Flashback-Nation: Kingdom Hearts franchise Part I(Kingdom Hearts Final Mix)

Flashback-Nation

In mijn vorige Flashback-Nation gaf ik een korte introductie tot de Kingdom Hearts franchise en dat ik elk spel zou gaan spelen uit het All In One-pakket op de PlayStation 4. Ik ben begonnen met Kingdom Hearts Final Mix – de HD-versie van het eerste spel – en heb het spel van A tot Z gespeeld. Wat vind ik ervan? Voor een spel van meer dan 17 jaar oud is het nog verdraaid goed!

 

Disney X Final Fantasy

Laat ik bij het begin beginnen:Kingdom Hearts is een crossover tussen Disney en Square Enix, een bijzonder huwelijk dat gek genoeg nog geweldig heeft uitgepakt ook. Je speelt de gele clown schoenen dragende Sora, ingesproken door Haley Joel Osment, ook wel bekend als het kind uit klassieker The Sixth Sense. Je leeft op een zonnig eiland genaamd Destiny Island met jouw vrienden Riku, Kairi en nog een aantal personages die zo uit een Final Fantasy-spel hadden kunnen stappen. Het lijkt een relaxte, bonte boel te zijn totdat The Heartless opeens jouw eiland aanvallen, een duistere kracht waar geen einde aan lijkt te komen. Je weet uiteindelijk te ontsnappen, maar je komt zonder jouw vrienden in een andere wereld terecht. Tegelijkertijd is er paniek in het Disney koninkrijk, want koning Mickey lijkt te zijn verdwenen. Donald Duck en Goofy gaan in een ruimteschip naar een andere wereld – toevallig dezelfde wereld waar Sora terecht is gekomen – en komen elkaar zodoende tegen. Niet geheel onbelangrijk is dat Sora de Keyblade bij zich draagt, een krachtig wapen dat de Heartless kan verslaan. Donald en Goofy hebben de opdracht gekregen om de drager van de Keyblade te volgen en dus zal de groep van wereld naar wereld reizen om Sora’s vrienden te vinden en koning Mickey.

Ik laat expres details weg uit het verhaal, omdat ik wil voorkomen dat ik teveel spoil van dit simpel klinkende, maar wel interessante verhaal. Ik zal niet zeggen dat Kingdom Hearts het meest intrigerende verhaal heeft, want veel zaken lijken erbij te zijn verzonnen om personages uit de franchises erbij te halen. Zo heeft Cloud Strife uit Final Fantasy VII eerst een belangrijk klinkende rol, maar wordt uiteindelijk compleet vergeten tenzij je de endgame content meerekent exclusief in de Final Mix-versie. Disney personages lijken een grote rol te spelen, maar hebben voor het grootste deel geen invloed te hebben op de conclusie van het verhaal. Behalve de prinsessen blijven deze personages in hun respectievelijke werelden, dus als je daar klaar bent zijn ze niet meer van belang. Hoewel de dialogen over het algemeen verdraaglijk zijn, worden de woorden ‘Heart’ en ‘Darkness’ op het einde wel heel erg veel herhaald. De conclusie van het verhaal is daarbij ook wel erg vaag met weinig antwoorden op de vragen, maar ergens hoort dit ook wel bij het simplistische karakter van het verhaal in dit deel.

Charme

Nee, Kingdom Hearts moet het vooral hebben van de charme en de verrassend leuke gameplay. Je gaat als Sora, Donald en Goofy van wereld naar wereld, waarvan de meeste gebaseerd zijn op bekende Disneyfilms. Zo heb je de Deep Jungle van Tarzan, Wonderland van Alice in Wonderland, Halloween Town van Nightmare Before Christmas en nog vele andere werelden. Bij iedere wereld val je middenin een al lopend verhaal, zoals de rechtzaak tegen Alice door de Queen of Hearts of het moment dat Clayton gaat jagen op de gorillavrienden van Tarzan. Alle personages zien eruit en gedragen zich zoals in de films, al zijn er wel een aantal voice actors die eruit steken. Zo spreekt Dan Castellaneta de Geest van Alladin in, beter bekend van zijn werk als Homer Simpson. Het is een feest van herkenning als je personages uit jouw jeugd tegenkomt en zelfs in jouw team kan zetten om monsters in elkaar te slaan. Het is hilarisch dat je de Kleine Zeemeermin een exploderende potion kan zien gooien, of dat Jack Skellington blijkbaar krachtige magie bezit. Dat zeggende; niet elke wereld is even geslaagd, maar daarover later meer.

Simpel te begrijpen, moeilijk om te meesteren

In Kingdom Hearts wissel je af tussen vechten, platformen en puzzelen. Hoewel het vechten het sterkste punt is qua gameplay, heeft het spel ervoor gekozen om toch veel puzzelementen naar voren te schuiven. Het vechten klinkt simpel, maar naarmate je verder komt wordt het steeds complexer. Naast de standaardaanval met de X-knop kan je namelijk verschillende soorten magie, items en summons gebruiken. Via een snelmenu kan je drie vooraf ingestelde spells gebruiken, terwijl je de rest met de pijltjestoetsen moet opzoeken. Dit klinkt moeilijker dan dat het is,  want Kingdom Hearts geeft je gelukkig de tijd en ruimte om snel wat te zoeken. Jouw teamgenoten vullen de ruimte namelijk goed genoeg in en zullen je verrassend goed van hulp zijn. Je kan hen abilities en items geven, maar ook hun gedrag tot in de details aanpassen. Je kan ze verdedigend instelllen, agressief, behulpzaam of een goede balans geven. Het is aan jou om hier mee te experimenteren tot wat het beste bij jou past. De AI is niet sterk en slim genoeg om vijanden uit zichzelf op te ruimen, maar zo zijn ze niet bedoelt; ze zijn bedoelt als een verlengde van jouw keyblade.

Stroeve start

Kingdom Hearts is wel een lastig spel om in het begin enthousiast van te worden. Dit komt door het begin op Destiny Island wat alleen maar saaie fetchquests biedt en cringy dialogen. Je bent hier meer dan een uur op bezig, met geen gevechten, geen interessante gebeurtenissen en irritante obstakels om wat stompzinnige dingen te verzamelen. Pas als je aankomt in Traverse Town – het hubgebied waar het verhaal van start gaat – wordt het spel interesssant. Helaas zijn de eerste werelden na Traverse Town, Wonderland en Deep Jungle, ook niet erg interessant. Kingdom Hearts Final Mix is een goed opgepoetse versie van het spel, waarbij de kleuren van het scherm spatten en de gameplay op 60fps draait. Het is een verdraaid mooi spel om te zien, met hier en daar wat gezichtsanimaties die hinten naar de leeftijd, maar deze twee  werelden zijn gewoonweg lelijk om naar te kijken. De Deep Jungle zit vol met platte textures en lelijke groene muren, terwijl Wonderland ontzettend klein is. Deep Jungle is een ontzettend verwarrend level, waarbij je constant van plek naar plek moet reizen zonder enige indicaties dat je dit moet doen. Clayton als laatste baas is ook verwarrend – waarom rijdt hij op een kameleon? – en ook totaal niet interessant. Wonderland is daarentegen veel te simpel: je gaat erin, je vindt wat bewijs voor de onschuld van Alice en je gaat weer om nooit meer terug te keren. Ze hadden veel meer met deze werelden kunnen en moeten doen, maar ik heb er vrede mee gezien de rest van het spel wel ontzettend leuk was om te spelen.

Beter naarmate je vordert

Naarmate je namelijk progressie maakt, laat het spel steeds meer je hand los en krijg je meer en meer goodies om vijanden uit te schakelen. Je kan vijanden met magie stoppen, je kan jouw Keyblade als een boomerang gooien, je kan met een donderklap neerkomen na een luchtaanval, maar ook de werelden zelf gaan meer en meer open. Je kan nieuwe gebieden in, je komt sterkere vijanden tegen en er zijn ook veel verhalen die pas beginnen als je voor een tweede of derde keer terugkomt. Sommige zijn duidelijk zoals het vinden van alle 101 Dalmatiers, maar sommige vergen ietwat meer onderzoek, zoals het vinden van alle pagina’s uit het boek van Winnie de Poeh (wat overigens mijn op een na favoriete wereld is, doordat het zo kleurrijk en onschuldig is). Als je echt diep wil graven kan je ook de Ultima wapens vinden en zelfs Sephiroth tegen komen, maar dit is alleen als je echt voor de 100% wil gaan.

Mijn favoriete wereld is de Hollow Bastion, een niet-Disney wereld waarin eindelijk alle remmen losgaan. Het kasteel is complex, met veel open ruimtes en gangen, je hebt eindelijk veel spells, summons en abilities en je komt er de sterkste bazen tegen in het hele spel. Het is een hele verandering tegenover de tot de rand gevulde, maar uiteindelijk kleine en benauwde Disneywerelden waar je daarvoor bent geweest.

Oud, maar goud

Dus wat vind ik uiteindelijk van Kingdom Hearts? Eerlijk gezegd vind ik het veel beter dan ik had gedacht. Ik had dit spel nog nooit eerder gespeeld en was in de veronderstelling dat de meeste lof voor het spel  voortkwam door de nostalgische bril van vele gamers, maar niets is minder waar. Het spel ziet er bijzonder goed uit op mijn OLED TV en het verschil tussen de PS2- en PS4 versies zijn dag en nacht. De gameplay is makkelijk te begrijpen, maar wordt pittig en erg spannend tegen het einde aan. De laatste baas is een marathon aan fases die je op het randje van je stoel laten zitten en waarbij je steeds dood gaat, totdat je eindelijk leert van je fouten. Het verhaal is simpel, maar de werelden zitten vol charme en het gros van de personages zijn geweldig om mee te maken in dit avontuur. Donald en Goofy zijn geweldig om in jouw team te hebben, met het lekker opvliegende en cynische gekwek van Donald in je ene oor en het simpele, maar verrassend wijze gepraat van Goofy aan de andere kant. Als jij een fan bent van Disney en van een leuk avonturenspel met wat simpele RPG elementen en een interessante combat, dan zou ik zeker Kingdom Hearts Final Mix een kans geven. Onthoud wel dat je op sommige vlakken kan merken dat het al  bijna 20 jaar oud  is en dit het begin was van een franchise, dus je zal wat stroeve momenten meemaken. Bijt je je daar doorheen, dan zal je hopelijk de charmante kern van het spel zien!

 

Boyd Willemsen
Typische IT'er die gek is van games en tech en al wat jaartjes schrijft voor Gamingnation.
http://Gamingnation.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.