Review: Chivalry II

Mis dit niet Reviews

Schreeuwende ridders met zwaaiende zwaarden: dat is de beste omschrijving van Chivalry II. Het bestormen van kastelen en het onthoofden van jouw tegenstander was nog nooit zo leuk!

Chivalry: Medieval Warfare kwam 9 jaar geleden uit op PC en later op alle mogelijke consoles. Hoewel de game nooit super populair is geworden, was er wel een schare fans die hielden van de middeleeuwse slagvelden en de snelle, bloederige gevechten met zwaarden en schilden. Negen jaar later brengt Torn Banner Studios het vervolg uit met de simpele titel Chivalry II. Het is weer eens dikke pret op het slagveld, maar niet zonder de nodige problemen.

Ridder tegen ridder op het slagveld

Chivalry II is een actiespel dat zowel in first person als third person gespeeld kan worden. In teams van 32 man ga je de strijd aan tegen de Masons of de Agatha, ofwel het rode en het blauwe team. Er zijn simpelere slagvelden – waarin het gewoonweg het doel is om het andere team uit te moorden – maar er zijn ook complexere levels, zoals een beleg van een stad. In de complexere levels zal je verschillende objectives moeten uitvoeren om jouw team te laten winnen. Dit kan enorm verschillen: van het verplaatsen van de stormrammen, het slopen van de kasteeldeuren tot het in de fik steken van de huizen en het stelen van al het goud dat je kan vinden in de stad. Voor elke objective heb je een tijdslimiet om dit te voltooien, dus ieder team doet er alles aan om de objective te behalen, of het nu een verdedigende of een aanvallende taak is.

Dynamische slagvelden

Het resultaat is benoemingswaardig te noemen: het zorgt ervoor dat het slagveld dynamisch eruit ziet. Omdat de spawnpunten dynamisch zijn, komen vijanden in grote groepen ineens over de kasteelmuren stormen, waardoor jij met jouw team weer afstand moet nemen en een stuk grond moet inleveren om niet tot pulp te worden geslagen. Het is enorm intimiderend als jij opeens van rechts schreeuwende ridders aan hoort komen draven waar je het niet zou verwachten en het kan een omslag in de strijd zijn, het verschil tussen winst en verliest. Er zijn zelfs hilarische momenten waarop het slagveld begint in een strijd tegen boeren, waardoor jij als verdedigende partij plotseling als boer speelt en uiteraard geen kans maakt tegen de gepantserde soldaten tegenover je. Chivalry II doet er alles aan om het niet als een ‘gewoon’ potje vechten voelt, maar als een echte strijd met een verhaal erachter. De levels zijn ook goed opgebouwd: de stadsbeleggen bestaan uit verschillende fases, van het beklimmen van de muren tot de laatste rush naar de kasteeldeuren. Eén van de kastelen heeft een lange, dunne brug over een ravijn. Het is geweldig om te zien dat het gevecht als een zee heen en weer gaat; één meter naar voren, om vervolgens weer twee meter terug te worden geduwd.

Tactische laag in gevechten

Goed opgebouwde levels zijn echter niks zonder bijbehorend goede gameplay. Chivalry II is verbazendwekkend complex opgebouwd: van buitenaf lijkt het op een button mash feest, maar er zit een grote tactische laag achter. Van het kracht zetten achter je klappen door correct mee te draaien met jouw lichaam en in te stappen, tot het counteren van klappen door van tevoren dezelfde aanvalknop in te drukken als jouw tegenstander om een perfecte riposte uit te voeren. Je kan zelfs jouw tegenstander schoppen en duwen of onder een horizontale slag bukken. Al dit vechten wordt prachtig aangevuld met de vliegende ledematen; het is heerlijk om een kop eraf te hakken met een perfecte zaag op de nek.

Verschillende classes en subclasses

Hierboven heb ik tot nu toe alleen over de ridder gehad. Je kan gelukkig niet alleen spelers als de ridder: je hebt ook de Footman, de Vanguard en de Archer. Iedere class brengt weer nieuwe wapens met zich mee en dus een andere speelstijl. De Archer is – uiteraard – de boogschutter, de Vanguard is de meest gebalanceerde class, de Footman is de snelle maar matig gepantserde soldaat en de Knight(ridder) is het meest bepantserd, maar wel het traagst. Iedere class heeft tevens vier verschillende subclasses die worden ontgrendeld bij verschillende levels. Je kan XP verzamelen door kills, maar ook door het behalen van objectives en het winnen van slagvelden. Daarbij hebben alle subclasses ook verschillende wapens, dus je kan lekker experimenteren met verschillende sets.

Dit alles maakt Chivalry II dikke, chaotische pret. Het vechten is tof, de gehele sfeer is zowel badass als hilarisch (als ik wordt neergestoken door vier man met een speer kan ik niks anders doen dan lachen!) en er zit genoeg dynamiek in de slagvelden om je hooked te houden. Het spel is echter niet perfect en er zijn een aantal pijnpunten te benoemen.

Soms iets té chaotisch

Zo is Chivalry II vaak iets té chaotisch. Alle diepe, complexe mechanieken achter het vechten worden vaak teniet gedaan omdat je van vier kanten wordt neer gemept met ijzerwaar. Of wellicht ben je goed bezig en krijg je opeens een pijl in je nek. Er gebeurd vaak teveel op het slagveld om tactisch en rustig te kunnen denken om een lekker gevecht te voeren. Het kan frustrerend zijn wanneer je in een lekker duel opeens een knots op je achterhoofd krijgt. Als je eenmaal accepteer dat Chivalry II een knotsgekke strijd is en dat je elk moment omgelegd kan worden buiten jouw schuld om, kan je dit al gauw vergeten.

Onoverzichtelijke HUD

Daarbij is de HUD niet altijd even overzichtelijk. Op de PlayStation 5 is het schakelen tussen de verschillende classes, subclasses en wapens niet intuïtief. Je ziet vaak te klooien in de menu’s terwijl jouw teammaten wachten tot jij eindelijk respawnt. Ook zijn er onlogische keuzes in de button layout, zoals dat het gooien van jouw items – zoals een bom – met L1+R2 moet worden gedaan. In de hitte van de strijd vergeet je dit al snel en dat kan tot irritatie leiden.

Weinig inhoud

Het grootste probleem is echter het gebruik aan modi: Chivalry II is een erg uitgekleed spel. De modi zijn als volgt: mixed mode 64 players, mixed mode 40 players, Free For All, Offline en Training. De laatste twee modi speel je alleen als je wil oefenen op bots en mixed mode 64 players en 40 players zijn allebei een playlist van verschillende levels in een willekeurige volgorde achter elkaar. De levels steken goed in elkaar, maar er zijn in totaal maar 8 maps, wat na een aantal uurtjes toch oud kan worden. Er is verder geen singleplayer mode en ook geen keuze in welke modus je wil spelen. Wat ik ook mis is een duel mode, waarin je het kan opnemen tegen één andere speler. Het voelt aan alsof er nog het nodige mist, zelfs voor een multiplayerspel.

Customization

Wat je daarbij wel kan is het aanpassen van jouw soldaten: je kan alle classes van geslacht, gezicht en outfit veranderen. Je ontgrendelt van alles door te levelen, het te kopen met in-game goud of…microtransactions. Je kan uiteraard een speciale valuta kopen om cosmetics aan te schaffen. Helaas zitten verschillende toffe cosmetics verscholen achter een paywall, wat ik als ouderwetse en chagrijnige gamer toch als een minpunt wil aanschaffen, zeker omdat het om een spel van €29,99 gaat.

What you see is what you get

What you see is what you get met Chivalry II. Een hilarische, chaotische actiegame met ridders en kastelen, met genoeg epische momenten om het te blijven spelen. Houd er wel rekening mee dat er qua inhoud weinig te vinden is en dat je het niet erg moet vinden om vaak dood te gaan door een verdwaalde pijl in je nier of een speer in je ruggengraat. Als je nog een leuke multiplayer game zoekt voor een zachte prijs – €29,99 – dan kan ik Chivalry II zeker aanraden!

Tagged

Review Overview

Graphics 75 %
Gameplay 86 %
Levels 85 %
Fun 90 %
Summary
84
Boyd Willemsen
Typische IT'er die gek is van games en tech en al wat jaartjes schrijft voor Gamingnation.
http://Gamingnation.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.