Hands-on

IndieNation: The Waylanders

The Waylanders

Eigenlijk is soms één idee genoeg om je te redden. Sommige van de rijkste mensen ter wereld hebben bijvoorbeeld hun fortuin verzamelt met slechts één goed idee. Voor games kan het natuurlijk ook goed werken, zeker als je een indiegame bent die zich omhoog moet worstelen in de verzadigde markt van de videospelletjes.

Ik schrijf dit omdat indiegame The Waylanders een game is met één goed idee. Qua genre gaat het hier om een action RPG. Het geheel kan zowel top-down als third person gespeeld worden. Je kan van perspectief wisselen met een druk op de knop. Dit vat eigenlijk perfect de twee genres samen die The Waylanders wilt combineren: third-person actie en strategie.

Je bestuurt een groep van maximaal vijf personages. Eigenlijk bestuur je constant één van hen en kan je vrij tussen de anderen wisselen. Het gaat hier om archers, mages, warriors en andere bekende klassen. In totaal zouden het er 36 zijn, dus je kan uiteindelijk je eigen favorieten samenstellen. Met die club loop je door een niet al te best uitziend fantasyland. In de missie die ik te spelen kreeg moesten we magische stenen verzamelen die een poort zou openen.

Phalanx of tortoise shell

Vaak bij previewsessies vraag ik me het volgende af: ‘Waarom zou ik dit spel moeten spelen?’ Die reden ontging me ook heel lang, totdat ik de formations ontdekte. Je kan namelijk selecte groepen personages combineren tot allerlei combat formations. Bekende vormen waren de phalanx of de tortoise shell. Toen begreep ik The Waylanders’ unieke verkooppunt een beetje.

De formaties kunnen zowel goed zijn voor aanvallen als verdediging. Natuurlijk kan je ze gebruiken in combat, maar ze zijn ook handig voor andere zaken. Zo moest ik in het begin een poort openbeuken, wat alleen maar ging met een specifieke formatie. De formatie hangt ook van een aantal zaken af. Ten eerste van welke personages je ervoor kiest en ten tweede hoeveel het er zijn. In mijn speelsessie ben ik er drie of vier tegenkomen, die allemaal hun eigen voordelen hadden.

Hectisch

Er was bijvoorbeeld een gevecht op een smal pad, aan beide kanten werd deze geflankeerd door heuvels. Een grote groep vijanden besloot daar om mijn groep helden te belagen. De tortoise formation bleek hier perfect voor te zijn. Deze vulde heel het pad, waardoor de vijanden niet anders konden dan tegen onze schilden en speren aanlopen. Achter de shell had ik vervolgens mijn mage en archer geplaatst, die veilig konden vuren op de belagers. Op die manier paste ik een mooie strategie toe met behulp van mijn formaties.

Toen alle stenen verzamelt waren kon ik de magische poort openen. Een bossfight was wat volgde, eentje tegen een grote dead knight. Hier had ik iets meer moeite met formations toepassen. Het selectiesysteem hiervoor is namelijk een beetje omslachtig. Eerst moet je individueel de icoontjes van de desbetreffende personages aanklikken, voordat je een formatie kan maken. Het is ook mogelijk om ze vanaf het speelveld te selecteren, maar dat is veel te hectisch als vriend en vijand al vechtend door elkaar heen rennen.

Kickstarter

Dat ene puntje dus, de formations, maken The Waylanders iets dat in ieder geval mijn interesse wekte. Ontwikkelaar Gato Studios is van plan om met een Kickstarter de rest van het project te bekostigen. De tijd zal ons leren of dat een succes wordt. Ik hoop in ieder geval van wel, aangezien ik benieuwd ben wat ze nog meer met die formations-mechanic kunnen gaan doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.