Call of Duty Vanguard

Review: Call of Duty Vanguard

Waar EA en DICE juist besluiten om met Battlefield naar de nabije toekomst te gaan, keert Sledgehammer juist (weer) terug naar de Tweede Wereldoorlog. Nu we de zoveelste blik op deze oorlog krijgen, moet er haast toch wel iets heel unieks zijn aan Call of Duty Vanguard? Je leest het antwoord hierop in de review!

Zes unieke soldaten uit verschillende continenten

De singleplayer van Call of Duty Vanguard draait om zes soldaten uit verschillende continenten met één doel, namelijk het stoppen van een mega geheim project van de Nazi’s. Dit project wordt geleid door de Gestapo leider Freisinger. Gedurende de campagne volg je niet alleen het avontuur van de op echte soldaten uit de Tweede Wereldoorlog geïnspireerde helden, maar ook hoe het team eigenlijk bij elkaar is gekomen.

Het eindresultaat van de singleplayer is eigenlijk niet heel overtuigend. Doordat de game zich op zoveel personages probeert te focussen, zijn ze aan het einde van de rit niet echt memorabel meer. Al is het wel interessant om te zien hoe sommige personages gevormd worden door de oorlog.

Ook qua levels valt er eigenlijk niet veel boeiends te melden, behalve dat het de typische Call of Duty missies met zich meebrent en echt de campagne niet anders doet dan wat voorgaande delen deden en dat is toch eigenlijk best jammer. Immers zijn er de afgelopen jaren niet veel delen uit de serie geweest die een echt memorabele campagne hebben gebracht. Het is eigenlijk altijd gewoon een voorproefje geweest voor de multiplayer en laat je al spelenderwijs kennis maken met de vele wapens die de game rijk is. Het enige wat deze game iets anders doet, is dat de personages elk een eigen “specialiteit” hebben. Zo geeft de een leiding aan een groep, heeft de ander extra ruimte voor granaten en is er een die snipers om de tuin kan proberen te leiden met een mes. Niet dat je hierna er nog iets mee kan, want in de multiplayer en zombie modus wordt hier uiteraard geen gebruik van gemaakt.

Call of Duty Vanguard

De bekende Warzone gameplay

Qua gameplay valt er weinig op te merken aan Call of Duty Vanguard. Het laat wel de gameplay zoals we die van Black Ops Cold War een beetje achter zich en keert meer richting de gameplay van Warzone/ Modern Warfare (2019). Concreet gezegd houdt dit in dat je weer je wapen op muurtjes en obstakels kunt vastzetten en je ook weer kunt slide cancelen.

Het voelt in ieder geval een stuk sneller aan dan Black Ops Cold War en dit lijkt voornamelijk in de multiplayer zijn vruchten af te werpen (waarover later meer). Ik moet wel zeggen dat het toch een stuk prettiger voelde dan bij de game die we vorig jaar voorgeschoteld kregen.

Opnieuw ondode Zombies neermaaien!

Toen Treyarch aankondigde aan de Zombie modus te zullen werken, was ik eigenlijk best enthousiast. De ontwikkelaar heeft deze modus op de kaart gezet in World at War en nu we weer terugkeren naar die oorlog leek er geen vuiltje aan de lucht.

Helaas blijkt de waarheid toch iets anders in elkaar te steken, want de modus voelt namelijk behoorlijk karig aan. Het is voelt al heel snel eentonig en lijkt qua gameplay een copy paste van wat we in Black Ops Cold War hebben gezien. Dit keer fungeert de map Rising Star als de Hub van de modus en wordt je naar diverse locaties geteleporteerd, wat overigens locaties zijn uit de single- en multiplayer. De missies die je daarbij uitvoert zijn ook weer dertien in een dozijn en je krijgt nergens het gevoel dat je progressie maakt.

Om nog maar te zwijgen over het feit dat er slechts drie verschillende soorten zombies zijn en er geen puzzelelementen of dergelijke in zit waar deze modus ooit juist zou goed in was. Activision heeft al gezegd dat er volgende maand meer content aan zal komen en dat meer dan welkom, want de zombie modus uit Vanguard is bij lange na niet wat we van Treyarch gewend zijn.

Multiplayer vermaak

Gelukkig heeft Sledgehammer wel enorm veel tijd gestoken in de multiplayer van Vanguard. Een multiplayer van Call of Duty is geen multiplayer zonder de al bekende modi, maar twee nieuwe modi weten het voor mij helemaal goed te doen, namelijk Portal en Champions Hill.

Portal is eigenlijk hetzelfde als Hardpoint, waarin teams een bepaalde plek in de map moeten veroveren en zolang mogelijk zien vast te houden. Waar dat in Hardpoint steeds wisselt, is het in Portal een plek die steeds beweegt. Het resultaat is dat campers niet meer in een hoekje kunnen gaan zitten en wachten tot er iemand aan komt, maar met de cirkel mee moeten gaan om de punten te blijven scoren. Ik heb me echt heerlijk vermaakt met deze modus.

Ook Champions Hill is een erg vermakelijke modus en daarin nemen acht teams van twee of drie spelers (soms ook één speler) het tegen één team op. Elk team heeft een twaalftal levens en zo lang ze levens behouden kunnen ze verder spelen.

Elk potje duurt een aantal minuten en in dit potje moet je proberen zoveel mogelijk levens van je tegenstanders af te nemen. Om de twee potjes (soms vaker als er een team geëlimineerd is en je geen tegenstanders kunt krijgen) krijg je de kans om nieuwe wapens, attachments, perks en equipment te kopen, mits je daarvoor natuurlijk genoeg valuta hebt verdient. Dit doe je inderdaad door je tegenstanders te vermoorden, maar ook zal je tijdens je potjes stapeltjes geld kunnen vinden.

Het is een hele leuke toevoeging aan de bekende modi van Call of Duty en is naar mijn mening beter dan de Gunfight modus die in de Modern Warfare reboot werd geïntroduceerd.
Ook qua maps valt er weinig te klagen in Vanguard, want bij de lancering zaten er al 20 maps voor de gehele multiplayer en eigenlijk brengen ze allemaal dat typische

Call of Duty gevoel met zich mee. Het zijn vrij compacte maps met genoeg mogelijkheden voor alle type spelers. Of je nu graag “run-and-gun” met een SMG/ LMG speelt of juist wat meer afstand zoekt en je sniper tevoorschijn haalt, wat dat betreft zul je jezelf wel kunnen vermaken met de multiplayer van Call of Duty Vanguard.
Overigens voegt deze ook iets unieks toe aan de operators. Elke operator heeft namelijk een unieke eigenschap en een favoriet wapen. Als je met dat wapen speelt, ontvang je meer xp, zodat je deze wapens sneller volledig hebt ontgrendeld.

Call of Duty Vanguard

Met de hakken over de sloot

Call of Duty Vanguard is helaas niet de Call of Duty-game geworden die de Tweede Wereldoorlog opnieuw op de kaart heeft gezet. De game voelt op vele fronten aan als een dertien in dozijn game die eigenlijk te weinig doet om iets nieuws te brengen. De singleplayer is niet slecht, maar is ook niet een waar je over een paar jaar nog veel details van kan herinneren. Helaas geld dat ook voor de Zombie modus, die heel erg gerusht aanvoelt. Het kan ook haast niet anders, gezien Treyarch vorig jaar net klaar was met de afronding van hun shooter.

Het wordt nog wel interessant om te zien hoe de intergratie van Call of Duty Vanguard in Warzone precies gaat werken. Immers hebben de wapens in Vanguard maar liefst 10 verschillende attachments slots en lijkt het er zelfs op dat Warzone zich meer op gaat splitsen in Vanguard-wapens aan de ene kant en Black Ops Cold War/ Modern Warfare-wapens aan de andere kant. Maar dit is gelukkig een discussie voor over een week of drie.

Vanguard moet het daarentegen hebben van diens multiplayer, die eigenlijk niet iets heel bijzonders doet, maar gewoon doet wat Call of Duty al jaren goed doet: een arcade shooter brengen met een hoge snelheid en wat leuke modi voor de gewenste variatie.

Call of Duty VanguardUitgever: Activision Blizzard
Ontwikkelaar: Sledgehammer Games
Releasedatum: 5 november 2021
Platforms: PlayStation 4, Xbox Series X en Series S, Xbox One, PlayStation 5, PC
Gespeeld op: PC

Tagged

Review Overview

Gameplay 84 %
Algehele presentatie 56 %
Verhaal 60 %
Vernieuwingen 40 %
Summary
60
Joey Hasselbach
Hoofdredacteur en de ervaren rot in de redactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.