Nieuws

Column-Nation: Jouw mooiste herinneringen als gamer

Er is weer een decennium voorbij en dat betekent dat we mogen terugkijken op grofweg 45 jaar aan games!

Voor iedereen anders

De doorbraak van gameconsoles en de verdere ontwikkeling van gaming zoals we die nu kennen, begon rond 1975. De Atari kwam uit met het spelletje Pong. De rest is geschiedenis. Het is misschien lastig voor te stellen dat spelers uit die tijd ontzettend blij waren om een digitaal potje tafeltennis tegen elkaar te kunnen spelen. Voor hen is dat vast één van de mooiste herinneringen als gamer.

Iedere generatie heeft onvergetelijke doorbraken beleeft. De ontwikkeling van de controller zoals we die nu kennen bijvoorbeeld. Of wat te denken van de allereerste Zelda of Mario game. Momenten die alleen voor een bepaalde groep mensen écht speciaal waren en nog steeds zijn. Wat zijn die van jou? Hieronder een bescheiden top 5 aan momenten die mij voor altijd zullen bijblijven als gamer.

Atari, Pong, first game console, column, herinneringen

Hyrule Field – Ocarina of Time (N64)

Mijn eerste herinnering is precies zo’n voorbeeld die alleen geldt voor bepaalde generaties. Als tienjarige vond ik het namelijk doodeng om in de avond en nacht door Hyrule Field te moeten lopen. De combinatie van enge muziek en ‘zombies’ jaagde me de stuipen op het lijf. Gelukkig leerde Link snel de Sun’s Song op de ocarina. Hierdoor bevroren de zombies en werd het licht. Wellicht is dit voorbeeld onvoorstelbaar voor mensen die de game nu voor het eerst opstarten en spelen. Er zijn ondertussen veel engere games met veel betere graphics.

The Legend of Zelda, Ocarina of Time, Nintendo 64, Hyrule Field, herinneringen

Mijn eerste echte hack ‘n slash game

Met de komst van de Nintendo GameCube werden de games weer een stukje mooier. Naast de klassiekers, zoals Super Smash Bros Melee, Mario Kart Double Dash en nog heel veel anderen, was daar ook opeens Mystic Heroes. Een game die ik in eerste instantie niet zou kopen, maar dankzij Club Nintendo kreeg thuisgestuurd. Op de een of andere manier wist Mystic Heroes te imponeren. Het was mijn eerste aanraking met het genre hack ‘n slash, oftewel knoppen rammen om tegenstanders te verslaan. Toch schuilde er in de game meer diepgang dan je op het eerste gezicht zou zeggen.

Zowel de singleplayer als multiplayer modus bevatte ontzettend veel content en uitdaging. Ik heb met vrienden een flink aantal uren gestoken in deze game. Een verscholen parel op de GameCube, tenminste zo staat Mystic Heroes in mijn geheugen gegrift.

Ice Path – Pokémon Silver (GameBoy Color)

Buiten de grote home consoles speelde ik ook op bijna alle handheld consoles van Nintendo. De Pokémon franchise was daarin wel het belangrijkst. Samen met vrienden Pokémon ruilen via de ‘link cable’ (Google maar) en honderden uren spelplezier. Eén van de herinneringen die mij meteen te binnen schoot was de ijsgrot in Pokémon Silver. Een vreselijke grot, waarin het maar niet wilde lukken om aan de andere kant te komen. In mijn omgeving kreeg niemand het voor elkaar. Er bleef daarom als achtjarige in 2001 maar één oplossing over; de Nintendo hulplijn bellen. Ja mensen, dat bestond echt. Een medewerker van Nintendo loodste mij door alle lastige passages en bracht me uiteindelijk aan de andere kant.

De Wii (met al zijn accessoires)

Nintendo’s meest bijzondere game console ooit. Het was dankzij de Wii mogelijk om games te besturen via je lichaam. Hoewel de games er tegenwoordig vrij gedateerd uitzien, blijft de Wii nog steeds de verbeelding spreken. De console bracht allerlei nieuwe doelgroepen in contact met videogames. Voor hardcore gamers viel de Wii misschien tegen, echter ging ikzelf volledig mee in de hype van Wii accessoires. Ergens op zolder ligt nog een flinke verzameling (honkbalknuppel, stuurtje, balance board enzovoorts). Het kunnen combineren van allerlei opzetstukken vond ik geweldig. Overigens bracht de Wii ook games als Super Mario Galaxy en The Legend of Zelda: The Wind Waker, Twilight Princess en Skyward Sword. Gebruik wel bewegingsbesturing!

Wii, Wii Accessoires, Column, herinneringen

De Uncharted serie (PlayStation 3 & 4)

Ik sluit af met een game die niet speelbaar is op een Nintendo console. De Uncharted serie staat tussen al het Nintendo geweld zeer hoog in mijn ‘beste games ever’ lijstjes. Het meeslepende verhaal in combinatie met het werk als schatzoeker maakte Uncharted helemaal af. Het was ook één van de weinige games die mijn ouders graag mee wilden kijken. Het voelde voor hen als een soort serie waar ze naar konden kijken, terwijl ik lekker aan het gamen was. We hebben jaren lang genoten van deze serie tot helaas het einde kwam met A Thief’s End op de PlayStation 4. Ik blijf uitkijken naar een serie die me hetzelfde gevoel geeft als Uncharted. Een meesterwerk.

Mijn herinneringen zitten zoals je leest vooral in Nintendo games en consoles. Welke herinneringen zijn voor jou gamechangers geweest? En welke redacteur zou ook zo’n lijstje moeten maken?

GamesGames

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.