Demon's Souls

Review: Demon’s Souls Remake – niet voor tere zieltjes

Mis dit niet Reviews

Er zijn weinig games zo uitdagend als Demon’s Souls. Veel gamers zijn deze uitdaging aangegaan om uiteindelijk verslagen en jankend af te druipen. Echter, voor diegene die door weten te zetten is het gevoel van overwinning als geen ander. De remake van Bluepoint Games zet deze traditie overtuigend voort en is bovendien zo’n beetje de enige volwaardige next-gen ervaring die exclusief op de PlayStation 5 is. Voor vroege PS5 bezitters rest dus de vraag: durf ik Demon’s Souls aan? Als Souls-amateur geef ik jullie mijn ongezouten mening.

Déjà-vu

We stappen even in de tijdmachine naar 1990. Als zevenjarig manneke had ik een kersverse Sega Megadrive gekregen, mijn eerste eigen spelcomputer. Één van mijn eerste games was Ghouls ‘n Ghosts. Een platform actie-game waarin je een riddertje speelt genaamd Arthur die het koninkrijk en haar prinses moet redden van demonen. In het begin draag je een harnas dat je kan upgraden naar een sterker harnas of verliest wanneer je geraakt wordt. vervolgen loop je in je blootje en is één klap genoeg om het level opnieuw te moeten beginnen. Dit was een behoorlijke pittige uitdaging destijds, maar elke keer dat ik een level verder kwam was er een geweldig gevoel van overwinning. Met het zweet in mijn klauwen versloeg ik (na vele pogingen) de eindbaas en sprong ik een gat in de lucht. Nu in 2020 bekruipt mij een enorm gevoel van déjà-vu tijdens het spelen van Demon’s Souls. Want, ridders: check, demonen: check, frustrerend moeilijk: godnondeju-check!

Surprise Muthafucka!

Het begint allemaal vrij rustig en relaxt. Na het kiezen van je klasse en creëren van je personage loop je door een kerker waar je een tutorial krijgt van de besturing. Met het grootste gemak hak je je een weg door de ridders en zombies en zal je bijna geloven dat het allemaal wel meevalt. Het is allemaal zo moeilijk niet hoor, neee… Totdat je door mist stapt en oog in oog staat met een enorme demoon die je in één klap naar het hiernamaals ramt! Vervolgens ontwaak je in de Nexus vanuit waar je avontuur pas echt begint. Van hieruit kan je vrij kiezen naar welk van de vijf werelden je transporteert. Bovendien vindt je hier verschillende kleurrijke personages welke je helpen met tips, uitrusting en spreuken. De belangrijkste hiervan is de Maiden in Black welke in ruil voor zielen je statistieken verhoogt in de gewenste categorie.

Demon's Souls

Weinig hulp

Zodra je de eerste wereld betreedt merk je al gauw dat er maar weinig voorgekauwd wordt door de game. Her en der vindt je markeringen die je een korte hint geven over een aankomend gedeelte, maar vaak zijn deze cryptisch en snap je naderhand pas de betekenis. Deze hints zijn samen met de informatie van de npc’s de enige manier om je wegwijs te maken. Dit zorgde in mijn geval ervoor dat ik pas na zes uur begreep hoe de game het best speelt. Want dáárin ligt de truc met Demon’s Souls (en volgens mij elke Souls game). Namelijk: het weten in welke volgorde je het beste de werelden en diens levels kan tackelen. En weten voor welke type voorzieningen je kan farmen in elke wereld. Zo ontdekte ik dat er een wereld is waar de vijanden naar verhouding een stuk meer zielen opleveren nadat je ze verslaat. Dus versloeg ik er steeds een aantal tot het het moeilijkste gedeelte kwam en keerde ik vervolgens weer naar de Nexus om ze in te leveren.

You have died

De duivel zit hem in de details in Demon’s Souls. Zo kan een bepaalde ring of type uitrusting net het verschil maken op leven en dood. Met vaardigheid kom een groot eind, maar zelfs dan zal je op den duur tegen een muur oplopen, of tegen een schild van tien meter in het geval van de Tower Knight baas. Op deze manier verteld de game (zonder dat te melden) dat je beter een andere kant kan opgaan. Er is altijd een weg met de minste weerstand en zodra je die ontdekt hebt kom je weer een (klein) stukje verder. Het heeft meestal geen zin om keer op keer dezelfde baas proberen te verslaan en het “you have died” scherm voor de honderdste keer te zien. Dit is het moment om of even een andere wereld te gaan bezoeken, je statistieken te verhogen, een kopje kalmerende thee te zetten, even uit het raam te schreeuwen, of de Demon’s Souls wiki te raadplegen. Ik hou zelf niet van het laatste doen, maar in Demon’s Souls is helaas geen plaats voor ego’s. Dit zal om frustratie te voorkomen dan je beste optie zijn.

Demon's Souls

Wereld tendens

Sterven hoeft niet meteen te betekenen dat de game makkelijker wordt. Sterker nog: het wordt alleen maar moeilijker! Wanneer je namelijk vaak genoeg sterft in menselijke vorm (ten opzichte van souls vorm) dan beïnvloedt dat de wereld richting een zwarte tendens. Hierdoor zullen de vijanden sterker worden en verschijnen er zwarte fantomen om je het leven extra zuur te maken. Daarentegen nemen de hoeveelheid zielen per verslagen vijand en de hoeveelheid item-drops toe. Het omgekeerde krijg je weer met een witte wereld tendens. Dit is echter een stuk ingewikkelder aangezien je nergens in menselijke vorm mag sterven. Bovendien heeft het hebben van een volledig zwarte of witte wereld tendens invloed op bepaalde paden die je wel of niet kan bewandelen. Dus zelfs sterven heeft (naast je zuur verdiende zielen kwijtraken) veel consequenties. Maar maak je vooral niet te druk….. of misschien wel.

Akelig mooi

De werelden in Demon’s Souls zijn adembenemend mooi vormgegeven. De game draait op een bijna ongehinderde 60fps. Samen met de prachtige lichteffecten is dit een geweldige game om de kracht van de PlayStation 5 mee te tonen. Het is bovendien mogelijk om de game in een performance modus of visual modus te zetten. Gezien dat de game er in performance modus nog steeds geweldig uitziet zal dit voor menig speler de voorkeur hebben. Het is namelijk een stuk makkelijker om je parries en blocks in 60fps te timen. En gezien dat Demon’s Souls meedogenloos is qua moeilijkheidsgraad is elk voordeel dat je kan behalen een pré. Er zijn ook een aantal filters die de game een warme of koude gloed geven of de boel een beetje ophelderen. De laatste optie (bright) koos ik aangezien er een heleboel duistere omgevingen zijn en zo beter verstopte vijanden eerder kon zien.

Demon's Souls

Dood stil

Demon’s Souls maakt veel gebruik van het opzettelijk weglaten van muziek. Zo hoor je over het algemeen alleen omgevingsgeluiden en het geluid dat de verschillende vijanden maken. Dit zorgt voor een beklemmende sfeer waar je constant op je hoede bent voor naderende vijanden. Zo weet je ook of er om de hoek misschien een skelet staat te wachten met een belachelijk grote hakbijl. Echter, zodra je een baas tegenkomt start er een epische track inclusief koor die het gevecht extra spannend maakt. Verder heb je de stemmen van de npc’s welke allemaal uniek en overtuigend zijn. Bovendien kan je met een goede headset of surround systeem precies horen waar het geluid vandaan komt dankzij het Tempest 3D audio van de PlayStation 5. Wat betreft muziek en geluid scoort deze game op alle fronten hoog.

Nieuw verfje, zelfde hel

Uiteindelijk zit onder al dit moois nog steeds dezelfde game als die uit 2009. Er zijn een aantal quality of life verbeteringen toegevoegd, maar het is en blijft een remake. Het is belangrijk om je hiervan bewust te zijn, want nadat je gewend bent aan het glimmende nieuwe omhulsel wacht je nog steeds dezelfde hel. Ik kan daarom niet zeggen dat mijn tijd met Demon’s Souls een en al plezier was. Het is niet voor niks een van de meest stressgevende games die je kan spelen. Het heeft ook lang geduurd voordat de game een beetje begon te klikken. Voordat ik door had hoe ik het beste een baas kon verslaan had ik al een aantal keer vloekend opgegeven. Daarom kan ik deze game ook niet aan iedereen aanraden. Er wordt een groot beroep gedaan op je uithoudingsvermogen, geduld en vaardigheid. Ik geloof dat ik als recensent mijn geloofwaardigheid verlies als ik zeg dat dit gewoon een kwestie van doorbijten is. De game verwacht dat je steeds out-of-the-box denkt. Als je verder probeert te komen door middel van een lineair pad aan te houden, ga je een slechte tijd hebben met Demon’s Souls. Dit is ook meteen zijn grootste kracht. Want wanneer je een stapje terug doet, even nadenkt, een nachtje erover slaapt, kom je meestal de keer daarop weer verder. Dit overkwam mij in ieder geval en ineens was ik toch wel hooked. Ik weet nu al dat vanwege deze mengeling van ups en downs deze launch game mij nog lang zal bijblijven, net als Ghouls ‘n Ghosts.

 

Uitgever: Sony Interactive Entertainment
Ontwikkelaar: 
Bluepoint Games
Release: 
11 november 2020
Platform: 
PlayStation 5
Speelduur: +/- 20 uur als je pro bent anders minstens 40 uur

Tagged

Review Overview

Gameplay 80 %
Graphics 90 %
Geluid 90 %
Algehele ervaring 70 %
Summary
Ik kan deze game geen perfect cijfer geven, want Demon's Souls is gewoon niet voor iedereen. De game is zelfs niet voor mij, want ik mis de toewijding om een echte demon-slayer te zijn. Dus dit is een waarschuwing voor alle huidige en toekomstige PlayStation 5 bezitters. Als je een Souls-Borne veteraan bent dan heb je aan Demon's Souls een van de meest prachtige games in de reeks. Echter voor gamers die voor het eerst een spel van dit kaliber spelen kan het net iets te frustrerend zijn. Je moet in ieder geval bereid zijn om vaak te sterven en als je dat kan zonder je DualSense door het raam te gooien wacht hier wellicht een geweldige ervaring voor je.
82.5
Robbert de Nijs
Een console gamer in hart en nieren. Met schrijven voor GamingNation komt een droom uit om mijn passie voor gamen te delen met een groter publiek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.