Champions of Vestroia

Review: Bakugan: Champions of Vestroia

Mis dit niet Reviews

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: ik heb Bakugan nooit gekeken. Dat betekent nogal wat voor deze review, namelijk dat ik Bakugan: Champions of Vestroia met geen enkel emotioneel fanboy-sentiment heb gerecenseerd. Zo, hebben we dat ook gelijk uit de weg geruimd.

Omdat ik niet bekend ben met het universum, heb ik van te voren even wat research gedaan om mezelf toch enigszins bekend te maken met de wondere wereld van Bakugan. Hier is wat ik na een snelle zoekopdracht heb geleerd: “Zowel de serie als het spel draaien om wezens genaamd Bakugan. Deze wezens wonen in capsules, en kunnen worden beheerst via metalen kaarten. Mensen die deze kaarten en een of meer Bakugan bezitten worden Battle Brawlers genoemd. Zij gebruiken hun Bakugan om onderling te vechten.”

Als je nu denkt dat bovenstaande opsomming een stuk tekst is wat ik gekopieerd en geplakt heb van Wikipedia, dan heb je dat heel goed gezien. Dat leek me meer dan passend voor Bakugan: Champions of Vestroia; de game is namelijk doordrenkt met diezelfde luiheid, inspiratieloosheid en schaamteloosheid.

Bakugaap

Afijn, tijd om het inhoudelijk over de game te hebben. Narratief gezien is Bakugan: Champions of Vestroia geen hoogstandje. Dat is met het oog op de doelgroep niet per se heel erg. Eerlijk is eerlijk: deze game is namelijk wel echt voor kinderen gemaakt. Dat hoeft echter nog niet automatisch te betekenen dat de geschreven dialogen met npc’s en de bijbehorende (side)quests tergend ondermaats zijn. En ja, dat zijn ze. Behoorlijk ook.

In het begin van de game dien je bijvoorbeeld iemand’s huiswerk in te leveren, of vier voetballen op te sporen. Een andere veelvoorkomende sidequest bestaat dan weer uit het spelen van tikkertje. Doe er dan maar gewoon geen sidequests in zou ik zeggen. De dialogen waren zelfs zo interessant dat ik me er niks meer van kan herinneren.

Bakugan: Champions of Vestroia

Bakugan: Champions of Vestroia had bovenstaande wellicht nog weten te verbloemen door een interessante spelwereld aan de speler te schenken. Maar ook dat is helaas te veel gevraagd. Want hoewel de game er eigenlijk best wel leuk uitziet, gebeurt er eigenlijk niks, maar dan ook helemaal niks interessants.

Champions of saaie gevechten 

De kern van Bakugan draait natuurlijk om de gevechten, of brawls zoals ze in het Bakugan-universum heten. Het vooruitzicht daartoe is mooi; je mag gaandeweg 80 unieke Bakugan verzamelen, verdeeld over vijf verschillende elementen: Darkus, Haos, Ventus, Aquos and Pyrus. Die 80 unieke Bakugan blijken er in werkelijkheid echter maar 16 te zijn. Diezelfde 16 worden ook nog eens schaamteloos hergebruikt per element. Zucht.

Brengen de brawls dan redding? Nee, dat doen ze niet. Want man, wat zijn die saai. Zo dien je jouw Bakugan gedurende het gevecht te voorzien van energie. Iets wat je doet door verschillende energiebollen, die verspreid over het veld liggen, op te pakken en naar de Bakugan te gooien. Als de energiemeter eenmaal vol is, dan kun je de tegenstander aanvallen. Zodoende is van strategie op geen enkel moment sprake; je rent rond, gooit energieballen en valt aan. Net zolang tot één van de Bakugan’s het loodje legt. Dan begint het riedeltje weer opnieuw. Een gevecht kan zo soms wel tien minuten duren. Dat zou op zich niet erg zijn als de gevechten nog enigszins leuk zijn om naar te kijken. Dat zijn ze echter verre van.

Bakugan: Champions of Vestroia

De animaties en het geluid waarmee de Bakugan’s tot ‘leven’ komen zijn van bedroevend niveau. Dat is eigenlijk best jammer, want de Bakugan zien er op zichzelf best tof uit. Jammer alleen dat de verschillende aanvallen gebruik maken van nagenoeg identieke animaties. Ook met het ondersteunende sounddesign komen de Bakugan’s verre van tot leven. Luiheid ten top, en dat vind ik persoonlijk een schande.

Geldklopperij

Soms heb je van die games die je weten te raken, die met liefde en passie zijn gemaakt, waar je steeds weer terug naartoe wilt gaan; Bakugan: Champions of Vestroia is niet zo’n game. De grootste belediging is nog wel dat deze game een vraagprijs hanteert van 49,95 euro. Ja dat lees je goed. Zoveel geld voor een game die het niveau van een middelmatige mobile game niet eens weet te ontstijgen. 

En echt waar, ik heb het geprobeerd. Ik heb me proberen in te leven in de belevingswereld van een jong kind, ik heb geprobeerd mezelf in te leven in de ouder die dit voor zijn of haar kind koopt. Maar enkel een ouder die zijn of haar kind haat zou dit cadeau doen.

Ik kan er dus eigenlijk niet omheen draaien: dit is echt heel, heel, heel, heel slecht. Het voelt alsof het ontwikkelteam 0,0 zorg en aandacht in het project hebben gestoken. Dat zal vast ook verklaren waarom de framerate van deze game met enige regelmaat instort. Games als Bakugan: Champions of Vestroia verdienen daarom ook 0,0 aandacht van het publiek.

Een 0,0 is overigens ook wat ik dit spel eigenlijk zou willen geven, maar vooruit: een 1,0 zegt eigenlijk ook al genoeg. Bakugan: Champions of Vestroia symboliseert namelijk met verve hoe geldklopperij er in de praktijk uitziet en is dan ook een ware snotroggel in het gezicht van zowel gamers als Bakugan-fans. Op dat soort praktijken ga ik sowieso niet zo lekker.

Tagged

Review Overview

Bakugan: Champions of Vestroia 10 %
Summary
Bakugan: Champions of Vestroia is een sterk staaltje geldklopperij en een ware snotroggel in het gezicht van gamers en fans van de anime.
10
Jordy Moerland
Heeft zijn games graag zoals zijn eten: lekker pittig en vooral erg avontuurlijk. Schrijft daarnaast graag met een scherpe pen, maakt graag flauwe grappen en geeft te pas en te onpas zijn ongezouten mening.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.