Thor

COLUMN-NATION: MYTHOLOGISCH FATSHAMEN

Column Mis dit niet

Een tijdje geleden onthulde Sony haar versie van Thor, te zien in het aankomende God of War Ragnarok. Het leverde een kakofonie aan internet reacties op: sommige positief van aard, maar ook velen negatief en ronduit lelijk te noemen. Wat zegt dat over ons beeld van wat een lichaam hoort te zijn?

Wie aan Thor denkt, haalt zich waarschijnlijk direct Chris Hemsworth voor de geest. Niet gek: de gevierde acteur is al meer dan tien jaar te zien als de Noorse dondergod. En wie aan Chris Hemsworth denkt, die denkt natuurlijk direct aan een afgetrainde buik en bulkende biceps. Het bleek voor de gamende community dan ook even schrikken toen Sony hun versie van Thor, te zien in God of War Ragnarok, onthulde.

Thor

Thor in God of War Ragnarok lijkt in geen velden of wegen op de afgetrainde bodybuilder die Marvel ons jarenlang voor heeft geschoteld. Ragnarok’s Thor is wat voller. Dik zouden sommige mensen zeggen. Reden genoeg dus voor het menselijk ras om de digitale roeptoeter er weer eens bij te pakken en hun gal te spuwen.   

Eenzijdige blik
De negatieve reacties op de onthulling van Sony’s Thor zeggen nogal wat over ons. Over hoe eenzijdig onze kijk op verschillende lichaamstypen zijn. Dat is iets waar de entertainment sector – van films, tot magazines, tot games, tot series – natuurlijk overwegend debet aan zijn. We zijn gevoed met een ideaalbeeld, met een norm. En alles wat daarvan afwijkt kan rekenen op afkeuring, minachting en bespotting.

In Avengers: Endgame kregen we een dikke versie van Hemsworth’s Thor te zien. Dat ging opvallend genoeg ook gepaard met een flinke karaktermoord. Deze dikke Thor was voor Marvel een fysieke manier om zijn teloorgang te representeren. Erbij kwamen een depressie, alcoholisme en de kilo’s, verdwenen was de krachtige god die we in de delen daarvoor hadden leren kennen. Mythologische fatshaming ten top.

Thor
Strongman
Het is niet per se moedig wat Sony doet met hun versie van de Noorse dondergod. Maar nodig is het blijkbaar wel. Anders had er natuurlijk niet zoveel ophef ontstaan. Het gekke is dat GoW Ragnarok’s Thor ook gewoon erg realistisch is. Ik zou ook een opgezwollen buik hebben als ik eigenhandig de zeespiegel een niveautje lager had gedronken. En als we Wikipedia mogen geloven at de beste man ook nog eens hele dieren.

Het fysiek van Ragnarok’s Thor is zo gek nog niet. Zeker als je zijn lichaam één-op-één vergelijkt met hedendaagse strongman: bomen van atleten die zichzelf tot het uiterste drijven om binnen verschillende oefeningen zoveel mogelijk gewicht te tillen. Die leven ook niet op een boterhammetje kaas per dag. Wat leert dit ons? Dat velen zich eens zouden moeten verdiepen in welke vormen een fit lichaam zich kan aanmeten. Een lesje mythologische kennis zou trouwens ook handig zijn.

Vragen
Ik vraag me af wie de personen zijn die achter het scherm hun mening verkondigen. Hoe gaan zij door het leven? Hoe kijken ze tegen echte lichamen van echte personen aan? Zijn ze ook zo kritisch op zichzelf? Of zijn ze de eerste die moord en brand schreeuwen wanneer iemand anders hun lichaam niet aantrekkelijk vindt? En zouden deze personen ook moedig genoeg zijn om een strongman te vertellen dat hij er niet uitziet als een krachtpatser? Waarschijnlijk niet, maar zeker weten zullen we dat nooit. 

Tagged
Jordy Moerland
Heeft zijn games graag zoals zijn eten: lekker pittig en vooral erg avontuurlijk. Schrijft daarnaast graag met een scherpe pen en maakt graag flauwe grappen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.