Game of the Year: de lijst van Robbert

Zoals veel andere mensen heb ik dit jaar een bovengemiddeld aantal uur zitten gamen. Dit kwam in mijn geval niet door de corona-crisis, maar vooral door de hoeveelheid toffe games die dit jaar uitkwamen en mijn back-log die ik nog even voor het einde van de PlayStation 4 generatie moest afwerken. Zo heb ik dit jaar alle Tomb Raiders uitgespeeld en een aantal grote PlayStation 4 exclusives waaronder Horizon Zero Dawn, Days Gone en Persona 5. Maar deze lijst gaat natuurlijk over games die dit jaar zijn uitgekomen, dus hier volgt mijn top vijf van 2020!

Assassin's Creed Valhalla

5. Assassin’s Creed Valhalla

Deze game heb ik zelf nauwelijks gespeeld, maar ik weet er toch alles van af. Mijn vriendin is namelijk een enorme fan van de Assassin’s Creed reeks en heeft de game uiteraard al grijs gespeeld. Bovendien hebben we in de  aanloop naar de release de serie Vikings zitten ‘bingen’ om in de sfeer te komen. Daardoor waren we al helemaal op de hoogte van Ragnar en zijn zonen toen we de game voor het eerst opstartte. Na een aantal dagen kwam ook mijn PlayStation 5 binnen waardoor de game van 30fps naar 60 ging. Hierdoor werd het kijken ernaar ook een stukje aangenamer. Het is misschien vreemd om deze game in mijn lijst op te nemen, maar ik kan net zo goed genieten van mijn vriendin haar game-sessies. Het is ook leuk om een beetje advies of hulp te bieden als ze niet langs een baas of puzzel komt.

The Last of Us: Part 2

4. The Last of Us: Part 2

Het was een jaar van enorme game debacles en één van de grootste dit jaar naast Cybergate 2077 (opzettelijk zo gespeld) was de controverse rond het plot van The Last of Us: Part 2. Het leek wel de zelfde kritiek als bij een geliefde film franchise (kuch Star Wars) of serie (kuch Game of Thrones) waar de makers een narratieve beslissing maakte die in het verkeerde keelgat schoot. In dit geval (SPOILER) was het de keuze om hoofdpersoon Joel meteen te doden. Ikzelf vond het geen slechte keuze, want het zorgde ervoor dat het verhaal interessante nieuwe kanten op kon. Zo was ik er al vanuit gegaan dat je hoofdzakelijk Ellie zou zijn en was ik juist verrast door de wending dat je ook de bad-guy (girl) moest spelen. Kortom, een spannende en memorabele game ervaring.

Animal Crossing: New Horizons

3. Animal Crossing: New Horizons

De enige Nintendo game in mijn lijst is bovendien de enige die geen rpg/adventure game is. Het is van alle spellen in mijn lijst waarschijnlijk de gene waar ik de meeste uren in kwijt ben en welke ik nog om de zoveel tijd induik. Doordat er elk seizoen weer nieuwe dieren te ontdekken zijn en er steeds nieuwe voorwerpen bijkomen is er altijd wel een reden om de game weer op te starten. Bovendien nemen de bewoners het je erg kwalijk als je pas na een maand weer wat van je laat horen, dus voel je ook ook een sociale verplichting. Daarnaast is de game erg ontspannend en is het een goede stressontlader na een potje Demon’s Souls.

2. Ghost of Tsushima

Voordat Ghost of Tsushima uitkwam keek ik niet enorm uit naar de release. Ik was geïntrigeerd na het zien van de eerste beelden, maar het was pas na één van de laatste trailers dat ik besloot de game te bestellen. Dit is dus wat mij betreft de verrassing van 2020. Ghost of Tsushima is in principe een soort Assassin’s Creed in feodaal Japan, maar dan met betere combat mechanics en een ingenieus wegwijs systeem. De levendigheid van de wereld is subliem en de heldere kleuren knallen van het scherm. Het weet perfect de sereniteit van de natuur en de Shinto-boedistische leefwijze te combineren met de bloedige bruutheid van samurai films. Het is een van de weinige games die ik dit jaar heb gespeeld waar alles gewoon klopte.

Final Fantasy 7 Remake

1. Final Fantasy 7 Remake

Het heeft lang geduurd, maar dit jaar was het er dan toch. De remake waar vele gamers reikhalzend naar uitkeken kwam dit jaar precies op het moment dat de lockdowns intraden. Voor mij was de game één grote nostalgie trip. Er waren echter dingen die ik minder goed vond werken. Zo vond ik de achtergronden over het algemeen tegenvallen, omdat ze de nodige detail miste. Ook is er een hoop toegevoegd aan het verhaal om de relatief korte stuk waarop dit eerste deel is gebaseerd aan te vullen. Het voelde daardoor een beetje uitgerekt. Maar het vernieuwde vechtsysteem vind ik erg geslaagd en misschien wel de beste in een Final Fantasy game in jaren. Om de muziek en personages in een nieuw jasje te horen en zien is als fan al genoeg reden om de game te checken.

 

Tagged
Robbert de Nijs
Een console gamer in hart en nieren. Met schrijven voor GamingNation komt een droom uit om mijn passie voor gamen te delen met een groter publiek.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.