Hands-on

Hands-on: Total War: Three Kingdoms

Total War Three Kingdoms

The Creative Assembly heeft sinds 2016 een aantal uitstapjes gedaan met hun Total War-franchise. Met de Warhammer-licentie hebben ze een reeks aan Total War-games afgeleverd die volledig los waren van de realiteit. Dit leverde twee zeer sterke games op. Maar nu is het tijd om terug te keren naar de geschiedenis, specifiek gezien het Oude China.

Op de Gamescom werd een twintig minuten durende demo getoond. Jouw leger werd in een ambush gezet, precies genoeg om een voorproefje te geven van Three Kingdom’s veldslagen. De Total War-formule zou inmiddels bekend moeten zijn voor iedereen die ooit gehoord heeft van strategiegames. Mijn groepje swordsmen, archers, cavalerie en spearmen lopen door een bos en worden belaagd door een vijandelijk leger. Interessant genoeg waren er twee mogelijkheden om dit level ten einde te brengen.

Ten eerste kon je natuurlijk het vijandelijke leger in de pan hakken. Maar zoiets blijft makkelijker gezegd dan gedaan. Een tweede optie was een bepaald punt op de map bereiken, specifiek gezien een poort aan de rand van het slagveld. Mocht dat een vast onderdeel zijn in battles, ben ik benieuwd of dat punt halen dan telt als vluchten of als een waardige terugtrekking. Mijn gevoel zegt me dat het geen vast onderdeel zal zijn.

Empirische overwinning

Hoe dan ook, mijn uren in talloze Total War-games zette mijn strategische denken meteen op scherp. Met enige trots kan ik dan ook bekendmaken dat de strijd snel in mijn voordeel bewoog. Ik zette mijn cavalerie in de flank, waardoor ik hen snel aanvallen kon laten uitvoeren op de vijandige boogschutters. Met het elimineren van hun pijlen was ik de enige die op lange afstand aanvallen kon uitvoeren. Zelfs een tweede groep vijanden kon mijn leger niet aan. Ik werd daarna dan ook beloont met een empirische overwinning.

De bekende Total War-formule was dus aanwezig, maar wat zijn de features die aangepast zijn? Nou, het eerste wat me opviel was dat The Creative Assembly waarschijnlijk hun fantasybattles toch niet helemaal hebben kunnen loslaten. Mijn veldslag in Total War: Three Kingdoms had namelijk nog een paar fantastische elementen. Mijn generaal kon bijvoorbeeld aanvullen uitvoeren die geen menselijk wezen voor elkaar zou kunnen krijgen. Ze sloeg één keer met haar zwaard, waarna meerdere soldaten meters naar achteren vlogen. Denk aan Sauron’s aanvallen in het begin van The Fellowship of the Ring.

Constant gekwebbel

Vond ik dat jammer? Absoluut niet. Dit was overigens niet het enige element dat me aan Lord of the Rings deed denken. Ik had namelijk ook twee eenheden van gemixte klassen. Het waren speersoldaten die met een druk op de knop ook pijl en boog tevoorschijn konden halen. Een prima eenheid dus als je op het juiste moment de juiste wapens gebruikt. Dit deed met denken aan de Elite Elf Units uit Battle for Middle-Earth 2: Wrath of the Witch-King.

Een andere opmerkelijke toevoeging was de relatie tussen de generaal en de commandant. Inderdaad, een commandant is toegevoegd in deze game. De twee hadden constant dialogen tijdens het vechten, waar de speler van kan meegenieten. Hun constante gekwebbel was erg grappig en lijkt zich ook aan te passen aan de situaties die zich in de strijd plaatsvinden. Denk aan de commentatoren in de FIFA-games, maar dan doen ze zelf mee aan het gevecht.

Ga op tactische wijze elkaar te lijf

De dual-feature is ook een duidelijke toevoeging aan dit deel. Generaals en commandanten van beide legers kunnen elkaar namelijk uitdagen tot een duel. Als beiden accepteren, zullen ze een één op één gevecht aangaan op het slagveld. Het is haast zoals je in films ziet, waarbij andere soldaten hen de ruimte geven. Met getrokken zwaarden omcirkelen de generaals elkaar en gaan op tactische wijze elkaar te lijf. Mijn generaals begonnen te paard, waarna één van hen eraf werd gesmeten en snel sneuvelde.

Verdere verschillen opmerken was lastig tijdens de 20 minuten die ik met de game kreeg. Ik kan je wel zeggen dat ik lol heb gehad ermee. De grote map waar je je steden en legers beheerd lijkt ook weer terug te komen. Het oude China had een prachtig landschap, vergelijkbaar met Total War: Shogun 2. Het bracht mijn interesse weer terug om er tegenaan te gaan met mijn campagne.

Total War: Three Kingdoms heeft positieve gevoelens bij me achtergelaten. Als je echter nog geen fan bent van de reeks, vraag ik me af of dit spel je zal omhalen. Iedereen die er al mee bekend is zal waarschijnlijk met volle teugen ervan kunnen genieten. Het spel wordt begin 2019 voor de PC verwacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.