Final Fantasy VII remake, demo, Playstation Store, Patapon 2 Remaster, Final Fantasy 7 Remake

Hands-on: Final Fantasy VII Remake demo

Hands-on

Al een aantal jaren kijk ik er naar uit: De remake van Final Fantasy VII. Mijn jeugdliefde zou in een mooie, nieuwe en dure designerjurk worden gehesen en ik zou weer vlinders in mijn buik gaan krijgen. Ik volgde de maak van dit levenswerk op de voet. Youtube filmpjes kijken, nieuwe screenshots zoeken: Ik was er al echt helemaal klaar voor. Er kwam zelfs een gerucht dat er een demo vrij zou gaan komen, als goedmakertje voor het uitstellen van de release van de game. En nét toen ik daarover een filmpje aan het kijken was, om een uur of negen op de maandagochtend, kreeg ik van Square Enix zelf een pushbericht:

Final Fantasy VII Remake demo now online…

Ik las het bericht, schoot mijn bed uit en gooide mijn PS4 aan. Ik opende vanuit het menu de Playstation Store en daar stond ‘ie dan hoor, nederig te zijn: Een klein vierkantje op de tweede pagina met het FFVII logo en hét gezicht van de game (tevens mijn Smash Bros held): Cloud Strife. Downloaden, tegelijkertijd snel douchen, aankleden en mijn bank comfortabel maken om me te storten in een freakin’ demo. Maar dan wel de mooiste demo in tijden.

Daar was het: Het titelscherm. Cloud kijkend naar het Shinra-gebouw en ik wist uit het origineel dat ‘ie de boel wel even recht zou gaan zetten daar. Zeker in dit stadium van extreme hype is vergelijkingen maken met het origineel het eerste wat ik wilde doen, maar kwam er al snel achter dat ik dat niet moest doen. Deze adaptatie, 23 jaar na het origineel, was namelijk bijna een compleet nieuwe game. Dat bleek nadat ik op X van mijn witte PS4 controller drukte.

Ik kon kiezen tussen het klassieke vechtsysteem of het nieuwe systeem. De grote kracht van de originele game is in mijn optiek het turn-based element: Tactisch nadenken over je volgende move en de volgorde van de moves. Maar tot mijn verbazing stond er in de uitleg dat de klassieke modus gelijk stond aan een easy-difficulty? Daar moet je bij deze jongen niet mee aankomen. Ik heb het origineel immers al zo vaak uitgespeeld. Easy? Dacht het niet! Daarbij had ik tussen neus en lippen door ook al vernomen dat ook het klassieke vechtsysteem niet echt geldt als een vergelijking met het origineel. Dan maar kiezen voor het nieuwe systeem met hopelijk wat uitdaging.

Om het plot van de demo zo beknopt mogelijk te houden: Alles draait om Lifestream. De substantie dat zorgt voor alles dat leeft en beweegt op aarde. In het eerste hoofdstuk van de game wordt uitgelegd dat het bedrijf Shinra deze Lifestream gebruikt om Mako-energie te maken. Zie het als stroom om de stad Midgar draaiende te houden. Echter wordt het tappen van Lifestream op een té grote schaal gedaan volgens rebellengroep AVALANCHE. De planeet gaat er aan! Deze gasten gaan daarom verhaal halen bij een van de grootste reactoren van Shinra. Jij bent als Cloud een huurling die deze rebellengroep tegen betaling gaat helpen, alleen loopt het geven van een waarschuwing aan het grote bedrijf volledig uit de hand.

Het introfilmpje, dat ik al meerder malen online voorbij heb zien komen, schitterde op mijn 4K scherm. Mijn stereo stond bijna op maximale volume en ik was klaar om mijn jeugd met deze beelden en fantastische muziek te herbeleven. Aerith het bloemenmeisje, de trein en de overview van de gigantisch stad Midgar: Het voelde allemaal vertrouwd en ik keek met kwijl uit de mond hoe het filmpje naadloos overging in gameplay. Ik nam een teug adem en scande de omgeving waar ik uit de trein was gestapt. Wat een details! Is dit een videogame?

Er kwamen wat soldaten op me af. Ik zal proberen zo weinig mogelijk het origineel aan te halen, maar destijds was het een flinke WOOEESSSHH, werd de muziek opzwepend, draaide het scherm en zat ik in een turn-based-combat situatie. Dat was nu helemaal anders. Het waren real-time gevechten geworden. Gevechten die me direct deden denken aan het Kingdom Hearts principe: Nog nèt geen hack-and-slash game, maar lekker rossen op een knop met hier en daar een tactisch vleugje van het gebruik van items of spells. En hoewel ik meestal dit soort games laat liggen, moet ik zeggen dat het hier prima werkt! Dit was voor mij de bevestiging dat het een compleet nieuwe game gaat worden.

Hoewel de rode draad van het verhaal hoogstwaarschijnlijk hetzelfde zal gaan zijn, zeker tijdens deze demo, bleef ik nieuwsgierig naar wat er op mijn pad zou gaan komen. Op het treinplatform raakte ik gelijk in de clinch met de leider van de rebellengroep genaamd Barret Wallace plus een drietal rebellen waarmee ik de Shinra reactor zou gaan infiltreren. Ons doel was om intern een bom te plaatsen om zo herrie te schoppen en een waarschuwing af te geven dat het echt anders moest met het produceren van Mako-energie.

Op de weg ernaartoe werd het ons vanzelfsprekend niet makkelijk gemaakt door soldaten, honden, roborts en nog grotere robots. Tijdens onze infiltratie leerde ik kennis maken met het gesmeerde vechtsysteem en kwam ik er achter dat, ondanks ik alleen met Cloud en Barret kon spelen, elk karakter erg uniek is en het op langer termijn het zeker uit zal gaan maken wat de samenstelling van je team gaat worden in de verwachte bossfights. Long- en shortrange is nu opeens van belang geworden en is bijvoorbeeld Barret meer een tank dan Cloud. Daarentegen beweegt Cloud wat soepeler en is hij sneller met aanvallen. Wel hebben ze beiden ook de beschikking over verschillende Materia: Gekleurde balletjes met allemaal andere eigenschappen als bijvoorbeeld Cure, Fire en Summon. Deze zie je in de wapens duidelijk aanwezig, alleen wordt daar in deze demo niet bij stilgestaan.

Toen ik er eenmaal in zat besefte ik me ineens hoe ver we op technisch gebied zijn gekomen de afgelopen jaren. De karakters voelden zo levendig aan! De dialogen, het gebruik van scheldwoordjes (die ondenkbaar waren in het origineel), de mimiek en de muziek. Muziek man, hoe belangrijk dat is voor het vertellen van een verhaal in een videogame! Square Enix weet het deze keer allemaal te nailen. Er waren verschillende soorten vijanden en een bossfight in de demo te vinden en deze vond ik best uitdagend. Alles beloofde in ieder geval heel veel goeds voor de definitieve versie. Ik was dan ook erg teleurgesteld dat de demo maar ongeveer een uurtje duurde en ik weer terug moest naar de orde van de dag.

Hoe de makers de complete – uiteindelijk open – wereld gaan vertalen naar de Remake is voor mij een raadsel en voor hun een enorme uitdaging. Het originele verhaal is namelijk gigantisch en de karakters hebben allemaal hun eigen verhaallijn met velen dialogen. Niet voor niets heeft de game bij release op Goede Vrijdag naar verwachting 100 (!) Gigabyte harde schijf ruimte nodig op je PS4 om te installeren. En dan is dit pas deel 1 van van het hele verhaal. Maar ik ben zeer optimistisch en wil heel graag dit alles weer herleven!

Houd Gamingnation in de gaten voor de review van het volledige eerste deel van de FFVII Remake. Wordt vervolgd.

Tagged

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.