first person

Column-Nation: Waarom first person?

Column Mis dit niet

Cyberpunk 2077 is een first person actie-rpg. De hele game kijk je door de ogen van protagonist V. Op de keuze om de game in first person te maken was eerder redelijk wat kritiek. Nu de game uit is vraag ik me oprecht af of ik liever een third person ervaring had gehad. In deze column ga ik wat dieper in op deze gedachtengang.

Niet voor iedereen

Het heeft mij nooit ontzettend uitgemaakt of een game in first- of third person is. Echter, mijn vriendin geeft juist de voorkeur aan gamen in third person. Zo liet ik haar gisteren Cyberpunk 2077 spelen en was ze meteen aan het klagen. In first person moet je namelijk véél intensiever je rechterjoystick gebruiken. Meestal dient de rechter joystick in third person alleen om de camera te besturen. Dit is één van de redenen dat een first person spel meestal fijner speelt met een muis en keyboard (oftewel op een PC) en een controller weer fijner is voor third person games.

Immersie

Want waarom zou je als ontwikkelaar voor een first person beleving kiezen? Het belangrijkste woord is immersie, om de speler het gevoel te geven dat hij in het lichaam van zijn protagonist/personage/avatar zit. Daarnaast is het onlosmakend verbonden met het FPS genre (first person shooter). Mikken is daarom echt een first person ding. Meestal werken third person games met een lock-on of een over-the-shoulder camera hiervoor. In het geval van een RPG of avonturengame is die keuze niet zo voor de hand liggend. De keuze is dan aan de ontwikkelaar of ze voor een inlevende ervaring gaan in first person, of dat ze de bestuurder meer een soort marionetspeler laat zijn in third person.

Spiegeltje spiegeltje aan de wand

Nu heeft CD Projekt Red zeer recent een game uitgebracht waar we allemaal reikhalzend naar uitkeken. Ik geloof dat de intentie van de makers is dat je echt het gevoel hebt dat je door een futuristisch levende metropool loopt of rijdt. Dit komt ook zeker sterk over en ik begrijp waarom de ontwikkelaar dacht dat de stad beter tot zijn recht komt in first person. Echter aan het begin krijg je de keuze om je personage helemaal te maken zoals jij wilt (inclusief piemel lengte). Maar vervolgens zie je jezelf alleen nog als je voor een spiegel staat. Begrijp me niet verkeerd; ik hou van de mogelijkheid om mezelf aan te passen, maar voor een single player first person game is het wel een beetje een overbodige. Vervolgens spookte het door mijn hoofd hoe de game zou zijn geweest in third person.

The future is spelled VR

Ik geloof dat het toppunt van immersie nog steeds virtual reality is. Sinds mijn ervaring met de PSVR ben ik er van overtuigd geraakt dat het echt de toekomst is. Elke keer wanneer ik nu een first person game op een beeldscherm speel denk ik bij mezelf: Zou dit niet nóg vetter zijn in VR? Om die reden vind ik third person een betere keuze voor games op een beeldscherm. Misschien is dit anders voor pc gamers, want die zitten veel dichter op hun scherm. Maar als console gamer zit ik drie meter van mijn scherm af, dus er is genoeg ‘ruimte’ om mij uit de fantasie te halen. Kortom, hoe méér een game doet alsof ik in de huid van een ander zit hoe méér ik besef dat het niet zo is.

Concluderend

Okay, wat wil ik hier nou mee zeggen? Ik geloof dat Cyberpunk 2077 beter zou zijn geweest als Virtual Reality game. Daar, het is er uit, haha! Of anders toch misschien beter in third person. Veel gamers zal het waarschijnlijk een worst wezen en gaan makkelijk op in de fantasie. Maar ik had liever écht om me heen gekeken in Night City dan de rechter joystick te moeten gebruiken. Maar wie weet, wellicht gaat die wens ooit nog wel in vervulling.

Wat is jullie mening hierover? Laat het mij weten door hieronder een reactie achter te laten!

Tagged
Robbert de Nijs
Een console gamer in hart en nieren. Met schrijven voor GamingNation komt een droom uit om mijn passie voor gamen te delen met een groter publiek.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.