crash bandicoot 4 it's about time

Crash Bandicoot 4: It’s About Time – Review

Reviews

Na de terugkeer van Crash Bandicoot met de N. Sane Trilogy, nu drie jaar geleden, was het de vraag wanneer de gekke buideldas  zou verschijnen in een gloednieuw avontuur. Met Crash Bandicoot 4: It’s About Time geeft ontwikkelaar Toys for Bob het duidelijk aan: het is hoog tijd voor een nieuwe Crash-game, en hier is hij dan!

Voordat je verder leest, is het belangrijk om te weten dat It’s About Time alle Crash-games die na Crash Bandicoot 3: Warped (1998) verschenen, terzijde schuift. Het flinterdunne verhaal dat er al was in Warped wordt voortgezet, dus zitten Dr. Neo Cortex, N. Tropy en Uka Uka aan de start van het verhaal vast in een gevangenis, die zich tussen tijd en ruimte bevindt. Door een scheur in de dimensies weet een deel van de schurken echter te ontsnappen, waarna Crash, Coco en Aku-Aku op een nieuw avontuur moeten om het kwaad te stoppen.

Modern èn klassiek tegelijkertijd

De kern van alle Crash-games is ook in It’s About Time weer aanwezig: in elk level ga je van punt A naar punt B, en onderweg kom je allerlei gevaren tegen. Zo komen er allerlei vijanden, bewegende platformen en valstrikken voorbij, van excentrieke piraten tot dodelijke ruimtereuzen en van verschuivende plateau’s tot vlammenwerpers die uit de grond komen. Daarnaast verzamel je weer Wumpa Fruits en moet je zoveel mogelijk kratten mollen om de vruchten te verzamelen. Vrijwel elke wereld sluit je af met een boss fight, bijna altijd tegen een van Dr. Neo Cortex’ handlangers. Ook kun je in ieder level een aantal diamanten en kristallen verzamelen, die je uiteindelijk bonusbeloningen opleveren. Levels opnieuw spelen wordt dus wederom beloond. De besturing is nagenoeg hetzelfde als in voorgaande delen. Het solide concept dat je tof vindt als je ooit een Crash-game hebt gespeeld is dus aanwezig, maar gelukkig voegt It’s About Time nog meer verrassende componenten toe aan dit fijne sausje.

Zo vinden Crash, Coco en Aku-Aku drie nieuwe Quantum Masks, die je compleet nieuwe krachten geven en de manier waarop je de game speelt radicaal veranderen. De maskers zijn alleen beschikbaar in bepaalde segmenten van een level, die nieuwe obstakels introduceren. Elk masker introduceert een compleet nieuwe mechanic. Het Lani-Loli-masker zorgt ervoor dat je objecten en platforms kan laten verdwijnen en het Akano-masker laat je aanzienlijk hoger springen en zweven. Dan is er nog het Kupuna-masker, welke de tijd kan manipuleren en het Ika-Ika-masker dat de werking van de zwaartekracht verandert. Het gebruik van de Quantum Masks voelt geen enkel moment als een gimmick, maar meer als een extra gameplay-laag in de fundamentele gameplay van Crash Bandicoot-games.

Nieuwe gezichten

Dan zijn er ook nog een aantal nieuwe speelbare personages, naast Crash en Coco. Zo neem je redelijk vroeg in het verhaal de oude bekende Tawna onder de knoppen, die met haar grijphaak grotere afstanden kan overbruggen. Er komen verder nog wat verrassende personages voorbij met elk hun eigen movesets. Wie dat zijn ga ik natuurlijk niet voor je spoilen. Wel noemenswaardig is dat elk nieuw personage zijn eigen verhaallijn heeft. In It’s About Time spelen portals en dimensies een grote rol, waardoor elk personage zich in een soort andere tijdlijn bevindt. Het komt dus vaak voor dat je een eerder doorlopen level opnieuw speelt met een ander personage. De levels zijn gelukkig voldoende veranderd en aangepast op de movest van het bewuste personage. Dit komt de replay value dus alleen maar ten goede. De traditionele gameplaycomponenten van een Crash-game vormen dus het solide fundament van It’s About Time. De gloednieuwe Quantum Masks borduren daar erg fijn op voort, net als de nieuwe speelbare personages.

Soepel, gelikt, maar meer van hetzelfde

Zoals je hierboven al las biedt Crash 4 dus een hoop content, die prachtig tot leven komt op de PS4 Pro. De game speelt als zijn evenbeelden uit de jaren 90, maar klinkt en oogt als een Pixar-film. It’s About Time kan dan ook met stipt de mooiste Crash-game ooit worden genoemd. De personages zijn -zoals je verwacht- enorm kleurrijk en elk gestoord karaktertrekje van Crash spat in 1080p-resolutie van het scherm. De omgevingen zijn stuk voor stuk sfeervol en uniek, worden prachtig belicht en hebben elk hun eigen geluidsontwerp. Het is alleen onontkoombaar dat de meeste werelden archetypes zijn van gebieden die je eerder tegenkwam in Crash-games.

De jungleomgevingen van N. Sane Island, een ijzig terrein, ruimtegebieden en een piratenwereld, je hebt ze allemaal al eens gezien in het universum van Crash en z’n vrienden. Desondanks wordt, mede dankzij de kracht van Unreal Engine 4, een prachtige game gepresenteerd. Een andere noemenswaardige visual is de motion blur. Dit effect wordt geniaal toegepast in UE4, van de cutscenes tot de gameplay zelf. Snelle lichaams- en camerabewegingen zijn tot in detail uitgewerkt en ook het blur-effect zelf is om van te smullen! Zodoende voelt elke simpele handeling als lopen en springen gewoon goed.

Tenslotte moet ik het nog even hebben over resolutie en frame rate. It’s About Time is voor deze review gespeeld op een PS4 Pro, dus de vraag is of dit ook de meest geschikte console is om de game op te spelen. Zoals ik eerder zei draait It’s About Time in 1080p op de PS4 Pro en dat lijkt in eerste instantie jammer. Dat is het naar mijn mening echter niet, omdat het hier om een game gaat met visuals van een animatiefilm. Ook in 1080p is Crash 4 aantrekkelijk genoeg om de iets minder scherpe resolutie door de vingers zien. Wat hier ook bij helpt is de verrassend stabiele frame rate. Tijdens mijn playthrough merkte ik nauwelijks heftige drops in de gameplaygebieden. Er zijn wat kleine momentjes, zoals bepaalde cutscenes of grafisch zware omgevingen, waarop de frame rate echter een klein duikje neemt. Dit bederft gelukkig op geen enkel moment het speelplezier.

Verwarrende moeilijkheidsgraad

Hoewel Toys for Bob dus heel wat voor elkaar krijgt met de vierde Crash-game, heb ik één puntje dat net iets meer gestroomlijnd had gekund: de moeilijkheidsgraad. De ontwikkelaar lijkt er net niet in geslaagd te zijn om de moeilijkheidsgraad op bevredigende wijze op te bouwen. Als je de N. Sane Trilogy hebt gespeeld klinkt je dit wellicht bekend in de oren en helaas is dit opnieuw het geval in It’s About Time. Naarmate je verder komt vinden er immense pieken plaats in moeilijkheidsgraad, vooral richting het einde van de game. Crash 4 gaat als het ware van een gerechtvaardigd moeilijke platformer naar een bijna onvergeeflijk moeilijke game. Zodoende loopt de death count hoog op richting het einde van de game, wat mij de nodige kristallen heeft gekost. De game houdt namelijk bij hoe vaak je sterft in een level en beloont je met een kristal als dit binnen de perken blijft.

Mocht je absoluut niet van de hoge moeilijkheidsgraad houden biedt de Modern Mode misschien uitkomst. Deze mode geeft je namelijk een oneindige hoeveelheid levens. Daarnaast worden meer checkpoints vastlegt en blijf je niet eindeloos vastzitten. Als echte Crash-fan ben ik wel gewoon voor de Retro Mode gegaan, die een onvervalste en authentieke Crash-ervaring biedt. Die is soms een beetje frustrerend, maar dat mag een groot deel van de pret niet drukken.

crash 4Uitgever: Activision
Ontwikkelaar: Toys for Bob
Release: 2 oktober 2020
Platform(s): PlayStation 4 en Xbox One
Gespeeld op: PS4 Pro
Speelduur: 8-9 uur (Platinum Trophy haalbaar in 20 uur)

Tagged

Review Overview

Gameplay 85 %
Presentatie 90 %
Replay value 90 %
Summary
First things first: elke Crash-liefhebber gaat enorm veel plezier beleven aan dit vierde deel. De soms onvergeeflijk hoge moeilijkheidsgraad doet enkele platformfans misschien terugdeinzen, maar desondanks is Crash Bandicoot 4: It's About Time een geweldige terugkeer van de iconische PlayStation-mascotte.
88.3
Dwayne Vrancken
Speelt sinds zijn tienerjaren al PlayStation-games en heeft dit platform nooit verlaten. Verknocht Metal Gear- en Naughty Dog-fan, maar kan zichzelf ook uren verliezen in een goede JRPG.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.