Hands-on

Hands-on: Doom: Eternal

Soms moet je terug naar de basis. Dat is waarschijnlijk wat Bethesda een aantal jaar geleden dacht toen ze zich afvroegen wat ze met hun Doom-franchise aanmoesten. Het resultaat in 2016 was Doom, een game die terugging naar de bekende basis van rennen, schieten, springen en verder geweld uitoefenen. Drie jaar later is het natuurlijk tijd voor een vervolg. Wat zou dan de volgende stap zijn? Dit moet Bethesda zich hebben afgevraagd. Het resultaat; een game die terugkeert naar de basis van rennen, schieten, springen en verder geweld uitoefenen.

Misschien klinkt mijn eerste alinea een beetje sarcastisch. Maar het feit dat Doom: Eternal in zoveel opzichten lijkt op diens voorganger hoeft niet per se slecht te zijn. If it ain’t broke, don’t fix it, moet ontwikkelaar ID Software gedacht hebben.

Hoe dan ook, de demo van Doom: Eternal die ik speelde begon in een ruimteschip. We volgen de Doom Guy weer terwijl hij zich begeeft door een onderzoekslab. We zien daardoor dat iedereen die met hem in aanraking komt verbaasd terugdeinst. Het was een prachtige manier om aan te geven hoe opzienbarend de Doom Guy eigenlijk is in deze wereld. Ikzelf als speler voelde me al indrukwekkend voordat ik überhaupt een demon was tegengekomen. Id Software verdient in dat opzicht een compliment voor deze visuele verhaalvertelling.

Super Shotgun

Maar het mag duidelijk zijn dat het bloedvergieten snel daarna volgt. De rest van de demo bestond uit diverse levels waarin ik talloze nieuwe wapens kon uitproberen. Net als in het eerdere deel zijn de bewegingen vloeiend. Rennen, springen, muren beklimmen, schieten en zagen volgen elkaar heerlijk op. Zelden had ik het gevoel dat de flow werd onderbroken, behalve als een demon zijn tanden in mij zette natuurlijk. Dat gebeurde overigens vaak in de uitdagende demo. Ik ben binnen die drie kwartier twee á drie keer dood gegaan.

Klinkt allemaal mooi, maar ik zou hier natuurlijk net zo goed de game uit 2016 kunnen beschrijven. In wat voor opzichten is Doom: Eternal dan anders dan diens voorganger? In de demo bleek dat in kleine dingen te zitten. De meest noemenswaardige daarvan is een nieuw wapen; de Super Shotgun. Dit is een double barrel shotgun die ook een ketting af kan schieten. Maak je deze ketting vast aan een vijand, dan sleurt de Doom Guy zichzelf meteen naar die vijand toe. Het mooiste is nog dat je tijdens dat sleuren gewoon lekker door kan schieten. Ik gebruikte de Super Shotgun dan meestal ook meteen op, voordat ik schoorvoetend van wapen moest wisselen.

Over-the-top

Andere kleine vernieuwingen liggen in de manier van bewegen. Doom Guy kan zich nu bijvoorbeeld ook voortbewegen door aan balken te slingeren. Dit resulteerde in een aantal platformlevels waarin je dankzij muren beklimmen, slingeren en springen zwevende stukken ruimtesteen moest trotseren. Hoewel het nog steeds niet perfect is, vind ik deze levels wel een verbetering ten opzichte van het vorige deel.

Wat me opviel was dat vijanden in Eternal gedetailleerdere locational damage hebben. Mik je bijvoorbeeld vaak op de arm van een grote demon, dan kan je die soms tot op het bot kaalschieten. Doom Guy is er daarna natuurlijk ook niet vies van om dat bot dan uit die demon te trekken en hem daarmee door zijn hoofd te steken. Net als in het eerdere deel zijn de glory kills hard en over-the-top. Af en toe moest ik mijn hand voor mijn mond doen omdat een finisher zo bruut was.

Vervolg of uitbreidingspakket?

Een laatste noemenswaardige verandering is de toevoeging van een vlammenwerper. Deze werkt eigenlijk met eenzelfde effect als de kettingzaag. Als je namelijk je kettingzaag gebruikt, zal je, net als in het eerdere deel, beloond worden met extra ammunitie. De vlammenwerper heeft ditzelfde effect met armor. Steek je namelijk een vijand in brand, dan zal diens dood resulteren in het loslaten van extra armor. Wederom is dit Id Software’s manier om de flow in de combat te houden. Ze willen duidelijk zo min mogelijk obstakels hebben tussen jou en het doden van talloze demonen.

Je merkt in deze hands-on misschien dat ik vaak terugverwijs naar het eerdere deel. Toegegeven, er zijn aardig wat vernieuwingen in Eternal, maar dat zijn maar kleintjes. Ik vraag me daarom af hoe goed het is dat Eternal zoveel op diens voorganger lijkt. Wie weet maakt dat Eternal meer een veredeld uitbreidingspakket dan een vervolg, of Id Software wilt gewoon al het sterke uit het eerdere deel behouden. Want al met al heb ik een prima ervaring gehad met de demo. Het antwoord op mijn eerdere vraag zal dan vooral van het eindproduct afhangen. Deze zal vanaf 22 november in de winkels liggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.