Column

Column-Nation: Sony wisselt van locatie op de E3

Misschien ben ik een klein beetje bevooroordeeld, maar ik kijk vaak het meeste uit naar Sony’s persconferentie op de E3. Door de jaren heen weten ze toch met een aantal van de meest interessante games te komen, ondanks dat hun presentaties niet altijd even verrassend zijn. In 2018 is die verrassingsfactor er wat mij betreft wel. De presentatie begint namelijk in een aparte locatie; een zaal die haast op een kerk of schuur lijkt. Sony is ook nooit vies geweest van aparte muziek, dus natuurlijk komt er een banjospeler op die de toon zet.

The Last of Us 2 blijkt de opener te zijn. We zien een wat meer opgegroeide Ellie die zich niet echt lijkt te vermaken op een dronken schuurfeest. Vervolgens komt ze een vriendin tegen. Verrassing! Ze zoenen. Weet je wat, het is 2018, homoseksuele relaties in populaire media zouden geen big deal meer moeten zijn. Maar het is in ieder geval goed van Sony dat ze dergelijke relaties gewoon vooraan hun games willen zetten. Wat mij betreft is dit een goede stap in wat videogames voor mensen kunnen betekenen.

Ik was enigszins sceptisch over de gameplay die ze daarna toonde, vooral in het begin. Voor mijn gevoel moet je zelf de brute combat van The Last of Us ervaren. Daarnaast is het voor een verhalende game lastig om een overtuigende presentatie te houden voor zo’n groot publiek. Gelukkig bleken mijn twijfels misplaatst. De stealth en nog steeds brute combat bleef sterk en ik klemde elke keer mijn tanden op elkaar als er een rake klap werd uitgedeeld. The Last of Us 2 schoot absoluut omhoog op mijn prioriteitenlijstje.

The Last of Us Part II

Toen kwam de volgende verrassing; het publiek moest van zaal wisselen. Om de tijd te vullen werd de presentatie vervolgens op iets anders gericht. Vier personen hielden een pauzeprogramma waarbij een aantal kleinere aankondigingen werden gedaan. Eén van die aankondigingen was een New Game Plus modus voor God of War.

Call of Duty kwam kort langs daarna. Het ging om vier maps uit Black Ops die geremastered zullen worden voor Black Ops 4. De aankondiging vond ik niet zo speciaal, maar bracht me wel op een gedachte. Is Black Ops inmiddels een retrogame geworden? Zijn we al zoveel jaren verder dat dat spel deels geremastered moet worden? Mijn hemel, ik begin oud te worden.

Call of Duty Black Ops 4

Het werd daarna tijd om terug te keren naar een nieuwe (en wat traditionelere) zaal. Zoals we gewend zijn van Sony kwamen de aankondigingen daarna in een razend tempo voorbij. Wederom heeft voor het grootste deel niemand meer op het podium gestaan. Wat eerst langskwam waren een aantal VR-titels en de aankondiging van Destiny 2: Forsaken.

Sony was dit jaar schijnbaar niet tevreden met één, maar met twee aparte muzikanten. Voor de tweede helft van de presentatie kwam een man een Aziatische fluit bespelen. Echte kenners van dit instrument zullen mij haten vanwege deze term, maar goed, ik heb ook niet alle tijd van de wereld. Al snel werd het duidelijk dat het ging om Ghost of Tsushima, de nieuwe game van Sucker Punch. De Aziatische stijl ziet er prachtig uit, alsook de combat en stealth die veel weg heeft van Batman: Arkham. Nu hoop ik alleen nog dat de open wereld ook veel te bieden heeft.

De trailer voor Control die daarop volgde gaf me gemengde gevoelens. Toen ik de beelden zag was ik erg enthousiast. De psychedelische beelden en explosieve combat lieten me watertanden. Ook zat het zo in elkaar dat het precies genoeg teasde om interesse te wekken, maar ook genoeg achterhield. Allemaal top dus, totdat ik het logo van Remedy zag verschijnen achteraf. Dat zorgde bij mij voor twijfel. Remedy’s games hebben namelijk altijd sterke trailers, maar de spellen zelf kunnen nog wel eens tegenvallen.

De aankondiging van de Resident Evil 2-remake was een grote knaller. Veel daarvan is te danken aan het misleiden dat de trailer deed. We volgde het perspectief van een klein diertje dat met alle moeite moest zien te overleven. Maar dat was uiteindelijk niet het doel van de trailer. Zodra we zombies zagen en een aantal bekende personages tegenkwamen was het hek van de dam. Het gejuich van het publiek was er ook nog eens mooi doorheen gemixt. Zelfs een non-fan als ik moest daar toch even voor applaudisseren.

Trouwens, gaat Capcom nu alle Resident Evil-games remaken? Dat is een strategie die ze eeuwig kunnen blijven volhouden, of niet? Blijf die paar games gewoon constant opnieuw uitbrengen, daar blijf je die omzet wel mee binnenhalen. Hoe lang zou het duren voordat Resident Evil 7 een remaster krijgt? Dat zou nog wel eens eerder kunnen gebeuren dan verwacht.

Hoe dan ook, de volgende maaltijd was een stevige scheut humor. Squanch Games, een studio van Rick and Morty-maker Justin Roiland, kreeg hun logo op het grote scherm. De stem van Roiland was onmiskenbaar, net als de typische stotterende dialogen die hij altijd voortbrengt. Trover Saves The Universe heette de aangekondigde game. De dialogen, sci-fi invloeden en de personages schreeuwde allemaal Rick and Morty. Zeker iets om in de gaten te houden als je fan bent.

Volgens mij is Kingdom Hearts 3 nu letterlijk bij drie verschillende persconferenties langsgekomen. Maar misschien is drie keer toch wel scheepsrecht, aangezien dit de eerste trailer was die me enthousiast maakte. Ik gok dat dat kwam vanwege de flitsende gameplay die getoond werd. Levels onder water, snelle combat en vliegende vijanden lieten mijn hart iets sneller kloppen. De PS2-graphics deden me ook een klein beetje denken aan Rayman 3, wat de nostalgiefactor voor mij nogal deed omhoog schieten.

Nioh 2 deed daarna een welkome intrede met een trailer. Eigenlijk viel het me hier pas op hoeveel gameplay Sony liet zien. Dit is hoe iedere E3-persconferentie zou moeten zijn; vooral veel gameplay laten zien. Daarmee bedoel ik ook gameplay die authentiek aanvoelt, niet de vooraf gemonteerde video’s die Ubisoft of EA nog wel eens laat zien.

Death Stranding is misschien wel de game waar de meeste vraagtekens bij hangen. Eindelijk hebben we dan ook voor het eerst gameplay gezien. Maar toch voelde dat bij mij een beetje als een teleurstelling. Dit kwam niet per se omdat ook deze gameplay meer vragen dan antwoorden opriep. Nee, het kwam omdat de gameplaybeelden mij heel saai leken. Norman Reedus reist over kale landschappen en loopt, klimt en klautert om mysterieuze pakketjes af te leveren. Zelfs de gameplay met de vreemde zwarte gedaantes deed me weinig. Het kan natuurlijk zijn dat Death Stranding meer een verhalende ervaring is, maar dat kwam slecht over in deze beelden. Mysterieus zijn over je game kan natuurlijk ook in je nadeel werken, meneer Kojima.

Spider-Man bleek de grote eindknaller te zijn. Wat we hier zagen lijkt mij een vrij vroege missie, waarbij Spidey per ongeluk meerdere schurken bevrijd. Het wordt ook wel tijd dat die game eens uit gaan komen, al jaren wordt de hype er voor opgebouwd. Ik moet zeggen dat dit gameplaygedeelte me niet per se enthousiaster maakte dan dat ik al was. Of dat een goed of slecht iets is weet ik niet. Desalniettemin, de tease aan het einde waarbij Spidey zegt it’s you! bleef interessant.

Spider-Man

Sony heeft wat mij betreft weer een sterke presentatie achter de rug. Het tempo zat er goed in, er werden veel stukken gameplay getoond en de uitgever bracht er ook wat variatie in. Het wisselen van locatie was misschien niet zo geslaagd als dat ze hadden gehoopt, maar toch zou ik graag willen zien dat ze het blijven proberen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.