Random Article


 
Mis dit niet
 

 

Review: Call of Duty WWII

 

 
Overview
 

Game info:
Uitgever: Activision Blizzard
Ontwikkelaar: Sledgehammer Games
Releasedatum::3 november 2017
Platforms:Pc, Playstation 4, Xbox One
Gespeeld op: Playstation 4 Pro
 
cijfer
8.0
8.0/ 10


User Rating
no ratings yet

 

Pluspunten


Interessante singleplayer
Multiplayer als vanouds
De wapens voelen weer heerlijk

Minpunten


AI niet altijd even sterk
Netwerk problemen


0
Posted 21 november 2017 by

 
Volledige review
 
 

Terwijl de kogels om de oren vliegen, probeert mijn squad de boot uit te komen. Echter is het luik open en zijn de meeste die zich voor mij bevinden schietschijven geworden. Terwijl een klein groepje de boot uit weet te duiken, moeten we nog het strand zien te bereiken. Laat staan de bunkers die zich daarop bevinden. Dit is een van die scenario’s die aan je voorbij komen in Call of Duty WWII.

Call of Duty WWII

Gruwelijke belevenissen

Call of Duty keert weer terug naar de Tweede Wereldoorlog en Sledgehammer heeft de eer om ons weer met beide benen op de grond te zetten. Dat lukt de ontwikkelaar van Advanced Warfare al behoorlijk goed met een interessante singleplayer. Daarin stappen we in de boots van Ronald “Red” Daniels, een boer uit Texas, die in de 1st Infantry Division terecht komt en naar Normandië gestuurd wordt.

Gedurende de singleplayer zie je niet alleen de gruwelijke strijd die er gestreden moest worden om Europa te bevrijden van de nazi’s, maar ook beleef je het verhaal van de squad van Daniels. Daarin zien we niet alleen hoe soldaten geboren worden, maar ook de onderlinge verhouding en de emoties die deze soldaten met zich meenemen in het conflict. Zo worden er niet alleen relaties opgebouwd, maar is er ook onderling wel her en der een geschil en dat terwijl ze juist op elkaar zijn aangewezen om te kunnen overleven.

De singleplayer neemt je in een uurtje of 5 à 6 naar diverse plekken in Europa. Zo beleef je de slag om Marigny, maar ook die van Parijs en Aachen. De missies zijn overigens lekker divers, maar wel een beetje op de ‘ouderwetse manier’. Ga naar die AA gun en plaats een bom, verdedig dit gebied en schiet een aantal snipers neer.

Daarentegen zitten er wel een aantal missies in met een hoge replaywaarde. Zoals de missie waarin je in een Nazi-gebouw moet infiltreren als de Franse verzetsstrijdster Rousseau. Je voelt constant de druk van betrapt te worden en moet goed undercover blijven om geloofwaardig over te komen. Daarna mag je al sneakend een aantal Duitsers neersteken om een bom te jatten die je uiteraard tegen hun gaat gebruiken.

Niet alles is perfect

Ondanks de keuze van de Tweede Wereldoorlog zitten er her en der nog wat kleine hekelpuntjes aan de singleplayer. Niet alleen de korte duur ervan, maar ook de wat matige AI van zowel je teamgenoten als de vijand blijven een probleempje in deze serie. Teamgenoten willen nog weleens naar plekken lopen waar ze gewoonweg midden in het vuurgevecht komen te staan en vijanden lopen soms vast tegen muurtjes of lopen gewoon uit het niets weg. Soms trekken ze zich terug en kun je ze als mak vee afknallen, maar soms gebeurd het gewoon tijdens het vuurgevecht.

Wat een leuk detail aan de game is, zijn de medkits die terugkeren. Je health genereert zichzelf niet meer door even ergens achter te schuilen, maar je moet dus echt medkits gebruiken. Gelukkig heb je een team om je heen met soldaten die je daarbij kunnen helpen. Deze kunnen je niet alleen medkits toegooien, maar ook granaten, ammo en helpen met het spotten van vijanden. Het voelt een klein beetje als in Brothers in Arms, maar een stuk minder technisch en wat meer arcade, zoals we van de serie gewend zijn.

Hoofdkwartier en oorlogsmodus

De multiplayer speelt eigenlijk weer als vanouds en de wapens voelen vrij snel vertrouwd aan. Zo blijft het een lust voor de oren om een clip van de M1 Garant leeg te schieten en dan het geluid van het herladen van je ammo te horen. Echter zijn er voor Call of Duty WWII wel wat dingen veranderd aan de multiplayer. Zo is het perk systeem en het ‘tien punten-systeem’ compleet op de schop gegaan.

Je kunt namelijk maar een perk kiezen en een standaard aantal attachments voor je wapens en dergelijke. Hierdoor is het meteen een stuk overzichtelijker en makkelijker om meteen in te stappen.

Daarnaast is ook de Headquarters nieuw. Dit is een gebied wat zich eigenlijk voor de multiplayer afspeelt. Hier kun je statistieken van jezelf vergelijken, lootboxes openen, 1 vs 1 gevechten aan gaan. Het is een klein extraatje, maar werkte helaas nog niet helemaal goed bij de lancering. Inmiddels is het stabiel, maar nog niet helemaal zoals gepland.

De multiplayer kent natuurlijk weer de meest standaard modi, zoals Team Deathmatch, Kill Confirmed, Capture the Flag en Domination. Echter is er ook een nieuwe modus, genaamd War. Daarin moeten beide teams een aantal taken voltooien. Zo is er een map waarin je als Duitser moet voorkomen dat de geallieerden het strand van Normandië opkomen en een map waarin je juist als geallieerden een aantal AA guns met een tank moet zien te vernielen.

Alhoewel de Normandië map erg gaaf is, merk je wel dat deze modus veel teamwork en communicatie vereist en laat dit nou net die sterkste kant zijn van de gemiddelde Call of Duty-speler… Daarnaast is het aanbod op dit moment nog wel erg karig en zitten er nog te veel punten in de maps waarin je in een granatengolf terecht gaat komen.

Gestolen goederen

In de Zombie-modus wordt Marie Fischer naar haar dorp Mittelburg gestuurd om daar op zoek te gaan naar haar broer, maar ook de gestolen artifacten. De zombie-modus is dit jaar heel erg eenvoudig. Gewoon spelen en gaande weg werk je aan de skills van je speler en pak je alle wapens op die je je zelf kunt veroorloven. Het is lang geleden dat ik genoten heb van de zombie-modus, aangezien die in voorgaande delen toch behoorlijk verwarrend kon zijn met allemaal functies en gomballen die je kon unlocken. Het is gewoon heerlijk hersenloos hersenloze neerknallen en zo lang mogelijk zien te overleven.

Heerlijke boots on the ground actie!

Call of Duty WWII brengt een geweldige ervaring. De game oogt niet alleen mooi, maar is weer heerlijk om de nazi’s van je af te knallen. De game is niet helemaal perfect en had voornamelijk bij de launch allerlei issues, zoals het netwerk dat steeds uitviel. Ook was de audio niet altijd goed, voornamelijk bij de tussenfilmpjes, waarin het geluid eerder kwam dan dat de monden bewogen. We kunnen het Sledgehammer wel vergeven door de gehele ervaring die deze game te bieden heeft. Call of Duty WWII brengt een leuke vermakelijke singleplayer met een interessant verhaal, de multiplayer is weer als vanouds en ook de zombie-modus heeft me weten te vermaken. We kunnen weer een jaar lang doorgaan met nazi’s neerknallen!


Joey Hasselbach

 
Joey Hasselbach

Hoofdredacteur en de ervaren rot in de redactie



0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response


(required)