Cobra Kai

Column-nation: Een crane kick in het gezicht van de fans

Column

Er moet me iets van het hart. Ik ben sinds kort helemaal verknocht aan Cobra Kai. Het plot is simpel en voorspelbaar, maar toch kijkt de serie dusdanig makkelijk weg dat ik simpelweg niet kan stoppen met kijken. Deze column is echter niet bedoeld om de loftrompet te steken. Tot mijn grote schrik ben ik er namelijk achter gekomen dat er nu ook een Cobra Kai-game in de maak is.

Ja, ik weet het: oud nieuws. Cobra Kai: The Karate Kid Saga Continues werd immers in augustus al aangekondigd. Toch ben ik alsnog even de trailer gaan kijken. Had ik beter niet kunnen doen…

Jongens, wat een wanstaltig ongeïnspireerde en smakeloze meuk gaat dit nu al worden. In sommige videogames kun je voelen hoeveel nauwkeurigheid, zorgvuldigheid en liefde in het ontwikkelproces is gestopt om zo tot een mooi eindproduct te komen. Het tegenovergestelde is ook waar: een videospel waar het woord ‘uitmelken van fans’ vanaf druipt. Schaamteloos.

De nieuwe Uwe Boll

Als men niet bezig is om een regelrecht kutspel te ontwikkelen gebaseerd op een film of serie, dan is er altijd wel één of andere oetlul die het omgekeerde doet. Inderdaad, ik kijk naar jou, Monster Hunter-verfilming. ‘Hoe kun je dat nu al weten na een teaser van 13 seconden?’ Omdat Paul William Scott Anderson aan het roer staat. De man die eigenhandig de Resident Evil-fans een posttraumatische stressstoornis wist te bezorgen. Het woord horror krijgt een geheel nieuwe dimensie met deze man aan het roer. Kijk alleen al even naar onderstaande fragment van Resident Evil Afterlife. Als dat niet alvast veel goeds beloofd…

Paul W. S. Anderson is hard op weg om de nieuwe Uwe Boll te worden. Laatstgenoemde had er ook een handje van met zijn tengels videogame-licenties te komen om zo gedrochten van films te maken. Gelukkig dat we hem in één van zijn films tenminste nog het loodje kunnen zien leggen.

Over Uwe Boll gesproken: die hield er ook van om met critici op de vuist te gaan. Misschien kunnen beide heren dat ook met elkaar doen en afspreken dat de verliezer nooit meer een film produceert, schrijft of regisseert. Hebben wij tenminste een zorg minder.

Middelvingers

Diep vanbinnen huil ik. Het medium waar ik zo van hou, het medium waarin zoveel moois gebeurt, het medium waar creativiteit zo vaak op weet te bloeien, dat medium is ook een podium voor dit soort lelijke en ongeïnspireerde meuk. Het laat zien dat videogames nog steeds niet als een volwaardig en vooral volwassen medium worden gezien. Het laat ook zien dat er vooral wordt neergekeken op fans en liefhebbers.

Ergens snap ik wel dat de grote meneren die aan de touwtjes trekken denken: ‘Hoe blijft de geldmachine draaien?’ Wat ze daarmee impliciet zeggen: fans zijn randdebielen die alles waar de titel van hun favoriete reeks, film of game in verschijnt slikken als zoete koek. Dat is dus het equivalent van een hele grote middelvinger die in je strot wordt geduwd. Meerdere zelfs. Zeg maar gerust tientallen.

Cobra Kai: The Karate Kid Saga Continues is een goedkope 2D-fighter in een Karate Kid-jasje. En met goedkoop bedoel ik dat het eruit ziet alsof dit zelfs begin 2000 een absurd slechte game zou zijn. Het voelt alsof Uwe Boll besloten heeft videogame te maken: een regelrechte ‘crane kick’ in het gezicht van de fan.

De Monster Hunter-verfilming laat zien dat men totaal geen idee heeft voor wie de film nou eigenlijk wordt gemaakt. Heeft Paul W. S. Anderson überhaupt wel eens een controller aangeraakt om tenminste één van de Monster Hunter-games te spelen? Ik denk in ieder geval van niet.

Niet kijken, niet kopen

Wat ik dus eigenlijk probeer te zeggen? Stop met het maken van dit soort bagger. Niemand wordt er blij van. Maar goed, die boodschap is waarschijnlijk aan dovemansoren gericht. Bovendien leven we in een vrije wereld; iedereen staat dus vrij om bagger te produceren en er zijn of haar zakcentje mee te verdienen. Liever richt ik me dus tot de mensen aan het andere uiterste van het spectrum.

Aan jullie, de koper, de liefhebber, de speler, de kijker, de persoon die al die middelvingers van grote meneren moet slikken, aan jullie zeg ik: trap er niet in. Of liever: waarschuw de mensen de wel op het punt staan in de val te trappen.

Laat Cobra Kai: The Karate Kid Saga Continues lekker links liggen. Koop het niet. Ook niet voor je zoon, dochter, nichtje of neefje van 7. Zometeen geven we de makers nog het signaal af dat we zitten te wachten op dit soort troep.

Laat de Monster Hunter-verfilming ook lekker links liggen. Heel ver links zelfs. Concentreer je als liefhebber van de reeks lekker op het aankomende Monster Hunter Rise. Die wordt tenminste echt gemaakt voor de fans en ziet er (naar mijn bescheiden mening) wel veelbelovend uit.

Zo, mijn fles azijn is inmiddels wel uitgewerkt. Tijd om weer de positivo uit te hangen. Want misschien, heel misschien ben ik maar gewoon een azijnzeiker wiens oordeel te vroeg komt.

Tagged
Jordy Moerland
Heeft zijn games graag zoals zijn eten: lekker pittig en vooral erg avontuurlijk. Schrijft daarnaast graag met een scherpe pen, maakt graag flauwe grappen en geeft te pas en te onpas zijn ongezouten mening.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.