Reviews

Review: Yakuza 6: The Song of Life

Yakuza 6

De Yakuza serie is op volle stoom de laatste tijd, naast Yakuza Zero en Yakuza Kiwami is nu ook Yakuza 6 uit in het westen en dan komt Yakuza Kiwami 2 ook nog dit jaar. We zijn in Yakuza 6: The Song of Life in de huid van Kazuma Kiryu gekropen en hebben een verschil gemaakt in de Japanse maffia.

Een maffioso, een wees en een baby

Yakuza 6 begint heel veel zeggend met een man die onze protagonist uitdaagt. Kazuma Kiryu moet er niets van weten, maar na herhaaldelijk uitdagen van de man gaat hij toch naar buiten om met hem te vechten. Na een kort gevecht daagt hij je weer uit waarop Kiryu reageert met, “ik heb hier geen tijd voor.” Hij gaat terug de bar in, pakt wat wit poeder en maakt een babyflesje klaar. Dan draait de camera naar Haruto, een baby die verzorgt wordt door Kiryu.

Het verhaal is zeer belangrijk in Yakuza games en in deel 6 is dat niet anders. De game heeft erg veel cut scenes die stukje bij beetje het verhaal vertellen. Het verhaal van Kiryu, een hoge officier in de Japanse maffia die net uit de gevangenis is vrijgelaten en eigenlijk niets meer met de criminele wereld te maken wil hebben. De Japanse maffia is ook precies zoals je de maffia voorstelt, je komt er niet zo gemakkelijk vanaf. Bij elke stap die hij zet is er weer een tak of een familie van de Yakuza die hem weer in de maffia wereld duwt.

Zelf is Kiryu als wees opgegroeid en hij probeert een beetje voor de kinderen in een weeshuis te zorgen. Als Haruka, het meisje waar hij het meest mee heeft, wordt aangereden komt Kiryu erachter dat zij een kind heeft. Terwijl zij in het ziekenhuis op de intensive care ligt wil Kiryu voorkomen dat de baby in het kinderopvang systeem terecht komt en hij besluit voor hem te gaan zorgen, en op zoek te gaan naar zijn vader. De zoektocht begint in Tokyo en brengt hem vrij snel naar Hiroshima en weer terug naar Tokyo.

De eindeloze dialogen en cut scenes hebben mij regelmatig doen afleiden van de game. Ze zijn over het algemeen zo lang dat ik mezelf een paar keer heb betrapt dat ik m’n telefoon erbij heb gepakt en daarop een spelletje ging spelen. Het verhaal is erg goed en boeiend, maar toch is de ratio van game en story niet in evenwicht. Ik had graag wat meer actie gezien in plaats van een zo veel dialogen. Ook zijn de meeste cut scenes dialogen, wat ook niet helpt om de aandacht vast te houden.

Waan je in Japan

Ik heb het vaker gezegd, maar deze game laat je echt zien hoe Tokyo er uit ziet. Er is ongelooflijk veel aandacht geschonken aan details waardoor de stad er levensecht uitziet. Alles is perfect nagemaakt, zowel Tokyo als Hiroshima. In Tokyo hebben ze gemikt op het district Akihabara, je kent het wel, daar waar neon lichten ten over zijn. Uniek is dat zij, hoe overdreven de straten ook zijn, niets hebben overdreven. De neon verlichting is uitstekend uitgevoerd, de winkels en restaurantjes zijn ook identiek en zelfs de automaten op iedere hoek van de straat kloppen met hoe het in het echt is. Tijdens het spelen moest ik steeds terugdenken aan die ene vakantie in Japan.

In Hiroshima hebben ze een willekeurig stadje of groot dorp nagebouwd, die ook tot in detail klopt. De game geeft je een hele mooie indruk van hoe zo’n plaats in Japan er in het echt uitziet. De straten en alles daaromheen zijn perfect gedaan, maar daar houdt het niet op, ook de details van de koopwaar in een convenience store of wat er in een restaurant op het menu staat klopt helemaal. Zelfs de labels van de dranken die ze in de bar hebben staan zijn spot on!

 

Minigames

Yakuza 6 heeft een grote variatie aan minigames, voor ieder wat wils. De game laat je onder andere vissen, darten, honkballen, karaoke zingen, live chatten en retro Sega arcade games spelen. Er zijn er zo veel minigames dat je met gemak de game kan vergeten en bijvoorbeeld lekker een ouderwets potje Puyo Puyo kan spelen. Ik ben vooral in de arcade games blijven hangen, die blijven toch erg leuk. Naast Puyo Puyo zijn ook klassiekers Virtua Fighter 5: Final Showdown, Space Harrier, Super Hang-On en Out Run aanwezig als minigame in een echte Sega arcade en alles op eigen kasten.

Sommige van de minigames gaan mij wel echt te ver, zo is er een minigame waar je karaoke kan zingen. Je kiest een liedje uit en vervolgens mag je, in de stijl van Guitar Hero, knoppen drukken op het juiste moment. Ook de live-chat vind ik niet helemaal in de game passen. Het idee is dat je in een in-game internetcafé gaat chatten met een meisje die voor je stript. De dame in beeld reageert op jouw berichten die je niet zelf mag uitkiezen en vervolgens trekt ze haar kleren uit. De berichten zijn verschrikkelijk, zo is er een stuk waar je “It’s growing” moet ‘zeggen’, de dame vraagt dan onschuldig wat er er groeit. Dit zou allemaal nog wel oké kunnen zijn, maar de dame in beeld een echte vrouw, niet geanimeerd en dat geeft het toch een verkeerde lading die ik niet in de game vind passen.

Grofweg halverwege de game zal je je eigen clan opstarten, waarmee je rivaliserende clans moet bevechten. Dit is gedaan in een topdown minigame waarin je vechters inzet die het gevecht voor je doen. Hierbij heb je keuze uit een paar reguliere vechters zoals een tank en dps-ers, maar ook kan je luitenants inzetten. Deze hebben een speciale aanval die het verschil kunnen maken. Bij de clanbattles wilde ik vooral zelf meevechten, maar dat kan helaas niet.

Naast de minigames en story missies zijn er soort side quests die vaak vreemd zijn. Zo is er een meisje die beweert dat ze door de tijd is gereisd en dat ze door een paradox nu in het lichaam van haarzelf zit, maar dan in het verleden. Het is aan jou om haar te helpen, net als de meeste andere side quests betekent dat een groepje slechteriken in elkaar slaan. Ook is er een reeks ‘Trouble’-missies, deze komen af en toe binnen op je telefoon en die moeten dan binnen een bepaalde tijd gedaan worden. Deze hebben wel meer variatie, soms moet je iemand eten brengen, soms wc-papier maar ook vaak slechteriken een pak rammel geven.

Gedetailleerd tot in de kleinste puntjes

Yakuza 6 is een erg toffe game, maar bij vlagen heb ik moeite gehad om mijn aandacht erbij te houden. Dat komt vooral door de lange cut scenes met veel dialoog, waardoor ik soms ook niet meer zo goed wist waarom ik de volgende maffioso in elkaar moest slaan. De game geeft je een prachtig beeld van hoe Japan er uitziet, zowel in een wijk van Tokyo als in een kleinere stad als Hiroshima. De details zijn fantastisch gedaan, tot de whisky labels aan toe.

Er zijn vrij veel afleidingen van het hoofdverhaal wat zowel fijn is als vervelend. Regelmatig verloor ik mezelf in een fijne arcade minigame, maar daardoor wist ik niet meer waar ik daarvoor mee bezig. Andere minigames hebben me van me stuk gebracht, of het idee gegeven dat ik daar toch echt te nuchter voor ben.

God of War

 

 

Uitgever: SEGA
Ontwikkelaar: SEGA, Ryu ga Gotoku Studio
Releasedatum:: 17 april 2018
Platforms: PlayStation 4
Gespeeld op: PlayStation 4

 

De details maken het af

Yakuza 6 is een game die een sterk verhaal naar voren schuift, alleen is dit zo prominent gedaan dat ik bij vlagen gameplay miste. Er zijn te veel dialogen en cut scenes die veelal te lang zijn, waardoor ik regelmatig andere dingen ging doen en de controller naast me neer legde. Gelukkig maken de fijne gameplay en de zee aan, soms verslavende, minigames een hoop goed. Het sterkste punt aan Yakuza 6 is de omgeving. Tokyo en Hiroshima zijn beide perfect in beeld gebracht, tot in de kleinste details.

8.6
Omgeving:
10
Gameplay:
8.5
Verhaal:
9
Algehele ervaring:
7

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.