnen.

De nieuwe wapenindeling

De nieuwe wapenindeling heeft primary, secondary en heavy weapons helemaal veranderd. Nu heb je kinetic, energy en power weapons. Kinetic zijn je voormalige primaries, energy zijn je voormalige primaries met een burn en power weapons zijn nu alle voormalige secondaries en heavies. Door een sniper en shotgun power weapons te maken is het nu zo dat je eerst ammo moet verkrijgen voordat je met een van deze wapens kan schieten. Hierdoor is niet elke match een gevecht tussen de beste snipers, noch is het zo dat degene die in de hoek wacht met een shotgun wint, nu moet je daadwerkelijk raak schieten met een ‘gewoon’ wapen.

Het tijdelijke oordeel

Destiny 2 is een game voor iedereen die van goede shooters houdt, de combat is zowel in pvp als pve goed en uitdagend. Hoewel de campaign relatief makkelijk is, zit er wel een verhaal in. Het verhaal is zwak en niet nieuw, maar is interessant genoeg om zonder tegenzin de eerste keer door te spelen, de tweede keer voelt het wel meer als een taak. De Crucible is door een paar aanpassingen veel meer in evenwicht en is nu iets waar ik me veel meer in thuis voel. De grote open werelden geven je genoeg te doen, misschien zelfs te veel, want overal liggen nieuwe dingen waardoor je afgeleid raakt van waar je eigenlijk mee bezig was. De graphics zijn opgepoetst en zien er goed uit.

Ik vind het jammer dat er niet een nieuw ras is toegevoegd, je bent nu weer tegen de Cabal, Fallen, Taken en Hive aan het vechten, die allemaal nog steeds dezelfde krachten hebben. Ook voelt de game aan als een nieuw hoofdstuk en niet als een nieuwe game, wat je als goed en slecht kan bestempelen. Al met al is het een zeer toffe game die precies weet hoe ze gamers aan zich kunnen binden.

Nb: dit is deel 1 van de review, een aantal grote endgame activiteiten zoals de raid en trials moeten nog uitkomen en zullen net als clanbonussen in deel 2 worden behandeld.

Tagged
Joey Hasselbach
Hoofdredacteur en de ervaren rot in de redactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.