Flashback-Nation: Kingdom Hearts franchise Part II(Kingdom Hearts Re:Chain of Memories)

Flashback-Nation

Welkom terug bij mijn trektocht door het avontuur genaamd Kingdom Hearts! Vorige week speelde ik Kingdom Hearts Final Mix voor het eerst uit, dus vergeet niet mijn verhaal daarover eerst te lezen. Als je helemaal niet weet waar deze Flashback-Nation over gaat, lees dan eerst de introductie. Als je dat hebt gedaan: hier is mijn gedachte over Kingdom Hearts Re: Chain of Memories.

Castle Oblivion

Het verhaal gaat direct verder waar Kingdom Hearts was gestopt; de slechterik Ansem is verslagen, de werelden zijn weer hersteld en de connecties tussen deze werelden zijn weer gesloten. Hoewel de werelden gered lijken te zijn, bevinden Sora, Donald en Mickey zich in een onbekende plek en zoeken ze nog steeds Riku en koning Mickey, die zichzelf in de duisternis hebben opgesloten om de deur te kunnen sluiten. Na een korte wandeling komen Sora en z’n vrienden een vreemd gebouw tegen genaamd Castle Oblivion. Het lijkt al gauw niet pluis te zijn hier, want je lijkt al snel jouw geheugen te verliezen. Een man in een zwart gewaad verteld jou dat je alleen je geheugen weer terug kan krijgen als je weer terugreist naar de werelden van het vorige avontuur, om zo weer delen van je geheugen weer terug te winnen, maar ook om nieuwe dingen te ontdekken die je nog niet wist. Ondertussen kom je ook de mysterieuze groep genaamd Organization XIII tegen, met leden die ieder hun eigen agenda lijken te hebben.

Volledige Remake

Voordat ik verder ga over Re: Chain of Memories, moet ik het eerst hebben over de geschiedenis van dit spel. Het origineel kwam namelijk uit in 2004 voor de Gameboy Advance en was een isometrisch avonturenspel, waarin werd gevechten middels een kaartspel. Immers, het was voor de ontwikkelaars gewoonweg niet mogelijk om de actie RPG elementen te implementeren in een game bedoelt voor een handheld console. Tegenwoordig zou dat wel een mogelijkheid zijn met de Nintendo Switch, maar toentertijd moesten studios creatief zijn als ze een bepaalde franchise wilde brengen op een apparaat als de Gameboy Advance. Hierdoor is Chain of Memories opnieuw opgebouwd voor de 1.5 HD Remix, zodat het eruit zou zien als de eerste Kingdom Hearts. Petje af voor de extra stap die ze hebben genomen, in plaats van een directe port!

 

Een Kingdom Hearts kaartspel?

Wat hierbij ook is overgenomen, is het kaartspelelement. Re: Chain of Memories is uniek in de serie, omdat het deels afstapt van de bekende formule. Je kan nog steeds rondlopen met Sora in de verschillende werelden die Kingdom Hearts te bieden heeft, maar het vechten is drastisch anders. Hoewel gevechten nog steeds real time zijn en er visueel hetzelfde eruit zien als het originele spel, gaat het vechten via een kaartensysteem. Door het spel heen verzamel je verschillende soorten kaarten met een waarde van 0 t/m 9. Van deze kaarten bouw je een deck die je dan weer kan gebruiken tijdens gevechten. Vijanden die je ziet lopen in de wereld kan je aanvallen, waarna je wordt getransporteerd naar een arena. Tijdens de gevechten zal je met de L-knoppen door jouw deck moeten wisselen om de juiste kaarten te pakken, terwijl je Sora nog steeds als eerst moet navigeren door de wereld heen. Het is hierdoor een hybride geworden tussen een hack ‘n slash en een kaartspel, wat erg interessant klinkt. In theorie is dat helaas toch wel anders.

Het is namelijk niet zo dat een kaart met een hogere waarde meer schade doet; het hele spel draait erom dat jij een hogere waarde gebruikt dan jouw tegenstander. Zie je dat een tegenstander een kaart met de waarde 7 gebruikt, dan moet jij 8 of hoger gebruiken. Doe je dat niet, dan breekt jouw kaart en kan je deze kaart pas weer gebruiken als jij jouw deck opnieuw laadt. Dit kan je tot jouw voordeel gebruiken, maar wordt ook weer tegen je gebruikt. Er zijn echter ook uitzonderingen; zo is de waarde 0 niks waard, tenzij je het gebruikt als een counter tegen elke andere kaart. Als jij de kaart eerder gebruikt dan de tegenstander dan breekt hij, gebruik je ‘m later dan breekt de zijne. Zo kan ik door blijven gaan over item kaarten, premium kaarten, summon kaarten, maar het gaat om het idee dat dit een aardig complex systeem is. Het helpt daarom er niet bij dat je ondertussen omringt wordt door vijanden die allemaal andere kaarten gebruiken, waar het spel slecht mee om lijkt te gaan.

In plaats van dat je de kaart ziet van de tegenstander die je gelockt hebt, zie je één kaart van één van de tegenstander die ‘m gaat gebruiken. Als je tegen zes verschillende vijanden vecht en je binnen enkele seconde een vijand moet zoeken die een bepaalde kaart gebruikt om zo jouw kaart nuttig te gebruiken, is dit extreem hectisch. Het komt waarschijnlijk omdat ik een oude man ben, maar ik kan niet zo snel mijn aandacht wisselen tussen mijn deck, het speelveld én het venstertje waar je de kaart ziet van één van de tegenstanders. Het wordt voor mij een clusterfuck van informatie waar ik zeker in het begin maar niet doorheen kwam. Ik zal eerlijk zijn en zeggen dat het mij niet gelukt zou zijn, als ik niet een aantal strategy guides had opgezocht waarin duidelijk wordt uitgelegd hoe je gemakkelijk elk gevecht kan winnen (hint: je moet al je punten stoppen in Sleights). Ik denk dat het een kwestie van smaak is, maar het combatsysteem van Chain of Memories kon mij niet pakken en het was voor mij een grote bron van frustratie. Houdt er rekening mee dat je makkelijk 20 uur hier doorheen moet ploeteren en je kan je voorstellen dat ik blij was toen ik dit spel had uitgespeeld.

Kwalitatief inferieur

Hoewel ik er veel respect voor heb dat ze dit spel helemaal opnieuw hebben opgebouwd en er een aantal Quality of Life-elementen erin hebben gestopt (zoals een functionele map én een radar, een grote upgrade ten opzichte van het eerste deel!), merk je dat er niet zoveel tijd en liefde erin is gestoken als in Kingdom Hearts zelf. Voor het grootste gedeelte mist er voice acting, de omgevingen zijn een stuk ziellozer, kleiner en leger dan voorheen en de Disney personages hebben gewoonweg niet zoveel charme meer. Het is ook heel vreemd om te horen dat Sora nu de stem heeft als een puber, maar dit komt uiteraard omdat dit spel werd uitgebracht in 2007 en Haley Joel Osment inmiddels 3 jaar ouder was. Hier konden ze niet omheen, al blijft het gek dat je eerst het jonge piepstemmetje hoort en gelijk daarna een stem met de baard in de keel hoort. Het zijn zulke kleine dingetjes die je het gevoel geven dat je een ‘tussenspel’ aan het spelen bent, waardoor je er minder energie erin wil investeren.

Hetzelfde geldt voor het verhaal zelf. De plotelementen die voorbij komen zijn essentieel voor als je het verhaal wil begrijpen.want als je Re: Chain of Memories en 358/2 days niet hebt gespeeld, zal je geen bal begrijpen van Kingdom Hearts 2. Je wordt geïntroduceerd tot de Organization en een aantal belangrijke leden zoals Axel, je komt erachter wie Naminé is en je begrijpt waarom Sora, Donald en Goofy in een soort cocon zitten. Helaas moet je hiervoor weer naar dezelfde werelden reizen, dezelfde dingen meemaken, tegen dezelfde vijanden vechten, tegen dezelfde eindbazen vechten en wordt het verhaal vooral verteld met tekst, terwijl hiervoor het meeste met voice acting is gedaan. Het is een feest van herkenning, alleen is het een feest dat veel te lang duurt en waarvan je het meeste zojuist al heb gezien….

Essentieel voor het verhaal, meer niet

Re: Chain of Memories mag dan wel essentieel zijn voor het verhaal, het is een vervelend karwei om doorheen te komen. Het is in vrijwel alles inferieur aan het vorige deel, zelfs als je de combat wel kan waarderen. Ik raad je eerder aan om een samenvatting van het verhaal op te zoeken, dan dat je 20 tot 30 uur in Re: Chain of Memories steekt. Nog wel een tip: lees je eerst goed in voordat je verder gaat met dit spel. Veel dingen worden namelijk niet uitgelegd, zoals hoe Premium kaarten werken. Ik had mijn gehele dek geupgraded naar Premium in een speciale Premium Room. Tof, toch? Jazeker, totdat ik erachter kwam dat Premium kaarten maar één keer per gevecht gebruikt kunnen worden. Als je dus het merendeel van je deck Premium maakt, loop je dus vast bij langere gevechten! Dit systeem leggen ze niet uit! Gelukkig was ik ‘pas’ vier uur in het spel en kon ik nog opnieuw beginnen…..

In mijn volgende verhaal zal ik het hebben over Kingdom Hearts 358/2 Days, het spel dat voor deze collectie is omgetoverd tot…een film! Gaan we dan eindelijk filmreviews doen op Gamingnation?

Tagged
Boyd Willemsen
Typische IT'er die gek is van games en tech en al wat jaartjes schrijft voor Gamingnation.
http://Gamingnation.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.