Column 1

Column-Nation: Waarom Monster Hunter tof is

Sinds ik een paar weken terug de review voor Monster Hunter: World mocht doen, blijf ik die game maar spelen. Dat heeft mij aan het denken gezet, waarom eigenlijk? Wat maakt een game interessant genoeg om te blijven spelen?

Een reden

Monster Hunter: World speelt precies in op wat ik als gamer zoek in een game; een reden om te blijven spelen. Dat is het nou ook, een reden om naar de game terug te keren en er meer tijd in te steken nadat ik ‘m al heb uitgespeeld. De meeste games die ik speel zijn klaar zodra ik door de campaign heen ben. Een enkele game heeft soms een leuke multiplayer die mij nog bezig kan houden.

Het lijkt een trend van de laatste tijd om een game relevant te houden nadat je die hebt uitgespeeld, het zogeheten end-game content. De game industrie ziet ook wel dat als ze een gamer weten te binden aan een game, de kans dat die speler een DLC of in-game currency koopt aanzienlijk toeneemt. Maar dat is nou juist het ding met Monster Hunter, er zijn geen microtransactions en alle DLC is gratis. Natuurlijk is het wel zo dat je al je vrienden alleen nog maar een bepaalde game ziet spelen, je vanzelf nieuwsgierig wordt.

Terug naar de game zelf. Monster Hunter: World geeft mij een reden om steeds terug te keren. Er zijn genoeg dingen te doen, monsters op te jagen, dingen te verzamelen en nieuwe kostuums te craften. De laatste game die ik speelde met een vergelijkbare constructie was Destiny. Destiny heeft mij meer dan duizend uur bezig gehouden, uitgespreid over bijna drie jaar tijd. De game heeft een beloningssysteem waardoor je alles wilt hebben, hoewel de kracht lag in het samenspel. Door Destiny heb ik nieuwe vrienden gemaakt waar we LAN-parties mee hebben gehouden bij de release van elke nieuwe DLC. Een groep waar we ons allemaal op ons plek voelde en met wie ik nog steeds graag samenspeel. Een groep die met z’n allen een liefde deelde. Ik zie het niet gebeuren dat ik met Monster Hunter weer zo’n groep zal vinden. Even een kanttekening; van die groep speelt één iemand MH:W en we hebben welgeteld één keer samen gespeeld (hint hint).

Net even anders

Er zijn veel games die een vergelijkbaar doel van haar spelers probeert te bereiken. Denk bijvoorbeeld aan Rainbow Six Siege, The Division, Overwatch of PUGB. Natuurlijk zijn er veel meer, maar het gaat niet om welke game daar wel of niet onder valt. Het gaat erom dat Monster Hunter: World het vanuit een andere invalshoek doet. De meeste games die een flinke community achter zich hebben, zorgen voor een solide multiplayer. Dat geldt ook voor MH:W, alleen voelt het niet als reden om te blijven spelen. Met name omdat het soms erg vermoeiend kan zijn om met vrienden in dezelfde sessie te komen. Ondanks dat het beter werkt dan in het begin, werken de servers lang niet altijd mee.

Als je MH:W alleen speelt is de moeilijkheid van de monsters die je opjaagt lager. Monsters krijgen meer health op het moment dat iemand in jouw quest erbij komt. Als je je solo door de wereld worstelt kan je je Palico meenemen, dat is je eigen kat die je helpt met verzamelen en vechten. Ik merk dat ik het vaak fijn vind om samen met mijn kat het gevecht aan te gaan, of met maximaal één iemand erbij zodat mijn kat aanwezig blijft. De kat voegt ook echt iets toe, hij zal niet veel schade aan het monster toebrengen, maar je kan hem een gadget geven die hij gebruikt om jou te helpen.

Oké, om eerlijk te zijn heb ik geen flauw idee waarom Monster Hunter: World mij wel blijft interesseren en bijvoorbeeld Destiny 2 na een maand of twee spelen als vervelende herhaling voelt. Het zal wel zo zijn dat het voor mij weer eens iets anders is, een mooie wereld waar monsters rondlopen. Dezelfde monsters die allemaal aan te vallen zijn, maar die elkaar aanvallen als ze op elkaars turf komen. De kat die je kan aankleden tot hij eruit ziet als een lieveheersbeestje of een kleine magere Hein. De loot. Nieuwe events die elkaar in rap tempo opvolgen. Het gevoel van overwinning, als je na een half uur met een monster te hebben gevochten met z’n vieren zijn lijk aan het carven bent. De kleine beestjes die je kan vangen en daarna als huisdier kan inzetten. De megalomaan grote monsters die je het gevecht echt moeilijk maken. De unieke loot van elk monster. De katten van anderen die je in de wereld kan tegenkomen en met je hunt-party kan meenemen. Eigenlijk is het heel simpel; het is allemaal gewoon tof.

1 Comment

  • Reply
    06, 03, 2018 12:50 pm

    Was alle DLC maar gratis.. Ik vind €14.99 best duur voor de Deluxe Set met een crappy armor en een bagger wapen. Daarnaast kosten de Street Fighter emotes ook €3.99 per stuk en de sticker sets ook nog eens €2.99 terwijl dat soort spul gewoon gratis hoord te zijn.. Zelfs deze game heeft vieze cashgrabs, hoe goed de game ook is (Ja, ook ik ben verslaafd.).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.