Flashback-Nation: Kingdom Hearts franchise Part IV(Kingdom Hearts II)

Flashback-Nation Mis dit niet

Het heeft even geduurd, maar hier is dan mijn volgende deel in de Flashback-Nation serie van Kingdom Hearts. Ditmaal gaat het over Kingdom Hearts II!

Dit is alweer deel vier in de serie, dus als je de rest nog niet hebt gelezen raad ik aan om de introductie te lezen, alsmede mijn gedachte en ontleding van Kingdom Hearts, Kingdom Hearts Re: Chain of Memories en Kingdom Hearts: 358/2 Days.

De Heartless zijn weer terug!

Het verhaal van Kingdom Hearts II start direct bij het einde van het DS-spel Kingdom Hearts: 358/2 Days, waarin je vast zit als Roxas in een digitale versie van Twilight Town. Roxas is de Nobody van Sora, het hoofdpersonage uit uit de serie, en wordt vastgehouden in de simulatie zodat Organisation XIII er niet achter komt waar hij zit voordat Sora ontwaakt uit zijn diepe slaap die ontstond in Kingdom Hearts Re: Chain of Memories. Al gauw wordt jouw locatie ontdekt en ben je in gevaar, waarna je wordt gered door koning Mickey en weer samen wordt gebracht met Sora. Je bent namelijk weer nodig omdat er weer een golf van Heartless de werelden overspoeld, aangezien Malificent weer terug is uit de dood. dus het is weer aan jou de taak om de werelden te sluiten zodat de duisternis het niet overneemt. Tevens zoekt Sora nog steeds naar zijn vrienden Riku en Kairi, dus dat komt er ook nog bij kijken.

Ondertussen kom je erachter dat de slechterik die je hebt verslagen niet Ansem is, maar de Heartless van Xehanort, het hulpje van Ansem dat hem hielp in het onderzoek naar Kingdom Hearts. De huidige leider van Organisation XIII is dan ook niet Ansem, maar de Nobody van Xehanort. In Kingdom Hearts II kom je er ook achter dat de organisatie juist Sora erop aanspoort om zoveel mogelijk Heartless om te leggen zodat deze in Kingdom Hearts terecht komen. Waarvoor ze dit nodig hebben, wordt nog niet duidelijk gemaakt. Ook gaat Axel dood, een Nobody van Organisation XIII die een centrale rol speelt in Kingdom Hearts: 358/2 Days en bevriend was met Roxas en daarom hem weer uit Sora wilde halen. Na een gevecht tussen Sora en Xehanort, wat uiteraard wordt gewonnen door de goeieriken, krijgt Sora een brief van koning Mickey met daarin de locatie van Kairi.

Het verhaal wordt per deel steeds complexer, maar als je de spellen zelf speelt en af en toe een lore video erbij haalt, dan is het zeker goed te volgen. De spellen zijn tot nu toe niet zo complex als dat sommige mensen doen laten geloven, maar ik kan mij voorstellen dat als je na jaren dit spel had opgepakt en jouw voorgaande kennis was vervaagd, je niks had gesnapt van dit spel. Kingdom Hearts vereist dat je kennis hebt van het verhaal en is ook meer bedoelt voor echte fans dan mensen die even snel een spel willen spelen. Een vergelijkbare franchise is Metal Gear Solid, waarin het verhaal zo ontzettend complex wordt dat het voor nieuwkomers niet meer te volgen is. Ik kan het zeker wel waarderen, maar de vraagtekens boven de hoofden van velen kan ik mij zeker goed inbeelden.

Pure actie

Echter, het spel bestaat natuurlijk niet alleen uit het verhaal. Het moet ook daadwerkelijk gespeeld worden. Dus hoe verhoudt het spel zich tot het de andere spellen? Het laat gelukkig het hele kaartconcept weg uit Re:Chain of Memories en wordt weer meer zoals het eerste deel, al zitten er grote verschillen tussen. Waarin het eerste deel nog puzzels en platformstukken had, is Kingdom Hearts puur en alleen actie, met hier en daar een hub om even wat items te kopen of om even bij te komen. Het spel bestaat nog steeds uit verschillende werelden, maar de tussenliggende Gummi Ship levels hoeven nu nog maar één keer gespeeld te worden, in plaats van elke keer weer opnieuw zoals in het eerste deel. Waar het allergrootste verschil ligt, is de actie zelf.

Kingdom Hearts was voor een eerste deel erg leuk en ik keek langs veel van zijn fouten heen vanwege de charme, maar Kingdom Hearts II ligt mijlen boven zijn voorganger als het gaat om actie en besturing. Het vechten is snel, soepel én nog erg leuk om te doen. Je hoeft je geen zorgen meer te maken om jouw mana, die naar tijd weer vanzelf terugkomt. Jouw AI partners zijn een stuk slimmer en hebben eigenlijk geen hulp nodig. Combo’s zijn veel nuttiger en doen goede schade en de camera staat een stuk verder van je vandaan, waardoor je veel meer overzicht hebt. Als een onderdeel van het verhaal kan je ook verschillende vormen aannemen genaamd Drive, die je op een andere manier laten vechten. De Wisdom Form laat je over het veld glijden en schieten van een afstand, terwijl de Master Form jou twee Keyblades geeft en je extreem sterk maakt in close combats. Het zuipt wel jouw Drive meter leeg, die je weer kan aanvullen met combo’s. Ook heb je veel meer context sensitive acties met driehoekje, waardoor je bepaalde vijanden kan vastgrijpen om ze tegen de rest te gebruiken, of om een speciale combo te starten die veel schade doet. Kortom, je bent veel minder bezig om op een knopje te rammen en veel meer bezig om de juiste flow te vinden en goed te letten op de button prompts. In het begin was ik trouwens ook teleurgesteld dat er niet zoveel puzzels en platforms waren, maar achteraf gezien vind ik dit alleen maar fijn: het spel is duidelijk niet gebouwd voor dit soort taferelen en zorgt er alleen maar voor dat het tempo omlaag gaat.

Mooiere en grotere werelden

Waar Kingdom Hearts II ook veel beter in slaagt, zijn de werelden zelf. Niet alleen is het spel op grafisch gebied een stuk rijker en gedetailleerder, maar de werelden zijn veel leuker en gevarieerder. In het eerste deel had je erg lelijke werelden zoals Alice in Wonderland en Tarzan, maar die zijn niet meer te vinden in dit deel. Elke wereld brengt weer iets nieuws, van nieuwe personages tot game mechanics. De werelden zijn ook veel groter, waardoor je veel minder bezig bent om steeds heen en weer te rennen zoals in het eerste deel. Al met al vind ik alle werelden een stuk beter dan het voorgaande deel, op één wereld na: Atlantic. Dit is een beruchte wereld, waarin je samen met Ariël, Botje en Sebastiaan liedjes gaat zingen. De liedjes zelf vind ik best oké en zijn goed gezongen, maar de gameplay bestaat uit het op tijd drukken op X om de zoveel seconde. Het is hersenloos en een echte tijd verspiller, maar ik vond het lang niet zo verschrikkelijk als iedereen op het internet beweerde.  Liever Atlantic dan weer de Tarzan wereld uit het eerste deel hoor….

Tweede helft duurt te lang

Is Kingdom Hearts II dan beter in elk aspect? Nee, dat vind ik niet. Een groot pijnpunt van dit deel is de pacing. Het spel is 40 uur lang, dus het is voor ontwikkelaars dan lastig om de aandacht van de spelers erbij te houden. Ik zie dat de meeste mensen klagen over het eerste gedeelte in Twilight Town met Roxas, waarin je het eerste uur bezig bent met het uitvoeren van opdrachten in de stad om geld te verzamelen voor jouw treinreis. Eerlijk gezegd vond ik dit nog wel charmant en kon ik het wel waarderen, maar dit komt omdat ik 358/2 Days had gezien, waarin Roxas het hoofdpersonage is. Waar het bij mij juist mis ging was de tweede helft. In de eerste helft ga je van wereld naar wereld om deze weer te sluiten, maar nadat je achter het plan van Organisation XIII komt valt de pacing compleet in duigen. Je krijgt geen duidelijke opdracht en gaat daarna zoeken naar wat je in godsnaam moet doen. Nadat ik wat had gegoogled, bleek het dat je elke wereld wéér in moet om wat ‘resterende verhalen’ op te lossen. Je moet dus weer terug naar alle werelden, weer deze werelden uitspelen (met een ander verhaal dat wel) en dán pas kan je weer verder. Geloof mij, dit geintje kostte mij 10 uur en voelde echt aan als opvulling van de speeltijd. Het voelde compleet onnodig, zelfs vanuit het perspectief van het verhaal en gaf mij een zure smaak in mijn mond. Van mijn part hadden ze dit eruit mogen knippen en mij direct naar het einde mogen brengen, dan had ik een veel beter gevoel gekregen bij het uitspelen.

Al met al is Kingdom Hearts II op technisch gebied een veel beter spel dan de andere twee spellen die hiervoor kwamen. Door de onnodige lengte voelde het voor mij wel als een bevrijding om het spel uit te spelen en heeft er ook voor gezorgd dat ik er wat langer over heb gedaan, omdat ik mijzelf moeilijk kon motiveren om weer verder te gaan. Gelukkig heb ik het wel gedaan, zodat ik weer verder kan gaan met het volgende deel: Kingdom Hearts: Birth By Sleep!

Tagged
Boyd Willemsen
Typische IT'er die gek is van games en tech en al wat jaartjes schrijft voor Gamingnation.
http://Gamingnation.nl

2 thoughts on “Flashback-Nation: Kingdom Hearts franchise Part IV(Kingdom Hearts II)

  1. Leuk om te lezen hoor! Ik ben dus een gamer geweest die eerst KH2 had gespeeld en daarna pas 358/2 days. Het voelde gelukkig toen meer als een soort proloog ofzo.

    Maar alsnog was KH2 in het begin natuurlijk erg vaag…
    Ben benieuwd naar de rest, want na 358/2 days ben ik afgehaakt haha.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.