Nieuws

Review: Metro Exodus

Metro Exodus

4A Games wist met Metro 2033 en Last Light twee prachtige post-apocalyptische verhalen te vertellen, maar treedt met Metro Exodus uit het ijzige Moskou. Of dit een geslaagde zet is, lees je in deze review

Metro Exodus vervolgt het verhaal van Metro: Last Light, waar onze zwijgzame held Artyom als enige een boodschap tussen het geruis op de radio hoort. Alhoewel niemand (op zijn vrouw Anna na) gelooft dat er leven buiten de metrotunnels is, weet hij de Order of the Sparta toch te overtuigen om op pad te gaan. Dit doen zij door de opgeknapte trein Aurora mee te nemen en te kijken wat er bovengronds de afgelopen decennia plaatsvond.

Het verhaal van Exodus biedt zeker een reden om te blijven spelen. Niet alleen omdat de cast (op wat gebrekkig Engels-Russisch sprekende personages na) goed in elkaar zit, maar ook doordat er zo veel informatie overal te vinden valt. De game kent misschien een niet voor de hand leggende manier van vertelling, maar weet je toch steeds nieuwsgieriger te maken wat er allemaal in het Post-Apocalyptische Rusland plaats heeft gevonden.

Metro Exodus Review

Monsters en bad guys

Ondanks dat Artyom en de Order uit Moskou zijn ontsnapt, is het niet zo dat ze geen gevaar onderweg tegen komen. Sterker nog: Buiten de stad wordt juist goed duidelijk hoe groot de schade van de nucleaire bommen is, maar ook dat er goed nieuws is, want er is namelijk weer leven mogelijk.

Tijdens het avontuur van Artyom worden zij dus niet alleen belaagd door dieren die zijn gemuteerd, maar ook zijn er weer de standaard bad guys, die eigenlijk hetzelfde als jij proberen, namelijk overleven. Alhoewel de gemuteerde wezens wel het typische post-apocalyptisch uiterlijk hebben, heeft 4A Games wel heel veel tijd en werk in de details gestoken. Helaas niet in de voice-acting van de bad guys die vaak niet verder komen dan zinnen met “fuck dit” of “damn him”.

Post-apocalyptische pracht

Gelukkig kent de game qua omgevingen wel ontzettend veel details en is het vaak een genot om even stil te staan en gewoon de omgeving in je op te nemen. In totaal kom je vier verschillende gebieden in.
Van de bevroren tundra, naar de verschroeide woestijn van de Kaspische Zee, naar de prachtige bossen aan de oevers van de Wolga. Elke locatie biedt weer een andere soort omgeving en dat kan ik wel erg waarderen. Vooral doordat deze gebieden meer open zijn en dus juist meer reden geven om te verkennen. Maar wees niet bang, want er zitten ook nog gebieden in die het ‘typsiche’ Metro-sfeertje perfect weten te weergeven.
De details van deze wereld zijn zo enorm goed uitgewerkt en tonen niet alleen een wereld die weer op probeert te krabbelen na de gewelddadige gebeurtenissen, maar ook juist laten geloven dat er juist weer reden om te geloven dat er weer normaal leven mogelijk is.

Benauwend gevoel

Ondanks dat de gebieden meer open zijn (het is geen open wereld), weet de game in heel veel flanken dat benauwende gevoel, wat je in de metrotunnels van de eerdere game had, toch te behouden. Dit komt onder andere door de grote monsters die je tijdens je avontuur tegen komt. Deze zijn niet alleen levensbedreigend, maar zullen je ook constant het gevoel geven dat je door ze in de gaten gehouden wordt.
Dat gevoel wordt alleen maar heftiger wanneer je erachter komt dat je lamp bijna leegloopt en je hem moet opladen, terwijl je liever de benen neemt en op zoek gaat naar een plek waar je jezelf (tijdelijk) veilig voelt.
Helaas is dit gevoel niet alleen merkbaar in deze elementen, maar ook doordat Artyom nog steeds niet praat. Andere personages zullen hem vaak directe vragen stellen en hij zal daar geen antwoord op geven. Iets dat toch echt een beetje pijnlijk aan voelde.

Rare structuur

Helaas is bij Metro Exodus niet op alle details gelet, want de manier waarop missies afspelen, kan soms wat verwarrend overkomen. Je krijgt gedurende een verhaal van een personage je missie voorgeschoteld en je kan via je kaart zien waar je naar toe moet. Alleen wordt dit punt niet altijd meteen aangepast nadat je er bent geweest en moet je soms meerdere malen terugkijken op je kaart om te zien wat er nou precies de bedoeling is.
Bij side quest is dit probleem nog erger, want daar krijg je gewoon je missie voorgeschoteld en moet je het maar uitzoeken hoe je dit doet. Het is misschien wel wat realistischer, maar als je even niet hebt opgelet, is het een behoorlijk probleem.

Metro Exodus Review 4

Sneaken is beter dan schieten

Net als in de voorgaande delen is ammunitie schaars en wordt je eigenlijk ten alle tijden geadviseerd in stealth je missies te halen. Op de lagere niveaus kun je misschien nog wel verder komen als je een trigger finger hebt, maar dat komt voornamelijk doordat de AI sowieso niet echt sterk is. De stealth in Metro 2033 was misschien te moeilijk, maar in Exodus lijken vijanden je soms gewoon keihard te negeren en af te wachten tot ze aangevallen worden.
Op het moment dat je betrapt wordt, is het vaak te moeilijk om nog te ontsnappen, aangezien je de missies nagenoeg altijd alleen speelt. Vijanden nemen je van alle kanten onder vuur en je zult wel heel goed met je kogels om moeten kunnen om daar nog levend vanaf te komen.

Echter valt er nog een hoop te customizen aan je wapens middels je rugzak of de vele werkplaatsen die je zult tegenkomen. Zo kun je van een handwapen een sniper maken of juist een shotgun. Maar je kunt je wapens ook voorzien van een geluidsdemper, wat erg noodzakelijk is bij het sneaken.

Het sterke verhaal

Ondanks alle negatieve dingen die ik hiervoor noemde, blijf ik toch positief over Metro Exodus. Niet alleen het verhaal weet je te vermaken, maar ook de pace waarop dit wordt voorgeschoteld is wel lekker. Tussen de missies door zul je namelijk veel verhalende missies krijgen die het tempo even wat terugdraaien en je weer kunt genieten van alle pracht en praal die de game te bieden heeft.
Ook is het fijn dat in de missies die je samen met Anna of een van de andere leden van de Order of Sparta niet zorgen hoeft te maken over je gezelschap, aangezien deze zijn mannetje weet te staan. Bovendien zul je van hun ook steeds meer gaan horen wat hun zo trouw maakt aan Artyom, in tegenstelling tot waar het aan het begin van deze game op lijkt, en zullen nieuwkomers ook interessante verhalen te vertellen hebben.

Metro Exodus Review

Uitgever: Deep Silver
Ontwikkelaar: 4A Games
Releasedatum: 22 februari 2019
Platforms: PlayStation 4, Xbox One, PC
Gespeeld op: PlayStation 4 Pro

 

 

 

 

 

Prachtig verhalende game met diens gebreken

Het verhaal is het sterkste punt van Metro Exodus. Het tweede sterke punt is het gedetailleerde die de game te bieden heeft. Echter is de circa 15 uren durende game niet perfect en dat is toch wel erg jammer.

7.9
Gameplay:
7
Replaywaarde:
6.8
Algehele presentatie:
8.6
Verhaal:
9.2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.